Column Tom Eijsbouts: De boodschap van Trichets onderscheiding

door Redactie op 31/01/2011

in Buitenland

Een week geleden kreeg Jean-Claude Trichet het Grootkruis Oranje Nassau ‘voor zijn essentiële bijdrage aan de prijsstabiliteit in de eurozone en zijn sterke en daadkrachtige optreden gedurende de financiële crisis’. Dit is een verdiende ridderslag, met een interessante boodschap.

Wie Trichet het afgelopen jaar heeft gevolgd kan de lof alleen maar onderschrijven. Het is onvoorstelbaar welke dadendrang en inventiviteit de man in deze crisis put uit zijn beperkte bevoegdheid. Geen vergadering op Europees topniveau of hij is wel in de buurt en vaak zelfs in de zaal. Alsof zijn verantwoordelijkheid niet de stabiliteit van de munt betrof maar het voortbestaan ervan. Wie bedacht de truc om de Bank staatspapier van zwakke landen uit de markt te kopen en Europees wit te wassen? Waar staat geschreven dat het mag?

De afgelopen maanden is de monetaire unie een proeftuin geworden voor fiscale innovaties, vaak op het laatste ogenblik en onder de grootste druk bedacht. Steeds blaast Trichet zijn partij mee. Niet eens achter de schermen, zoals je zou verwachten. Hij koestert zijn publieke rol en bespeelt met verve het hele institutionele veld van de Unie. Volgens het verdrag moet de ECB-president periodiek opdraven voor het Europees Parlement. Daar maakt hij geen verplicht nummer van, maar hij gebruikt het podium om de lidstaten, en met name de grote twee eurolanden, waaronder Frankrijk! herhaaldelijk de oren te wassen en om de Europese parlementariërs te bezweren, zich niet door hen te laten inpakken.

Wie acht jaar terug bang was voor een Fransman op deze post, is goed van zijn angst genezen. Zondag slingerde Trichet vanaf het scherm van Buitenhof zijn banvloek over de lidstaten en streelde de Europese parlementariërs met hun ‘luciditeit, toewijding en strategisch inzicht’. Natuurlijk, want maandag zou in Brussel de economische commissie over het ‘Sixpack’ maatregelen vergaderen waaronder de vernieuwing van het Stabiliteits- en groeipact. Trichet wil dat de parlementariërs de deal van Deauville tussen Sarkozy en Merkel, om de boetes van het Pact niet automatisch te maken, openbreken. Dat kunnen ze.

Evengoed duikt Trichet bij de volgende Europese Raad weer op om ook met die lidstaten zaken te doen. Echt een ambtenaar uit de Franse school; geen diender maar een drijver. Trichet is onvoorwaardelijke gelovige in de euro en in Europa. ‘Wij delen een lotsgemeenschap met de euro’ zei hij vorig jaar in het Europees Parlement, en herhaalde dat in drie talen, om het erin te wrijven.

Wat is nu de bijzondere boodschap van zijn onderscheiding? Wie de krachtmeting rond de euro volgt en haar wekelijks opbrengst van nieuwe vondsten en verrassingen, weet dat Trichets virtuoze optreden niet op zichzelf staat. Het past in de geleidelijke vorming van een Europees fiscaal crisismechanisme met een eigen staf en een eigen cultuur, een Europese fiscale regering in de dop. De bankpresident zit daar middenin.

Bruno de Haas, die maandag zelf schreef dat hij de kiem ontwaarde van een soort centrale regering rond de euro, merkte terecht op dat zoiets niet stiekem moet ontstaan, dat regeringen de mensen de waarheid moeten vertellen.

Wie de gedreven en geslepen Europese centrale bankier een zo hoge onderscheiding geeft, vraagt aandacht niet alleen voor de man zelf, maar ook voor de onstuimige ontwikkeling die hij met zijn optreden personifieert.

Dat is opmerkelijk voor een regering wier Europese gezindheid doorgaans niet van de daken klinkt. Maar het is ook te begrijpen als een kleine poging om de mensen te doordringen van de Europese ontwikkeling die inzet is van de crisis.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: