Boekreview: studierechten in het wetenschappelijk onderwijs

door GB op 12/03/2010

in Recensies

In de categorie ‘Wat doet Man bijt Hond met dit nieuws’: Job Cohen studeerde publiekrecht in Groningen en promoveerde in Leiden in de rechtsgeleerdheid. Het proefschrift zelf heb ik nog niet gelicht, maar er bestaat op internet wel een vrij uitgebreide bespreking uit Recht en Kritiek uit 1982. Die hebben het over ‘een systematiese studie’ naar de ‘juridiese positie’ van studenten die hun studie ‘suksesvol’ willen afronden. De boekbespreking is mede geschreven door – jawel – ene Bos.

Bij wijze van boekreview een korte samenvatting, waaruit kan worden afgeleid wat de kandidaat-premier van de PvdA van het hoger onderwijs vindt. Of tenminste vond. Cohen heeft geprobeerd het recht op hoger onderwijs juridisch in te vullen. Hij kwam tot: ‘behoorlijk onderwijs’, dat wil zeggen relevant onderwijs waarbij de vorm bij inhoud en doel aansluit. De student heeft verder recht op deelname aan dat onderwijs om voldoende mogelijkheden te hebben voortgang in zijn studie te boeken. En tenslotte bestaat er een recht van de student op ‘inspanning’ door de docent ten behoeve van de student. Via een vorm van contractonderwijs kan dat ook nog wel omgezet worden in een recht op resultaat.

Maar dan gaat Cohen op het kritiese hakblok. Als eerste kraken ze zijn gebrek aan een ‘deugdelijke probleemstelling’. En daarna moeten zijn definities het ontgelden. Cohen heeft het wel over kwaliteit, maar die definieert hij vooral formeel: de leerstof moet voor een forum van vakgenoten inzichtelijk en verdedigbaar zijn. ‘De aannemelijkheid van zijn konklusie is dus afhankelijk van de akseptatie van een semantiese truuk.’ Ondertussen registreren wij dat Job vond dat er een recht op toelating bestond, mogelijk zelfs als rechtvaardigingsgrond voor het inleveren van kwaliteit.

Tenslotte voorzien de recensenten de politicus Cohen. Op een gegeven moment gaat het bij Cohen over rendement. Dan brandmerken ze hem: het proefschrift is ‘het omkleden van het gouvernementele perspektief met een wetenschappelijk randje’. En dat is een ‘politieke daad’.

Vorige post:

Volgende post: