1776: je moet wat, zonder koningshuis

door GB op 21/02/2009

in Uncategorized


The Sound of Music meets The Patriot. Dat is ongeveer de zeer langdradige film 1776. Toch is die leuk om te zien. Vanuit constitutioneelrechtelijk perspectief valt allereerst de werking van een confederatie op. De dertien kolonien die in oorlog zijn geraakt met Groot-Brittanië debateren over de onafhankelijkheid, maar moeten dat in beginsel doen op basis van de last van en in ruggespraak met de parlementen van die zelfstandige kolonies. De afgevaardigde van New-York onthoudt zich constant van stemming omdat zijn parlement er altijd zo’n zooitje van maakt, dat hij niet weet wat hij stemmen moet. En de afgevaardigde van Georgia raakt in dusdanige gewetensnood dat hij op Edmund Burke teruggrijpt om naar zijn hart te stemmen. Een afgevaardigde die zijn achterban zijn zelfstandige oordeel onthoudt, verraadt immers zijn achterban. De daadwerkelijke vergaderingen worden overigens in beeld gebracht als een verzameling halve zolen die zuipend, vechtend, konkelend, neuzelend, slapend en puffend zijn tijd doorbrengt. Daar maakt men zich geen zorgen over. De geschiedschrijving zal het beeld wel polijsten, stelt Franklin Adams gerust.

De film is ook vooral een ‘tableau vivant’ dat appeleert aan de klassieke beelden van de Declaration of Independence. Dit is een still van de laatste scene. (dramtisch aanzwellende muziek, regen op de ruiten, en het luiden van de Liberty Bell moet er bij gedacht worden)

Schandalig is uiteraard het feit dat er gedaan wordt alsof de Declaration of Independence zonder precedent is. Dat miskent toch ons eigen Placcaeat van Verlatinghe. Dat is meteen ook het punt. Welk Nederlands hart gaat sneller kloppen bij deze openingszin?

Alsoo een yegelick kennelick is, dat een Prince van den lande van Godt gestelt is hooft over zijne ondersaten, om deselve te bewaren ende beschermen van alle ongelijk, overlast ende ghewelt gelijck een herder tot bewaernisse van zijne schapen: En dat d’ondersaten niet en sijn van Godt geschapen tot behoef van den Prince om hem in alles wat hy beveelt, weder het goddelick of ongoddelick, recht of onrecht is, onderdanig te wesen en als slaven te dienen.

Of deze klaroenstoot?

Doen te wetene, dat wy t’gene voorsz. overgemerckt ende door den uutersten noot, als voore gedrongen zijnde, by gemeynen accoorde, deliberatie ende overdrage, den Coninc van Spaegnien verclaert hebben ende verclaren mits desen, ipso jure, vervallen van zijne heerschapye, gerechticheyt ende erffenisse van de voorsz. landen.

Met enige regelmaat gaan er stemmen op om ook onze Grondwet van een ronkende preambule te voorzien. Wij zouden gebrek hebben aan een iedereen inspirende tekst. Zo’n tekst hebben we echter al. En we hebben ook Prinses Maxima. Dan hoeven we niet meer twee uur naar een huppelende en zingende Benjamin Franklin te kijken.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: