De financiering van kranten

door PWdH op 10/10/2009

in Varia

De toekomst van kranten is ongewis. Van tijd tot halen krantenuitgevers zelf het nieuws omdat het geld op is, of omdat de zondagseditie er aan gaat. Adverteerders haken massaal af als gevolg van de crisis, maar ook omdat de geschreven pers sowieso een zinkend schip lijkt. Er kwam zelfs een commissie aan te pas, die concludeerde dat er behalve meer aan ‘online’ ook meer aan ‘innovatie’ moet worden gedaan. Of dat het tij kan keren lijkt me de vraag. De commissie identificeerde overigens ook nog een kloof tussen journalistiek en maatschappij.

Michael Massing ziet nog een andere oorzaak van de malaise in de krantenwereld: kranten gaan ten onder aan hun eigen hebzucht en mismanagement.

‘The relentless stress placed on acquisition and consolidation, which dominated the industry for decades, helped drain money out of the newsrooms and into the pockets of shareholders. It also shifted the locus of decision-making from locally based citizens to distant corporate boards. Most harmful of all, efforts to build large media conglomerates have saddled newspapers with astounding levels of debt, much of it taken to by other newspaper companies.’

In Nederland kennen we dat van PCM (NRC, Trouw, Volkskrant), dat zich liet afknijpen door een hedgefund en bijna ten onder ging aan de bijbehorende schuldenlast.

Voor het toekomstbestendige krantenwerk moeten we het hebben van de nonprofit sector. Misschien kun je ook wel betogen dat kranten een ‘nutsfunctie’ hebben ten dienste van de publieke discussie en de vrijheid van meningsuiting. En om die reden anders moeten worden gefinancierd dan de spreekwoordelijke zeepjesfabriek. Massing noemt het endowment fund als voorbeeld van een alternatief model. Vrij vertaald is dat een stichting met een vermogen, waarover rendement wordt getrokken, waaruit de krant kan worden bekostigd. Het nadeel daarvan is weer dat (het althans lijkt alsof) je van één filantroop afhankelijk bent. Een aanvullend bron zou het type microdonaties kunnen zijn, waarop de Obamacampagne draaide.

Gecombineerd met door hem gesignaleerde lokale initiatieven tekent zich zo de ‘nieuwe horizon voor het nieuws’ van Massing af. Ongetwijfeld zal ook deze horizon de verschuiving van papier naar scherm niet stoppen. De vraag is overigens of dat erg is. Waarschijnlijk niet noodzakelijkerwijs: zie hierover de post van SV op dit blog. In de VS schijnen in elk geval halve redacties de overstap te maken naar blogs als de Huffington Post, die nieuws, analyses en achtergronden en entertainment combineren.

Het zal dus nog wel even onrustig blijven in krantenland. Voor dit Nederlandse blog, ondertussen, voorspel ik in alle bescheidenheid een gouden toekomst.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: