Commissie financieel stelsel

door PWdH op 09/02/2010

in Haagse vierkante kilometer

Vorige week sloot de commissie financieel stelsel haar openbare gesprekken af. Het door de commissie-De Wit te verrichten parlementair onderzoek mag er zijn. Niet alleen moeten de oorzaken van de crisis worden onderzocht en moeten aanbevelingen worden gedaan in algemene zin, om het financieel stelsel en het toezicht te verbeteren, maar ook de casus Fortis/ABN Amro moet worden onderzocht. Het lijkt mij geen geringe taak om dat allemaal in een leesbaar rapport te stoppen.

Slaagt de commissie in dit huzarenstukje, dan neemt dat mogelijk een deel van de kritiek weg. Frappant was de overeenkomst met een reeks Zomergasten-afleveringen. Er was meer aandacht voor het vermeende tekort aan expertise en het vermogen vragen te stellen aan de zijde van de interviewer, dan voor de antwoorden van de ondervraagde. Bij 1Vandaag kwam er zelfs een heuse debater aan te pas om het vragen stellen te analyseren, van het niveau ‘hier had kunnen worden doorgevraagd’.

Een veelgehoord commentaar is dat er weinig nieuws boven tafel kwam. Dat moge zo zijn, maar toch vielen mij de volgende zaken op. Om te beginnen de openlijke erkenning van Nout Wellink dat er nog veel lucht uit het internationale financiële systeem moet. Er is natuurlijk het (reusachtige) tekort op de betalingsbalans van de VS. Maar op het kapitaal van de banken moet (nog altijd) worden opgekrikt. Desnoods moest er actie worden ondernomen buiten de EU om, aldus Wellink. Hoe dan ook, dat moet ons economisch nog (heel) veel pijn gaan doen.

Opvallender nog vond ik Wellinks opmerking dat de DNB en hij persoonlijk last hadden van complacency. Na bij wijze van spreken tien keer waarschuwen over het tekort op de Amerikaanse betalingsbalans kreeg Wellink de neiging dat de elfde keer achterwege te laten, omdat het toch geen effect sorteerde. Je kunt je afvragen of op dit punt – het scherp houden van de toezichthouder – geen institutionele waarborgen moeten worden getroffen (bijvoorbeeld dat de baas maximaal twee termijnen van vier jaar wordt benoemd).

Tenslotte bleek uit het verhoor van Wellink dat de slechte samenwerking van DNB met de IJslandse toezichthouder niet op zichzelf staat. Ook met de Engelse FSA (RBS) en de Belgische CBFA (Fortis) liep de samenwerking verre van op rolletjes. DNB kreeg geen inzage in de Fortiscijfers bij het afgeven van de verklaring van geen bezwaar. Wellink moest uit de krant lezen dat RBS een reuzekapitaalinjectie kreeg toegediend van de Engelse overheid. Ontluisterend nieuws, dat pessisimistisch stemt over toekomstig Europees toezicht en je ook op korte termijn je hart doet vasthouden: ik kan geen bank bedenken die het niet van samenwerkende toezichthouders moet hebben. Op TDT gaat Annemetje Koburg overigens in op de aansprakelijkheid van (buitenlandse) toezichthouders (‘uphill case‘).

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: