De stand van het land (5-daagse cursus)

door GB op 20/03/2009

in Uncategorized

Een week geleden presenteerde mensenrechtencommissaris Thomas Hammarberg zijn rapport over de Nederlandse mensenrechtensituatie, inclusief een streng persbericht, uiteraard. De Raad van Europa heeft al een tijdje kritiek op het beleid Verdonk, en ook nu schiet de commissaris daar gaten in. De inkomenseis en de verplichte inburgering zijn ‘disproportionele obstakels’. Het zou een geruststellende gedachte voor hem moeten zijn dat de rechterlijke macht langzaam maar zeker dit beleid aan het terugdraaien is. Staatsrechtelijk relevant is ook de opmerking dat de anti-terrorisme wetgeving te veel gebruik maakt van vage termen en dat daarmee het legaliteitsbeginsel in het gedrang komt.

Maar er is meer. In De Pers staat dat hij ook kritiek heeft op het feit dat kamerleden alleen tijdens de vergaderingen immuniteit genieten. Dat moet ook buiten het parlement gelden, vindt hij. In het rapport zelf vind ik daar niets over terug. Wel deze zin: “Members of Parliament have immunity for their statements in the public debate.” Dan wordt het opeens opvallend dat alleen De Pers dit opgepikt heeft, het niet voorkomt in professionele samenvattingen zoals die van het NJCM en het ook geen plek heeft in de officiële aanbevelingen.

Een en ander leidt tot het vermoeden dat Hammarberg tijdens het interview met De Pers op de hoogte is geraakt van dit Nederlandse onderscheid tussen tijdens de vergadering en daarbuiten. En dat Hammarberg maar ter plekke een aanvullend rapportje uit zijn mouw schudde. Dat levert dan weer de vraag op hoe zo’n rapport eigenlijk tot stand komt.

In de algemene media is men daar snel klaar mee: “De Zweed Hammarberg bezocht Nederland in september. Hij bekeek een jeugddetentiecentrum, een asielzoekerscentrum, een moskee en een basisschool,” aldus het Parool. Dat is een suggestieve samenvatting van de waslijst aan gesprekspartners die als appendix I bij het rapport zelf staat opgenomen. Maar ook die waslijst is suggestief, want gegeven het feit dat het bezoek van 21 tot 25 september heeft plaatsgevonden, moeten er groepsgesprekken tussen zitten of de gastenlijst van een diner, of weet ik veel. In ieder geval kan er niet heel uitgebreid en persoonlijk zijn gesproken, zoals trouwens ook blijkt uit het dagboek van Gerdi Verbeet. En dus zijn de finesses van de Nederlandse parlementaire onschendbaarheid hem wellicht ontgaan.

Toch jammer, voor een instituut als dit.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: