Dus ik bedoel…

door GB op 07/10/2009

in Haagse vierkante kilometer

De goudschaaltjes kunnen weer uit de kast, want de Eerste Kamer heeft een brief geschreven aan de minister. De brief past in het debat(je) over de positie van een demissionair kabinet ten aanzien van het al dan niet bekrachtigen van een tweede lezing van een grondwetsherziening.

Blijkens de brief vinden de senatoren dat de bevoegdheid om in demissionaire status al dan niet te bekrachtigen ‘onvoldoende omlijnd’ is. Maar waarom dan? Omdat de commissie ‘zich afvraagt of’ een demissionair kabinet wel ‘de volledige vrijheid’ heeft om al dan niet te contrasigneren. Waarschijnlijk zit er een probleem bij de ‘volledige vrijheid’ denkt de argeloze lezer dan. En dat lijkt ook te kloppen, want aan het einde van de brief heet het:

De commissie gaat er in ieder geval vanuit dat het kabinet de interpretatie van de commissie van terughoudendheid deelt en met de commissie van mening is dat een demissionair kabinet de beslissing omtrent contra-signering in de regel zal doorschuiven naar een nieuw, volwaardig kabinet ten aanzien waarvan de vertrouwensregel weer volledig functioneert.

Vrij vertaald: een demissionair kabinet zou eigenlijk niet over het contraseign moeten willen beslissen. Maar de senatoren aarzelen kennelijk nog over de vraag of de regering dat ook staatsrechtelijk niet mag.

{ 3 reacties… read them below or add one }

1 Christian Syrier 07/10/2009 om 11:24

Als algemeen uitgangspunt geldt dat een demissionair kabinet zich
dient te onthouden van
beslissingen in controversiële
aangelegenheden. Dit is echter geen hard staatsrecht. Staatsrecht wordt dus – strikt genomen – niet overtreden wanneer een demissionair over een contraseign beslist. Die opvatting blijkt ook impliciet uit de brief van de EK-Commissie. Of het chique is, is vanzelfsprekend 'another matter altogether'.

2 Ans Hengels 07/10/2009 om 12:16

Christian Syrier lijkt ervan uit te gaan dat een beslissing over een contraseign per definitie controversieel is. Dat lijkt me onjuist. Als een voorstel tot grondwetsherziening in tweede lezing met 2/3 meerderheid in beide kamers is aanvaard, en het kabinet besluit aan de bekrachtiging mee te werken, dan kan men niet volhouden dat er een controversieel besluit genomen wordt. Dat is uiteraard anders als het kabinet besluit in een dergelijk geval NIET mee te werken aan bekrachtiging. Met het besluit tot niet-bekrachtiging is het immers 'einde oefening'.

In geen van beide gevallen wordt m.i. staatsrecht geschonden. Maar dat wil niet zeggen dat de gevallen identiek zijn.

3 Christian Syrier 08/10/2009 om 09:04

Ik geloof niet dat dat uit mijn reactie blijkt. Het was in ieder geval niet de bedoeling. Zeker zijn situaties denkbaar waarin het contraseign niet controversieel is, zoals Ans Hengels terecht stelt. Ik poogde slechts de staatsrechtelijke speelruimte te schetsen, die – zo ik al zei – groot is, ook voor een demissionair kabinet.

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: