Collega-raadsheer: ‘Schalken niet meer uitlachen’

door GB op 27/07/2011

in Haagse vierkante kilometer, Rechtspraak

Het werd Reiner de Winter, bekend als ‘blogger en publicist’ maar ook als vicepresident van het Gerechtshof Amsterdam, nu toch echt te gortig hoe ‘de media’ ex-raadsheer Ton Schalken slopen. Na een inderdaad redelijk honende bespreking van Schalkens ‘Eetcomplot’ door Remco Meijer in De Volkskrant typte De Winter een fel stukje. Of Remco even wilde ophouden met uitlachen van Schalken. De Volkskrant stuurde een beleefd mailtje terug om hem door te verwijzen naar het prikbord in de plaatselijke supermarkt. Het is niet duidelijk of De Volkskrant zich wel gerealiseerd heeft dat De Winter een collega van Schalken was. Maar De Winter zag door de afwijzing zijn gelijk nog meer bevestigd en liet zijn stukje op het NJBlog publiceren. Kern van zijn boodschap: Schalken vraagt zich af of het wel verstandig was om het Wildersproces volledig op de helft van Moszkowicz te laten spelen. Over die vraag van Schalken zouden we het best kunnen hebben, volgens De Winter.

In een poging het spel weer naar eigen helft terug te brengen haalt De Winter fors uit naar Remco Meijer: ‘Zijn bespreking behelst niet alleen meer foto dan tekst, maar hij kent bovendien de feiten niet (zo stelt hij dat de eerste rechters waren gewraakt omdat zij hadden geweigerd de Arabist Jansen over het diner bij Bertus Hendriks te horen, terwijl zij de beslissing daarover in werkelijkheid slechts hadden aangehouden).’ Dat is ook meteen de enige echte ‘onjuistheid’ uit het hele stukje waarmee De Winter zijn beschuldiging en de diskwalificatie ‘aantoonbaar geblaas’ wil staven.

Maar juist op dit punt kan niet gezegd worden dat Meijer de plank volledig mis heeft geslagen. Weliswaar heeft de rechtbank de beslissing willen aanhouden, maar de wrakingskamer merkte dat aan als een afwijzing.

Een beslissing om op een verzoek tot het horen van een getuige op een later tijdstip te beslissen moet worden aangemerkt als een beslissing om dat verzoek op dat moment af te wijzen. De wraking richt zich dus tegen de beslissing van de rechtbank tot afwijzing van het verzoek tot het horen van de getuige

De eerste rechtbank werd dus wel degelijk gewraakt omdat (de wrakingskamer vond dat) de getuige was afgewezen.

Dit ter voorkoming van op onjuistheden gestoelde beeldvorming over Meijer.

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 PB 27/07/2011 om 13:48

Ik zat al soms te denken of dit thema nog eens aan bod moest komen hier; maar ik heb het er toch bij gelaten. Leuk dat er toch nog iets van op de site staat.

2 PB 28/07/2011 om 14:54
3 GB 01/08/2011 om 09:46

En om het feest compleet te maken: ook Schalken zelf blijkt van mening dat het ging om een afgewezen getuige en niet om een aangehouden getuige.

‘De volgende fase in de opbouw van de beeldvorming heeft vandaag een dramatisch niveau bereikt. Hoewel formeel het proces struikelde over de afwijzing van het verzoek Jansen te horen, is het etentje in de beeldvorming de bermbom die het proces heeft laten exploderen.’

T. Schalken, Het eetcomplot, Amsterdam: Van Oorschot 2011, p. 36.

4 RB 01/08/2011 om 13:28

Het is schandalig dat de communicatie van de rechterlijke macht (blijkbaar) zo slecht is dat ongeveer iedereen denkt dat Schalken inderdaad onjuist heeft gehandeld bij het “diner”.

Het is helemaal niet verboden om te proberen een getuige te beïnvloeden. Het is alleen verboden om de vrijheid van een getuige “om naar waarheid of geweten een verklaring af te leggen te beïnvloeden” (art. 285a Sr, een specialis van bedreiging). Zou Jansen zich niet vrij meer hebben gevoeld om – op het terrein van zijn eigen specialisme, de islam – zijn mening te geven na de *juridische* uitleg van Schalken? Onzin! Het is a) ondenkbaar dat het gebeurd is en b) als het al gebeurd zou zijn is et niet strafbaar.

Maar Moszkowicz blijft roepen dat Schalken Jansen heeft geprobeerd te “beïnvloeden”. Ter wille van een vergezocht niet-onvankelijkheidsverweer. Het moet ook te denken geven dat Jansen de enige bruikbare deskundige zou zijn – al denk ik dat dit nu juist wel het geval is, want ik vermoed dat er geen andere Arabist is die wil verklaren dat de Koran zo’n verschrikkelijk fout boek is.

Mag een ex-rechter(-plaatsvervanger) een rechter bekritiseren? Ik dacht nu juist dat rechters onafhankelijk zijn mede met de bedoeling dat zij zich niets van kritiek hoeven aan te trekken. Rechterlijke uitspraken worden in de vakpers geanalyseerd door hoogleraren – die niet zelden ook rechter-plaatsvervanger zijn. Dat Schalken in dit proces als getuige optrad (en niet als rechter!) is een reden te meer om hem de vrijheid te gunnen zijn mening te geven.

Of wordt hier “populistisch” tegemoet gekomen aan het “gezonde volksgevoel” van mensen die de “artikel 12” procedure bij het Hof en de eigenlijke strafzaak niet uit elkaar kunnen houden?

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: