De sancties van Sap

door GB op 31/01/2011

in Haagse vierkante kilometer

Post image for De sancties van Sap

Een belangrijke pijler onder de positie van Jolande Sap inzake de missie naar Kunduz is haar continue bewaking van de grenspalen die zij zelf bij Rutte de grond in geslagen heeft. ‘GroenLinks zal daar sancties opzetten,’ stelde ze fel. Schiet een door Nederland opgeleide agent straks een passerende Taliban van zijn brommer, dan zal Sap overwegen of de missie gestopt moet worden. Zeker als de interventie een door Nederland aangeleerde vaardigheid blijkt te zijn.

Over welke mogelijke sancties beschikt Sap eigenlijk? Natuurlijk, politiek gezien wordt er voor jaren persoonlijke schade aangericht als Rutte een lange neus maakt en gewoon stug doorgaat met trainen. Maar zo zal het niet gaan. Er zal discussie zijn of een ‘incident’ het ‘civiele karakter’ aantast. Het zal om interpretatiekwesties gaan. Wat dan?

GroenLinks kan een motie indienen waarin komt te staan dat de missie met onmiddellijke ingang beëindigd moet worden. Partijen die toch al tegen waren zullen die steunen, en die motie zal het halen. Dan wordt het de vraag of Rutte de missie inderdaad zal willen afbreken vanwege een interpretatieverschil over een iets te enthousiaste agent. Hij hoeft de motie staatsrechtelijk namelijk niet uit te voeren.

In de regel wordt die vrijheid gerelativeerd door de mogelijkheid dat de meerderheid die de motie aannam zozeer hecht aan de uitvoering ervan dat, het zwaardere geschut, de motie van wantrouwen, in beeld kan komen. Serieuze dreiging met een wantrouwensvotum kan van alles in beweging krijgen, omdat het kabinet vaak nog meer aan zijn voortbestaan dan aan zijn vasthoudendheid hecht. Bovendien is bij een normaal meerderheidskabinet altijd sprake van een coalitiepartner die met de motie heeft ingestemd. Ook dat zal de nodige druk in de Treveszaal zetten.

In dit geval kan de serieuze dreiging echter niet georganiseerd worden. Uitvoering van de originele motie-Peters/Pechtold is namelijk in het regeerakkoord opgenomen en Wilders heeft getekend het kabinet niet met wantrouwen te treffen bij het realiseren van de in het regeerakkoord opgenomen voornemens.

Sap had het er al moeilijk mee om met een door Wilders gedoogde club zaken te doen. Ze zal Wilders zelf echter nodig hebben om gemaakte afspraken ook met de zwaardere staatsrechtelijke middelen te handhaven. Anderzijds heeft ze hem waar nog maar weinigen hem te pakken hadden: als Wilders de motie van wantrouwen niet steunt draagt hij alsnog bij aan de missie.

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 RJK 01/02/2011 om 11:34

GB,

Je schrijft: “In dit geval kan die dreiging echter niet georganiseerd worden. Uitvoering van de motie-Peters/Pechtold is namelijk in het regeerakkoord opgenomen”. Is dat een houdbare gedachtegang? Als de uitvoering niet de gedaante aanneemt zoals in feite is bedoeld, en die bedoeling kennen we nu, dan is er van uitvoering van de motie toch de facto geen sprake? Graag je toelichting.

2 GB 01/02/2011 om 12:07

De vraag lijkt mij wanneer sprake is van een uitvoering die niet bedoeld is, en wie daarover het beslissende woord mag spreken.

Heb overigens in de tekst het woordje ‘originele’ toegevoegd.

3 RJK 01/02/2011 om 14:18

Als de PVV vindt dat de motie niet naar de bedoeling, die er nu door het kabinet aan gegeven is, wordt uitgevoerd, dan zie ik niet in waarom de PVV niet een motie van wantrouwen kan steunen.

4 maartje 01/02/2011 om 17:20

De PVV heeft heel duidelijk gemaakt niet geïnteresseerd te zijn in de motie, noch in het civiele karakter van de missie. Sterker nog, een missie met een stevig militair karakter had de PVV wellicht wel kunnen steunen. Het zal gewoon afhangen van de vraag of de PVV op dat moment, om wat voor reden dan ook, het kabinet wil laten vallen of niet.

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: