Column Tom Eijsbouts: Voetbal nu wereldtaal: koester je reputatie

door Redactie op 16/07/2010

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Column Tom Eijsbouts: Voetbal nu wereldtaal: koester je reputatie

Dit is het jaar waarin, naar vrij algemene erkenning, het voetbal de strijd won om de rol van wereldbalspel. Dat gebeurde toen tenslotte ook de Amerikanen omgingen en voetbal (soccer) naast hun basketball, football en baseball adopteerden als nationale sport. ‘America has joined the human family at play’ schreef James Carroll in de International Herald Tribune bij het begin van het WK. Het belang daarvan voor ons land is even onschatbaar als onbegrepen. Een nieuwe wereldtaal wordt ingeluid en net nu verspelen wij onze reputatie als dichters in die taal.

De bal is woord, dat moet je weten; het balspel is toneel, verhaal, dialoog. Zoals woorden doen, zo geeft de bal uitdrukking aan wil en vermogen, aan winst en tragiek. Net als de woorden brengen de ballen feiten en gebeurtenissen; wekken ze daden en besluiten. Zoals het woord, wanneer het eenmaal de haag van de tanden heeft verlaten (Homerus) nooit meer is terug te roepen (Horatius), zo verlaat de bal de hand of de voet om te treffen of te missen, onherroepelijk. Even sterk als aan het uitgesproken woord is de herinnering aan de slechte of goede bal.

Er was nog geen wereldbalspel. Nu is dat er wel. Dat de Amerikanen het voetbal hebben geadopteerd is ook van geweldig economisch belang. Gek dat dit niet wordt gezien. De dollar is wereldmunt. De Amerikanen baseren hun wereldmacht erop en financieren hun militaire avonturen ermee. Engels is de wereldtaal. Alleen de Fransen, de grote verliezers, lijken daarvan het economische belang te begrijpen. Hoeveel winnen Britten en Amerikanen alleen al door zich bij onderhandelingen niet in andermans linguistisch keurslijf te hoeven wringen?

Voetbal is nu wereldtaal onder de balspelen. Kennis van zijn grote namen en daden, van de mooiste ballen, is overal ter wereld een gouden binnenkomer. Dat weet elke zakenman, elke diplomaat; het stond vorige week zelfs in deze krant! In die taal een hoofdrol te spelen is een geweldige bonus. Het straalt af op de positie van een land. Laat iemand snel het economische belang uitrekenen van de productie van grote voetbalnamen en –daden voor een klein land als Nederland.

Maar wat gebeurde er? Iemand berekende dat winst bij de WK ons een bruto nationale bonus van 0,5 zou opleveren door extra binnenlandse consumptie! Niks wereldtaal, nee, dorpsroes. Geen investering in een van de grote internationale talen, nee: een binnenlandse bubble van enkele weken die op zondagavond 11 juli ’s avonds leegliep en dinsdag erna nog even werd opgeblazen, maar die niets van waarde achterliet.

Weken wachten op Van Persie, negen gele kaarten in de laatste wedstrijd. Afbraakspel. Een mooie binnenkomer in Shanghai en Singapore, in New York en in Yemen! Na die karate-trap van De Jong kleeft er nu toch iets aan die handdruk van Mr Jansen uit Vlaardingen.

Het zou het Financieel Dagblad sieren, het voortouw te nemen in een berekening van het duurzame belang van goed en mooi Nederlands voetbal voor de Nederlandse economie, zelfs bij verlies van de finale. Om te beginnen met een berekening van de reputatieschade en vooral de gemiste voordelen van die de gemene en terecht verloren finale van 11 juli voor onze economie.

Het besef van de kosten van deze wedstrijd is belangrijker dan kennis van hun precieze omvang; het onderzoek is belangrijker dan het resultaat. Niet voor het eerst zou een juist economisch besef in andere sferen van het leven tot inkeer kunnen leiden.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: