Het kansloze bezoek van Shell aan de Kamer

door SvdL op 18/08/2011

in Haagse vierkante kilometer

De Kamer gaat, op uitnodiging van Pechthold (D66) praten met Shell over Syrië. Want, stelt Pechtold, niet alleen staten (lees: minister Rosenthal van Buitenlandse Zaken), ook multinationals (lees: Dick Benschop) kunnen landen onder druk zetten zich aan internationale regels en normen te houden. Van Pechtold mag Shell niet wegkijken van de wreedheden die Assad zijn eigen bevolking aandoet.

Het idee is charmant. Shell = macht. Weet ook de Amerikaanse beurswaakhond SEC. Het FD berichtte eerder deze week over de Amerikaanse Dodd-Frank wet. Alle betalingen die de olie- en gasindustrie doet om hun werk mogelijk te maken, moeten worden geopenbaard. Dus ook smeergeld. Is tenminste de rationaliteit achter die wet. Het FD schrijft:

Door de geldstromen van olie- en gasproducerende bedrijven naar het buitenland inzichtelijk te maken, zullen overheden en overheidsfunctionarissen meer geneigd te zijn die inkomsten ten goede te laten komen aan de bevolking (…).

Shell wil nu voor deze wet graag een uitzonderingspositie innemen. Er zijn landen die dergelijke openbaarheid namelijk bij wet verbieden, zegt Shell. In Qatar en China is het verboden binnenlandse bedragen te openbaren. Klem tussen deze regimes en de Amerikanen zou het bedrijf leeglopen op de discrepantie. Liever niet, pleit Shell.

Het bedrijf houdt zich blijkbaar liever aan lokaal geldende normen en waarden. Logisch. Eenzijdige bijstelling daarvan kost het bedrijf miljarden. Olievelden liggen zelden in democratische landen en om die te ontginnen moet je roeien met de riemen die je hebt. Je moet kunnen dealen met de regimes die er zitten. Als Shell het niet doet, dan anderen wel. En Shell is heel erg goed in dergelijke puzzeltjes. Wat de nauwe banden tussen het olieconcern en het openbaar bestuur mogelijk verklaart. Veel Shell-alumni stapten over naar de B.V. Nederland.

Sterker: als je met regimes als Assad kunt dealen, dan zeker met parlementariërs zoals Alexander Pechtold. En de Kamer is natuurlijk kansloos, als ze al ooit al dacht iets bij Benschop te kunnen halen. Misschien een vriendelijk woord, een glimlach, een schuldbekentenis die niemand hardop zal herhalen of juridisch geen enkele overlevingskans heeft. Een aardverschuiving in het conflict-Syrië? De zelfoverschatting van de Kamer zou episch zijn en eerlijk is eerlijk: ik zou me dan ook enigszins zorgen maken over haar geestelijke gezondheid. En die van Shell.

Sebastiaan van der Lubben

{ 2 reacties… read them below or add one }

1 Mihai Martoiu Ticu 18/08/2011 om 08:27

==Als Shell het niet doet, dan anderen wel.==

Stel je voor dat je op vakantie gaat naar Amerika en je raakt verdwaald in het Harlemse getto. Een bende, berooft jou, martelt je vrouw en verkracht je vierjarige dochter. Ze worden opgepakt en voor de rechter produceren ze het volgende argument: “Als wij het niet hadden gedaan, dan zou een rivaliserende bende het gedaan hebben. Dus we willen vrijgelaten worden.” Zou je dat een goed argument vinden?

2 Sebastiaan 18/08/2011 om 17:01

Het is geen goed argument – het is zelfs een heel erg slecht argument. Het is wel een argument dat veelvuldig wordt gebruikt, waar mensen zich maar moeilijk van kunnen onttrekken. Hannah Arendt heeft er prachtig over geschreven. Haar oplossing is trouwens ragfijn en zeer eenvoudig: laat het dan maar door een ander doen.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: