‘De Centrale Raad geeft regels’

door GB op 02/05/2017

in Rechtspraak, Uitgelicht

Post image for ‘De Centrale Raad geeft regels’

‘Centrale Raad geeft regels voor afhandeling jeugdhulpverzoeken’, aldus de Centrale Raad zelf. Waar de Afdeling bestuursrechtspraak voorzichtig experimenteert met een overzichtsuitspraak over planschade om de procespraktijk te bedienen, lijkt de Centrale Raad alle constitutionele schroom waarmee de rechtsvormende taak van de rechter ooit gepaard ging, achter zich te laten. Ze zijn daar in Utrecht helemaal van Montesquieu los? In de schaduw van De Inktpot waarin ProRail is gevestigd, vatte de woordvoerder het voor De Volkskrant nog even in de taal van een treinliefhebber samen. Maatschappelijke onvrede gaat men bij de Centrale Raad met spoorboekjes te lijf.

‘De hoogste bestuursrechter geeft hiermee een spoorboekje aan de gemeenten’, zegt de woordvoerder van de Centrale Raad van Beroep. ‘Over de afhandeling van jeugdhulpaanvragen door gemeenten leeft onvrede in de samenleving. Deze uitspraak bepaalt aan welke zorgvuldigheidseisen gemeenten moeten voldoen.’

Is het tijd om de Centrale Raad naar Den Haag te verhuizen in de hoop dat de nabijheid van het Binnenhof iets meer constitutioneel besef aanwakkert? Nog niet. De uitspraak die de Centrale Raad feitelijk deed, bevat namelijk regels noch promulgerende overwegingen die daarop lijken. De Centrale Raad schoot een meisje te hulp dat werd vermorzeld tussen het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) en het college van Steenwijkerland. Het CJG had een plan opgesteld over wat goed zou zijn voor het gezin waar het meisje deel van uitmaakte. Daarop wees het College de aanvraag voor individuele intensieve begeleiding af omdat uit het gezinsplan onvoldoende duidelijk bleek dat individuele hulp aangewezen was. Dat was te makkelijk, aldus nu de Centrale Raad. Wanneer iemand persoonlijk aan de deur klopt, moet het College (laten) vaststellen wat het probleem is, welke hulp daardoor noodzakelijk is en ten slotte of die hulp van de overheid moet komen. Je kunt niet iemands individuele verzoek afwijzen omdat dan niet voorkomt in het gezinsplan. Daarom wordt het besluit vernietigd en krijgt het college van Steenwijkerland de opdracht om het over te doen. De eindconclusie kan dus nog altijd zijn dat in dit geval geen individuele hulp hoeft te worden betaald, maar die conclusie mag alleen getrokken worden op basis van inzicht in de situatie van het meisje zelf. Dat is de uitspraak waar ze het in Steenwijkerland mee moeten doen.

Natuurlijk zullen anderen profiteren van de gerechtvaardigde verwachting dat de Centrale Raad in vergelijkbare gevallen vergelijkbaar zal beslissen. Maar evenzo zullen de colleges mogen blijven aanvoeren dat hun geval anders is, de criteria in hun specifieke geval niet toepasselijk zijn of dat de Centrale Raad zijn zelfbedachte criteria moet herzien. Dat hoort allemaal bij het spel van rechterlijke rechtsvorming, zeker in decentrale verhoudingen. Meer, in ieder geval, dan het afkondigen van regels. Of van dienstregelingen.

{ 2 reacties… read them below or add one }

1 lyngbakken 14/05/2017 om 09:23

Geven is toch iets anders dan maken?

2 GB 15/05/2017 om 10:10

De wetgevende macht maakt ook de wetten, zou ik zeggen…?

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: