De geest van Pim

door Ingezonden op 19/06/2013

in Haagse vierkante kilometer, Uitgelicht

Post image for De geest van Pim

We beleefden vorige week weer eens een rel in het dorp dat Binnenhof heet. Eén ongelukkig zinnetje van Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf in een interview met de Volkskrant kostte hem dit ambt. Dat lijkt in geen verhouding tot elkaar te staan, en dus is er meer aan de hand.

Ik vermoed dat het minstens 99% van de Nederlanders op 30 april, waaronder mijzelf, is ontgaan dat bij de inhuldiging van de nieuwe Koning een comité van in- en uitgeleide bestond. Dat dat er überhaupt was, is anno 2013 natuurlijk op zichzelf al een behoorlijk anachronisme. Ik kan me niet eens herinneren dat ik de leden ervan – Van der Staaij, Hamer, Dupuis en Van der Linden – die dag op de beeldbuis voorbij heb zien schrijden. Ze zullen ongetwijfeld met de Koning de Nieuwe Kerk in zijn gelopen, maar de camera had op dat moment toch vooral oog voor Willem-Alexander en zijn vrouw, en terecht.

Misschien was dit gans anders verlopen als Wilders er in plaats van een van de genoemde vier gelopen had, en dan was er door fotografen en cameramensen inderdaad vast wel een manier bedacht om hen samen op de foto te krijgen. Maar: so what? Zou dat het beeld van Nederland in het buitenland nou vreselijk negatief beïnvloed hebben, zoals De Graaf vreesde? Het lijkt mij, eerlijk gezegd, nogal vergezocht. Dat Wilders een Nederlands Kamerlid is weten ze ook in het buitenland wel. Dat hij dan in de buurt van de Koning opduikt, net als de andere 224 volksvertegenwoordigers, kan toch niemand verbazen? Dat De Graaf hierover kon struikelen heeft volgens mij dan ook dieper liggende oorzaken.

Vorige week woensdag ontstak Wilders in de Tweede Kamer in heilige verontwaardiging. Naar het leek was dat niet zozeer omdat hij zo graag naast de Koning wilde lopen (hij heeft er de aanschaf van een jacquet toch maar mooi mee uitgespaard). Zijn toorn richtte zich vooral op de VVD, de partij van voorzitter De Graaf, en Wilders’ ex-partij. Hij wist maar al te goed dat men in die partij nog steeds heel zenuwachtig van hem kan worden, en zo’n buitenkansje om een partijprominent van de concurrentie in het defensief te dringen liet hij zich niet ontglippen. Begrijpelijk, want de enige fout die De Graaf maakte was dat hij zei dat zich in zijn achterhoofd had afgespeeld dat het mooi uit zou komen om Wilders niet in dat comité te hebben.

Rustige uitleg was daarna al niet meer mogelijk. SP-voorman Roemer koos intuïtief meteen voor loyaliteit aan underdog Wilders en dat siert hem. De andere fracties konden daarna natuurlijk niet goed meer achterblijven. Zij maakten binnenskamers aan de voorzitter van de Tweede Kamer duidelijk dat er nog heel wat vragen waren, nadat De Graaf in een brief niet overtuigend duidelijk kon weerleggen dat Wilders inderdaad de sluitpost van een schuifspel was geweest. De Graafs politieke uren waren geteld toen het bewindspersonenoverleg van de VVD van donderdagavond hem liet vallen. Als zelfs de premier gaat bellen met zijn partijgenoot die voorzitter van de Eerste Kamer is, over diens positie, dan is het wel duidelijk.

De Graaf is door zijn partij opgeofferd, en mocht zich niet meer verdedigen in de Senaat, wat hij zelf kennelijk graag gewild had. Een ogenschijnlijk futiele aanleiding was voor Wilders genoeg om zo veel mogelijk misbaar te schoppen. Die kleinigheid bleek vervolgens genoeg om de angst voor Wilders bij de VVD weer flink te doen oplaaien. Dit alles maakt duidelijk dat het populisme, de vlag waaronder Wilders is gaan varen nadat Fortuyn dat met veel succes voor hem had gedaan, springlevend is. Pim is niet dood, hij leeft.

Peter Bootsma

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 DoeNormaalJoH 18/10/2013 om 19:16

Nope, Pim is dood.

Zo dood als een pier. We hebben niets geleerd. Hij had gelijk. Het wegkijken van het evident groeiende migratie probleem in de jaren 80 was een ramp. We konden een presidentieele kandidaat wel afluisteren maar niet beschermen en zijn ‘gewoon’ blijven zitten.

We zijn nu het meest afgeluisterd land in west europa met “cronyism and a abysmal history regarding wistleblowers”, zoals sommigen op het internet schrijven, (“Congressman Chris Smith (R-NJ) Expresses “Grave Concern” that the International Criminal Court Remains in the Hague While Questions Still Remain Unanswered”)

Je ‘mocht het niet zeggen’ in de jaren 80. Je werd zo in de politiek incorrecte hoek gezet, was het niet door de lamlendige politiek correcte media dan was het wel door de staat.

Niets geleerd. Nu staat de alternatieve media bol van ‘gangstalking’ & ‘microwave harrasment’ en kijken we weer de andere kant op.
Niets geleerd.

Reactie achterlaten

{ 2 trackbacks }

Vorige post:

Volgende post: