Column Tom Eijsbouts: Geld, godsdienst en groot ongenoegen

door Redactie op 10/09/2010

in Haagse vierkante kilometer

Toen George W. Bush bijna tien jaar geleden via dubieuze procedures en met een minderheid van de kiezers achter zich aan de macht kwam, duurde het negen maanden voordat hij als president zijn roeping vond, voordat hij de kiezerscoalitie kon smeden die hem vier jaar later met overmacht zou herkiezen en voordat hij de VS in een aantal rampzalige ondernemingen en ontwikkelingen stortte die zijn opvolger grijze haren bezorgt. Het moment waarop Bush zijn roeping en zijn electoraal fundament vond was 9/11, morgen negen jaar geleden. De electorale coalitie was die van rijkdom, religie en ressentiment, ofwel geld, godsdienst en groot ongenoegen. De rijken bezorgden hem zijn financiële basis, de religie gaf hem zijn morele ondersteuning. De derde groep, de meest interessante en belangrijke, bezorgde hem zijn getalsmatige basis. Zij bestond (en bestaat) ruw gezegd uit de grote groep mensen die de verliezers zijn van de massieve en onstuitbare demografische ontwikkelingen in de wereld van het moment: migratie en vermenging of verwarring van kleuren en culturen. Voorheen was deze groep van vooral blanke middenklassers een vast en trots fundament van de democratische partij. Nu is ze bang en wrokt over het verlies van oude zekerheden, definitie of, zoals het wel heet, identiteit. De huidige identiteitobsessie is natuurlijk vooral uitdrukking van een ongedefinieerd gevoel van verlies.

Een belangrijke en niet altijd begrepen kracht van die electorale coalitie van Bush was zijn tegenstander, niet in de VS maar daarbuiten. In Bin Laden vond Bush een evenknie. De islamterreur slaat haar wortels immers in dezelfde coalitie van krachten als Bush deed. Ook in de arabische wereld vonden elkaar een teveel aan geld, geloofsijver en wrok. Ook daar heerst overwegende angst voor verlies van vertrouwde vastigheden. Dat de tegenstanders in de terreur-oorlogen zo op elkaar lijken is niet zo heel bijzonder, want een oorlog spiegelt partijen vaker. Maar die oorlog tegen de terreur was en is dus even belangrijk voor de instandhouding van de electorale coalitie van Bush als voor Bin laden steun in de wereld.

Deze electorale coalitie van Bush bestaat nog en wordt hoe langer hoe radicaler en zelfs ten dele rabiater. Achteraf gezien is het een steeds groter wonder hoe Barack Obama de potente mix ooit heeft kunnen verslaan. Dat kon gebeuren doordat de eerste poot ervan, die van het geld, zich juist in de verkiezingstijd volledig blameerde. Volgende week is het twee jaar geleden dat Lehman ten onder ging en dat Obama, op dezelfde dag, zijn tegenstander McCain in de peilingen passeerde en voorgoed achter zich liet. Maar inmiddels heeft de venijnige electorale coalitie van Bush zich hersteld en over twee maanden gaat Obama de tussentijdse verkiezingen verliezen van het geld, godsdienst en het grote ongenoegen. Daartegen helpen geen historische successen als ziektekostenwet en hervorming van het financiële systeem. De getalsmatige basis van verliezerkiezers wordt eenvoudig niet kleiner, en de economische erfenis van Bush zorgt dat ze nog jaren ook materieel hevig te klagen hebben.

Eigenlijk wilde ik een stukje schrijven over de kabinetsformatie bij ons en over de bijzondere en nog prille nieuwe electorale coalitie aan haar basis. Ik wilde iets schrijven over haar zwak en dubieus begin en over de grote maar onprettige verrassingen die ze misschien in petto heeft. Nu Wilders zelf naar New York gaat om de stichtingsdag van de electorale en martiale coalitie van George W. Bush luidkeels te gedenken is het voldoende, daarnaar te verwijzen.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 PB 10/09/2010 om 13:44

“In Bin Laden vond Bush een evenknie.” Nou, nou, nou, je zou het maar zeggen.

Verder merk ik in uw column toch ook wel een onderstroom van ‘ongenoegen’ . Is dat dan het ongenoegen van de ‘intellectuele elite’. Obama is immers zo slim en wordt zo verkeerd begrepen.

Maar prof. Eijsbouts, Obama vindt volgens mij toch niet minder steun onder de ‘rijken’. Neem alleen al George Soros en al die mensen van Goldman Sachs die in zijn regering zitten. Obamas godsdienstige overtuigingen vanuit bevrijdingstheologie (jeremiah wright enzo) hebben ook echt politieke betekenis, tenminste dat zegt hij zelf. En oh er is zoveel ontevredenheid onder intellectuele progressieven.

Nee uw boodschap is echt heel duidelijk: Politiek conservatief-rechts wordt gevormd door domme ontevreden godsdienstwaanzinigge verliezerkiezers die de wereld in ellende en oorlog storten; Politiek progressief-links wordt gevormd door verlichte intellectuele rationele winstkiezers die de wereld bevrijden van ziekte, oorlog en economische tegenspoed. Helaas zijn er op aarde meer van de eerste dan de laatste anders hadden we duizend jaar van voorspoed gehad….

Ach was de wereld maar zo simpel.

I

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: