Dialoog bij de Donner-wet

door GB op 30/09/2011

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Dialoog bij de Donner-wet

Donners spoedwetje heeft de Tweede Kamer inmiddels overleefd. Het leek er even op dat de VVD principieel was en zich tegen terugwerkende kracht zou verzetten. Uiteindelijk bleek de juridische dienst van de Tweede Kamer het toch met de Raad van State en de regering eens te zijn geweest en knarste Jeanine Hennis-Plasschaert maar weer eens door de bocht. Of het inderdaad kan – daar komen we hier op dit blog ongetwijfeld nog wel eens op terug. Of het gaat gebeuren, zullen we moeten afwachten. De SGP in de Tweede Kamer heeft in ieder geval voorgestemd, zodat Holdijk – vroeger de juridisch adviseur van de SGP-fractie in de Tweede Kamer – het dus echt helemaal in zijn eentje zal moeten doen.

Nederland kent een kleine, maar dappere gemeenschap van liefhebbers van de ‘dialoog’ tussen rechters onderling en tussen de wetgever en de rechter. Zij zullen het debat met buitengewone belangstelling gevolgd hebben. Want even leek het erop als het eindelijk zo ver was: Van Raak (SP) en Knops (CDA) gingen serieus met elkaar in discussie over de vraag of de ID-kaart nu wel of niet een individualiseerbaar belang dient. De Hoge Raad oordeelde ‘overwegend publiek belang’, maar je kon met zo’n ding toch ook een heel eind reizen, hield Knops Van Raak voor. Die was wel bereid om daarover na te denken, waarna dialoog-minnend Nederland elkaar huilend in de armen viel.

De champagne kon echter pas ontkurkt worden toen duidelijk werd welke positie het kabinet innam ten opzichte van de uitspraak van de Hoge Raad. Als ik het goed begrijp, beweerde minister Leers dat de Hoge Raad uitsluitend heeft betoogd dat er met de ID-kaart te weinig individualiseerbaar belang gemoeid is om artikel 229 Gemeentewet als grondslag te gebruiken. Een nieuwe grondslag, die minder individualiseerbaar belang eist, zou volstaan. Want individualiseerbaar belang was er wel degelijk, en Leers bleef het hele debat lang gewoon over ‘leges’ spreken die moesten worden geheven. Slechts omdat het van de Hoge Raad moet, heten ze in de wet ‘belasting’.

Het was allemaal ‘een grijs gebied’ volgens Leers. Toch kan ik zijn standpunt niet anders zien dan als een correctie van een afweging van de Hoge Raad. De conclusie van de Hoge Raad was immers dat er doorslaggevend publiek belang met die kaart gemoeid was, en dat het hele idee van de leges of de rechten er dus niet op toegepast mocht worden.

En dat gebeurt wel. Niet alleen spreekt de nieuwe wet nog altijd over ‘rechten’ die worden aangemerkt als ‘belastingen’. Het ziet er ook nog onverminderd uit als ‘rechten’. Zo is er nog steeds een koppeling met de kosten van de ID-kaart, inclusief een maximering van het tarief, en ontbreekt de bij gemeentelijke belastingen gebruikelijke beleidsvrijheid.

Iemand een glaasje van het Maison Dialogue et fils?

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 a.zecha 01/10/2011 om 14:01

De politieke involutie van een “open democratie” onder de gedateerde Bush-administratie wordt kennelijk door de Staat der Nederlanden voortgezet.
Daarmee wordt evident dat onze wetgevers haar ontwikkeling naar een totalitaire democratie voortzet in tegenstelling tot het huidige open democratisch regime in de US.
zie ook: http://www.gwu.edu/~nsarchiv/news/20090319/index.htm
a.zecha

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: