De kosten van een allochtoon

door FTG op 29/07/2009

in Haagse vierkante kilometer

In een opiniestuk in het NRC schrijft Tofik Dibi dat hij het zat is om steeds aangesproken te worden op wangedrag van andere Marokkanen. Hij heeft natuurlijk gelijk. Hij is niet verantwoordelijk voor het gedrag van anderen. Dat neemt echter niet weg dat er problemen zijn. Marokkanen zijn oververtegenwoordigd in de statistieken als het gaat om criminaliteit, schooluitval en werkloosheid. De PVV’er Fritsma denkt dat een onderzoek naar de kosten van allochtonen een bijdrage kan leveren aan de oplossing van dit probleem.

Is die veronderstelling juist? Op zich is het waar dat je een probleem beter te lijf kunt gaan als je beschikt over alle relevante informatie. In de Tweede Kamer is het voorstel echter slecht ontvangen. Veel Kamerleden gebruiken morele argumenten. Het verzoek is bijvoorbeeld “onbeschaafd en onethisch”. Kan een verzoek om feitelijke informatie onethisch zijn? Dat lijkt me eigenlijk niet. Maar de wijze waarop de informatie gebruikt wordt kan wel onethisch zijn. Mark Twain (of was het Disraeli?) zei al: “There are three kinds of lies: lies, damned lies and statistics”. Cijfermatige gegevens kunnen makkelijk misbruikt worden door ze bijvoorbeeld in een verkeerde context te zetten. Maar dat geldt eigenlijk voor ieder kwantitatief onderzoek.

De vraag blijft natuurlijk wel wat je precies kunt met de resultaten van het onderzoek. Als blijkt dat de kosten hoog zijn (wat er dik in zit: zie een rapport van het CPB uit 2003), moeten dure allochtonen dan uitgezet worden? Dat gaat natuurlijk niet. Dat zal ook Fritsma wel begrijpen. De resultaten zullen wel een rol kunnen spelen bij het formuleren van toekomstig beleid. Bijvoorbeeld als het gaat om het oplossen van de problemen die de vergrijzing met zich meebrengt. Er zijn voorstellen om die op te lossen door extra migratie van werknemers uit landen rond de Middellandse Zee, zodat zij de premies kunnen betalen. Als uit het onderzoek echter zou blijken dat juist die groepen migranten een lage arbeidsparticipatie hebben, zullen zij alleen maar bijdragen aan een extra premiedruk en zal dat geen goede oplossing blijken te zijn. Of het onderzoek ook daar op gericht zal zijn weet ik overigens niet.

Een onderzoek niet uitvoeren, omdat men bang is voor de uitkomsten daarvan is echter irrationeel en eigenlijk onverantwoordelijk. Je moet beslissingen nemen op grond van de beste feitelijke informatie. De cijfermatige gegevens kunnen dan in de besluitvorming een rol spelen, maar zullen nooit een oplossing kunnen dicteren. De gekozen oplossing is immers afhankelijk van een politieke afweging. Daarom begrijp ik de felle reacties ook niet zo goed.

Sommigen gaan zelfs zo ver de betrokken ambtenaren te adviseren niet mee te werken aan het onderzoek. In een opiniestuk in Trouw staat bijvoorbeeld het volgende te lezen:

“Als ambtenaren zich door het politieke proces dat de PVV is gestart, gedwongen voelen dit type berekeningen zonder duidelijk maatschappelijk doel te maken, dan moet je dat weigeren. De staat moet zich niet tot gereedschap maken van een politieke agenda die berust op het tegen elkaar opzetten van bevolkingsgroepen.”

Deze passage is nogal warrig geformuleerd, maar bedoeld is vermoedelijk dat ambtenaren moeten weigeren mee te werken aan het verzoek om informatie van de PVV, als ze het met dat verzoek oneens zijn. Blijkens een onderzoek van een paar jaar geleden hebben ambtenaren “het met-een-kluitje-het-riet-insturen tot een ware kunst verheven” bij het beantwoorden van Kamervragen . Dus misschien zullen ambtenaren inderdaad geneigd zijn bij het beantwoorden van de vragen van de PVV deze vaardigheid aan te wenden. Dat zou overigens zeer onjuist zijn. Voor ambtenaren zou dit type politieke afwegingen geen rol mogen spelen. Zou iemand het bijvoorbeeld acceptabel vinden als een ambtenaar naar aanleiding van een vraag over de milieu-effecten van de aanleg van een snelweg, een verhullend antwoord geeft, omdat de ambtenaar persoonlijk als opvatting heeft dat het oplossen van het fileprobleem belangrijker is dan het milieu? Natuurlijk niet. De politiek moet dat type oordelen vellen en niet een ambtenaar.

De betrokken ministers zullen misschien ook minder geneigd zijn met vol enthousiasme mee te werken aan het verzoek om informatie. Ook dat zou echter onjuist zijn. Artikel 68 van de Grondwet verplicht hen de gevraagde informatie te verschaffen. En ministers moeten hun grondwettelijke verplichtingen uitvoeren, ook als het even niet uitkomt.

{ 2 reacties… read them below or add one }

1 Bas 31/07/2009 om 14:32

Wat een verademing om eens een rationeel stuk over deze kwestie te lezen. Hulde!

2 RML 06/10/2009 om 12:23

Als de vraag ooit beantwoord wordt, kunnen ze meteen de volgende vraag beantwoorden: wat kost de overheid Nederland?

Gokje, de overheid kost de Nederlandse maatschappij veel meer dan allochtonen.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: