Een “Joodse” Staat?

door PB op 12/10/2010

in Buitenland, Grondrechten

De onderhandelingen in het Midden-Oosten liggen weer eens stil. Het splijtpunt was deze keer het aflopen van een tijdelijke bouwstop in nederzettingen in de betwiste gebieden. De Palestijnse Autoriteit weigerde verder te spreken totdat deze bouwstop zou worden vernieuwd. Premier Netanyahu was bereid deze bouwstop te vernieuwen onder de voorwaarde dat de Palestijnse Autoriteit de staat Israel zou erkennen als een Joodse staat: “Palestinian recognition of Israel as a Jewish state is central to the dispute between us [and is necessary for its resolution]. If the Palestinians expect a national state, we can expect our own national state for the Jewish people.” De Palestijnse Autoriteit en onderhandelaars waren niet echt onder de indruk van deze eis. Integendeel: “The racist demands of Netanyahu cannot be tied to the request to cease building in the settlements for the purpose of establishing a state.” (…) “The topic of the Jewishness of the state is not connected at all to the issue [of the building freeze].’

Mijn vraag is: mag Israel op basis van het internationaal recht vragen om erkenning van het Joodse karakter van haar staat als voorwaarde voor onderhandelingen? Als uitgangspunt wil ik daarvoor nemen artikel 1 lid 1 van het IVBPR (Ook in het IVESCR). Daar lezen wij:

‘Alle volken bezitten het zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na.’

Het zelfbeschikkingsrecht van volken kan gezien worden als een nationale uitdrukking van het zelfbeschikkingsrecht van individuen. Erkenning van de vrijheid en gelijkheid van de ander om zichzelf te zijn, is essentieel voor het onderhouden van een relatie met die persoon. Dat lijkt net zo zeer te gelden tussen volken als tussen personen (zie artikel 2(1) van het VN-handvest). Maar vormen de Joden überhaupt een volk in de zin van artikel 1 lid 1 van het IVBPR? En is de staat Israel dan de politieke uitdrukking van het Joodse volk?

De beantwoording van de eerste vraag is erg belangrijk omdat het Jodendom ook een sterk religieuze associatie heeft. Voor het definieren van een volk zijn zowel subjectieve als objectieve criteria van belang. Het objectieve criterium richt zich op het bestaan van een historische, culturele, godsdienstige en taalkundige identiteit. Het subjectieve criterium richt zich op de politieke wil om een natie te vormen, dus eigenlijk onze tweede vraag. Het lijkt mij onbetwistbaar dat wij in objectieve zin kunnen spreken van een Joods volk, net zoals wij kunnen spreken over een Nederlands volk. De historische en culturele geschiedenis van het Joodse volk gaat het verst terug van alle volkeren.

Is de staat Israel dan de politieke uitdrukking van het Joodse volk? Bij de beantwoording van deze vraag is het niet belangrijk wat de persoonlijke mening is van mensen over natiestaten. Veel kosmopolitisch ingestelde burgers hebben überhaupt bezwaar tegen het idee van een natiestaat met een bepaalde cultuur. Zij zullen een Joodse staat per definitie zien als een vorm van anti-multiculturalisme en nationalisme. Het gaat hier om de juridische vraag of de staat Israel de uitdrukking vormt van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk. Hiervoor moeten wij kijken naar het subjectieve criterium: heeft specifiek het Joodse volk de politieke wil geuit om een Joodse staat te vormen? Als uitgangspunt bij deze vraag wil ik de onafhankelijkheidsverklaring nemen van de staat Israel (1948):

‘The Land of Israel was the birthplace of the Jewish people. Here their spiritual, religious and political identity was shaped. Here they first attained to statehood, created cultural values of national and universal significance and gave to the world the eternal Book of Books. After being forcibly exiled from their land, the people kept faith with it throughout their Dispersion and never ceased to pray and hope for their return to it and for the restoration in it of their political freedom. Impelled by this historic and traditional attachment, Jews strove in every successive generation to re-establish themselves in their ancient homeland.

 (…) On the 29th November, 1947, the United Nations General Assembly passed a resolution calling for the establishment of a Jewish State (…) This recognition by the United Nations of the right of the Jewish people to establish their State is irrevocable. This right is the natural right of the Jewish people to be masters of their own fate, like all other nations, in their own sovereign State. (…) Accordingly we (…) hereby declare the establishment of a Jewish state in Eretz-Israel, to be known as the State of Israel.’

Een duidelijker beroep van een volk op een recht op zelfbeschikking kan men toch eigenlijk niet maken. Het Joodse karakter van de staat blijkt verder uit de politieke symbolen (Davidster en Menora, nationale feestdagen, etc) De Staat Israel is dus volgens het internationaal recht de uitdrukking van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk, net zoals de Nederlandse Staat zijn een uitdrukking is van het Nederlandse volk.

Natuurlijk zijn er allerlei vragen en problemen over de grenzen van de Joodse staat en het zelfbeschikkingsrecht van de Arabische bevolking. Maar het bestaan van de Joodse staat zelf als uitdrukking van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk mag nooit en te nimmer ter discussie te staan.

Dit is ook direct erkent door het internationaal recht. Het oorspronkelijke Palestina-Mandaat (1924) erkent “the historical connection of the Jewish people with Palestine and to the grounds for reconstituting their national home in that country.” Op basis daarvan heeft het Joodse volk het recht om zich in Palestina te vestigen. Op basis van het overgangsrecht van het VN-handvest zijn deze rechten overigens niet opgeheven (art. 80(1) VN-Hv). Bovendien gaat de tweestaten oplossing zelf ook juist uit van het idee van “two states for two peoples,” het Joodse volk en het Arabisch-Palestijnse volk.

Netanyahu weet natuurlijk hartstikke goed dat de PA Israel niet wil erkennen als Joodse staat. Dus in die zin blaast hij de onderhandelingen met zo’n eis op. Aan de andere kant vormt het zijn van een Joodse staat de basis voor het bestaansrecht van Israel. De moeite van de PA om de Joodse staat te erkennen geeft eigenlijk aan dat we nog geen centimeter zijn opgeschoten sinds 1948. De PA erkent voor praktische doeleinden de staat Israel, maar niet als Joodse staat omdat dit de terugkeer van de miljoenen vluchtelingen praktisch onmogelijk maakt. Nog recentelijk (April 2009) zei dhr. Abbas op de Palestijnse TV over het erkennen van de staat Israel (van Palwatch.org):

‘The ‘Jewish state.’ What is a ‘Jewish state?’ We call it, the ‘State of Israel.’ You can call yourselves whatever you want. But I will not accept it. And I say this on a live broadcast… It’s not my job to define it, to provide a definition for the state and what it contains. You can call yourselves the Zionist Republic, the Hebrew, the National, the Socialist [Republic] call it whatever you like. I don’t care.’

{ 26 reacties… read them below or add one }

1 Likoed Nederland 13/10/2010 om 13:10

Netanjahoe stelt een voorwaarde vooraf aan de onderhandelingen, omdat Abbas dat ook doet.

Terwijl als Abbas tijdens een bouwstop had willen onderhandelen, had hij tien maanden geleden – toen de vrijwillige tijdelijke bouwstop begon – naar de onderhandelingstafel moeten komen.
Maar hij traineerde tot het laatste moment. Duidelijk kwade opzet.

Abbas komt niet over de ‘zeven drempels voor vrede’, zie: http://www.likud.nl/artik33.html

2 Frits Burghardt 13/10/2010 om 14:24

Vergeleken met de Islamic Republic of (vul maar in), het Hashemitisch Koninkrijk Jordanië en het Wahabitisch Koninkrijk Saoedi-Arabië is Netanyahu’s eis niet eens onredelijk. Het eeuwige struikelblok is dat de Arabische staten en de Palestijnen de staat Israel niet willen erkennen, tout court.

3 MD 13/10/2010 om 15:02

Als je die houding aanneemt ben je er snel uit. Het belangrijkste probleem is toch juist dat de meerdere volkeren of staten het zelfbeschikkingsrecht op hetzelfde stuk grond claimen? Met een abstract verhaal over of Israël dus erkend moet worden als staat kom je er niet omdat dat als zodanig niet het struikelblok lijkt. De vraag is immers vooral waar het precies ligt en hoe de te erkennen staat zich verhoudt tot andere staten en volkeren. Ik snap wel dat van Palestijnse zijde geweigerd wordt om bij voorbaat de Israëlische staat te erkennen.

Overigens wil ik best geloven dat er sprake is van kwaad opzet van één van beide zijden, dan wel allebei de zijden. Maar niet om een uit de kranten waarneembare reden. De werkelijkheid immers altijd veel complexer dan gerapporteerd wordt.

4 WvdB 13/10/2010 om 16:23

MD,

Het probleem dat meerdere staten het zelfbeschikkingsrecht op hetzelfde stuk grond claimden is reeds in 1947 opgelost, VN-resolutie 181 waaraan in de stemming die staten meededen. Ja, als dan het resultaat van die stemming je niet bevalt, grijpen de arabische landen naar gweld. Het oplossen van complexe problemen is hen niet toevertrouwd, het is altijd geweld, intimidatie. Het democratisch rechtstatelijke fundament ontbreekt in hun denken. Israel doet er goed aan zich zoveel mogelijk te beschermen tegen dergelijk denken.

5 PB 13/10/2010 om 16:27

Het gaat niet zo zeer om de erkenning van Israel als Staat, maar om de erkenning dat Israel de uitdrukking vormt van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk. Wat voor territoriale claims je uiteindelijk ook doet.
Mijns inziens is dit wel 1 van de belangrijkste en onoplosbare onderdelen van het conflict omdat het direct samenhangt met het vluchtelingenprobleem. Dit was ook de reden waarom de oorspronkelijke twee staten oplossing in 1947 werd verworpen. Er zou een Joodse staat komen. Dat was niet acceptabel voor de Arabieren. Het heeft heel erg lang geduurd voordat de PLO is overgegaan tot erkenning van de staat Israel als onderhandelingspartner, maar dit hield tegelijk in dat het niet werd erkend als Joodse staat.

6 MD 13/10/2010 om 16:43

WvdB,

Ik ben niet zo goed ingelezen in de materie, maar deden de Palestijnen ook mee aan die stemming? En maak je niet de fundamentele denkfout dat je de VN (of zijn organen) ziet als wereldregering? Het voert hier misschien wat ver om de vraag volledig te beantwoorden, maar de vraag die onmiddellijk bij je antwoord rijst is: Sinds wanneer gaan die 181 staten over de vraag welke staat waar ligt en wie daar onderdaan van is? Ik vind het nogal aanmatigend om (slechte) gewelddadige Arabische staten tegenover (goed) democratische en rechtsstatelijke staten zoals Israël te zetten? Denk je niet dat ze er daar in de regio heel anders over denken en dat dat nu juist het conflict gaande houdt? Juist ook als de democratie als drijvend principe achter staatsvorming erkent, zul je moeten toegeven dat het problematisch is dat een groot deel van de in het probleemgebied levende mensen zich absoluut niet kunnen vinden in wat de VN gezegd heeft over hun staatsvorming.

7 WvdB 13/10/2010 om 17:00

MD,

Historisch feit is, dat juist omdat men er niet uitkwam, men koos voor een stemming. Dat was inderdaad over de hoofden heen van de in dat gebied wonende bevolking (maar die kwamen er dus niet uit), want die deden niet mee aan die stemming – of ook de latere israelisch die steming niet wilde weet ik niet. Historisch feit is ook dat het resutaat van de stemming de arabische landen niet beviel en dat die landen toen kozen voor oorlog – vind je dat dan niet raar?
De bezette gebieden zijn in feite gebieden die Israel gewonnen heeft in die oorlogen (in 1967 koos Israel de aanval omdat er weer een aanval van arabische landen werd voorbereid). Ik vraag me af of niet het anti-democratisch-rechtsstatelijke, islamitisch denken van de palestijnen het conflict aan de gang houdt. Concessiebereidheid ontwaar ik ook niet, het is altijd geweld en intimidatie.

8 PB 13/10/2010 om 17:18

@ WvdB en Burghardt

Ik begrijp niet wat jullie willen zeggen. Of de Islam anti-rechtstatelijk en anti-democratisch is, is volgens mij nog niet duidelijk aangetoond. Maar zelfs al ware dat zo, dan is dat toch geen argument in het internationale recht voor of tegen het Joodse karakter van de staat Israel.

En zoals MD aangeeft zijn de resoluties van de VN allemaal aanbevelingen, behalve wanneer zei gedaan zijn door de Veiligheidsraad. Ze houden geen enkele verplichting in. Resolutie 181 was volgens mij ook een aanbeveling. De joden gingen ermee akkoord en de arabieren niet. De joden riepen onafhankelijkheid uit. De arabieren gingen oorlog voeren. De joden wonnen: 1x, 2x, 3x. Toen gingen de arabieren een andere tactiek voeren. En daar zitten we nu midden in. Je doet net alsof het een soort internationaal parlementair democratisch besluit is, zo’n resolutie. Overigens is dit wel een belangrijk onderwerp. Resoluties van de AR van de VN of van de Mensenrechtenraad hebben geen enkele internationaalrechtelijke betekenis. Alleen resoluties van de VN-veiligheidsraad zijn dwingend, maar die zijn altijd op 1001 manieren uit te leggen.

9 WvdB 13/10/2010 om 17:36

PB,

Het anti-democratisch rechtsstatelijke van de arabische landen zit-em erin dat zij meededen aan die stemming over de aanbeveling (als het dat was), over resolutie 181! De arabische landen gingen oorlog voeren toen hen die stemming niet beviel – tja, dat kan gebeuren als je iets ter stemming brengt!!
Terwijl de (meeste) arabische landen Israel nu erkend hebben, gaan de palestijnen nu voort met hun strijd, daarbij niet (altijd) tegengewerkt door de arabische landen geholpen.
De islam democratisch-rechtstatelijk? Is dat een vraag voor jou? Lees de Universele islamitische verklaring van mensenrechten.

Wat betreft het Joodse karakter van Israel, wat zou er joods aan zijn?

10 PB 13/10/2010 om 20:11

Hmmm, wat is er Joods aan Israel……

Overigens hier is een PA functionaris die Israel als Joodse staat evt. wilde erkennen. Het loopt niet goed met hem af….

http://www.jpost.com/Israel/Article.aspx?id=191266

11 Een "Joodse" Stond 14/10/2010 om 00:12

WvdB,

Indien – na een hevige Friese lobby – de Algemene Vergadering morgen een resolutie in stemming brengt waarin bepaald wordt dat het Friese volk recht heeft op Friesland als onafhankelijke staat, deze resolutie door Nederland en alle Europese landen wordt verworpen maar door de rest van de wereld wordt gesteund en daardoor wordt aangenomen, is Nederland dan ‘anti-democratisch rechtsstatelijk’ wanneer het zich niet bij de uitkomst neerlegt?

12 Joke Mizée 14/10/2010 om 00:48

@PB 13/10/2010 at 16:27:
“Het gaat niet zo zeer om de erkenning van Israel als Staat, maar om de erkenning dat Israel de uitdrukking vormt van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk. Wat voor territoriale claims je uiteindelijk ook doet.
Mijns inziens is dit wel 1 van de belangrijkste en onoplosbare onderdelen van het conflict omdat het direct samenhangt met het vluchtelingenprobleem.”

Inderdaad, en daarnaast heeft het ook te maken met de positie van etnische minderheden in Israel. Een persbericht van 10/10 j.l.:
“JERUZALEM – Het Israëlische kabinet heeft zondag een wet goedgekeurd die nieuwe burgers verplicht een eed van trouw te zweren aan een ‘joodse en democratische’ staat. Dit tot grote woede van Arabische parlementsleden, die het kabinet betichtten van racisme, omdat op deze wijze de rechten van de Arabische minderheid zouden worden ondermijnd.”

Betreffende parlementsleden zullen ongetwijfeld de staat Israel erkennen, wat weer onderstreept dat het daar niet zozeer om gaat. Je zegt “Natuurlijk zijn er allerlei vragen en problemen over de grenzen van de Joodse staat en het zelfbeschikkingsrecht van de Arabische bevolking. Maar het bestaan van de Joodse staat zelf als uitdrukking van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk mag nooit en te nimmer ter discussie te staan.” Waarom moet dat dan per sé ‘de Joodse staat’ zijn, i.p.v. het minder beladen ‘de staat Israel?

13 PB 14/10/2010 om 09:41

@ Joke

Waarom moet Israel een Joodse staat zijn?
Ten eerste vormen de Joden samen een volk dat de een gezamenlijke geschiedenis heeft waarin zij al 2000 jaar onderdrukt is geweest. Het zelf beschikken over het eigen lot als volk gaat samen met het vormen van een politieke gemeenschap. Dat is altijd de droom geweest van de Joden, dat ze niet meer overal als vreemdeling werden behandeld en vervolgd, maar een eigen staat hadden voor het eigen volk. En die Joodse staat vormt het Nationaal Thuis voor alle joden over de hele aarde. Nog steeds gaan jaarlijks vele Joden naar Israel om daar te leven. Dat is het doel van het bestaan van de staat Israel.
Ten tweede is het Joodse karakter van de staat belangrijk als culturele grondslag voor de samenleving. Het vormt de bron voor de normatieve ordening van de samenleving op basis van specifiek Joodse waarden van recht, gelijkwaardigheid en vrede. De maatschappelijke betekenis van de Joodse cultuur wordt zichtbaar in nationale symbolen als de Davidster en de Menorah, maar ook in de viering van de Shabbat en de positie van religieuze Joden. Ook tot onze Nederlandse cultuur behoort het christendom. Dat vormt voor ons een belangrijke bron van normatieve ordening van de samenleving, met bijbehorende publieke erkenning. Ook een partij als de VVD heeft in het program staan dat Nederland gebaseerd is op de Joods-Christelijke Cultuur. De PVV uiteraard ook.

Dat betekent overigens niet dat moslims en christenen geen of minder rechten hebben in Israel, maar dat het maatschappelijk en statelijk leven bepaald wordt door de Joodse cultuur. De positie van minderheden wordt in beginsel niet geraakt door het erkennen van Israel als staat van het Joodse volk, net zoals de positie van minderheden niet geraakt wordt door het erkennen van Nederland als een de staat van het Nederlandse volk. Dit was altijd een internationaalrechtelijke voorwaarde voor het oprichten van het Joodse Thuis in Palestina, dat de burgerlijke en religieuze rechten van inwoners gewaarborgd waren. Dit staat ook in de onafhankelijkheidsverklaring:

“The state of Israel will be open for Jewish immigration and for the Ingathering of the Exiles; it will foster the development of the country for the benefit of all its inhabitents; it will be based on freedom, justice and peace as envisaged by the prophets of Israel; it will ensure complete equeality of social and political rights to all its inhabitants irrepsective of religion, race or sex;”

14 WvdB 14/10/2010 om 10:38

@Een “Joodse” Stond,

Leuk gevonden, maar je parallel klopt niet. “De Europese landen” stemden in met de stemming in de Algemene Vergadering. Degenen die niet instemden met een stemming in Algemene Vergadering waren degene in “Friesland” die tegen “onafhankelijk” waren – althans, zo begrijp ik de overleveringen dat de arabische palestijnen in het betwiste gebied tegen de stemming waren .

Helpt dit?

15 WvdB 14/10/2010 om 10:40

@PB

Is niet de vraag of Israel een Joodse staat mag zijn, ipv de vraag waarom moet Israel een Joodse staat zijn?

16 PB 14/10/2010 om 10:47

Ik vind het een onzinnige discussie, maar dit zijn de stemverhouding bij resolutie 181:
In favour: 33 – Australia, Belgium, Bolivia, Brazil, Byelorussian S.S.R., Canada, Costa Rica, Czechoslovakia, Denmark, Dominican Republic, Ecuador, France, Guatemala, Haiti, Iceland, Liberia, Luxemburg, Netherlands, New Zealand, Nicaragua, Norway, Panama, Paraguay, Peru, Philippines, Poland, Sweden, Ukrainian S.S.R., Union of South Africa, U.S.A., U.S.S.R., Uruguay, Venezuela.

Against: 13 – Afghanistan, Cuba, Egypt, Greece, India, Iran, Iraq, Lebanon, Pakistan, Saudi Arabia, Syria, Turkey, Yemen.

Abstained: 10 – Argentina, Chile, China, Colombia, El Salvador, Ethiopia, Honduras, Mexico, United Kingdom, Yugoslavia.

Palestijnen in hedendaagse zin bestonden toen uiteraard niet. Jordanie, Egypte en Syrie deden territoriale claims op gebieden in het mandaatgebied Palestina

17 PB 14/10/2010 om 10:50

@ WvdB

Dat was mijn stelling: op basis van het internationale recht MAG Israel vragen erkend te worden als Joodse staat.

Maar ik hoor graag van jou en iedereen waarom Israel dat niet zou mogen (ihb op basis van het internationale recht)?

18 WvdB 14/10/2010 om 11:34

@PB

Waarom vind je het feit dat de arabische landen instemden met een stemming een onzinnige discussie? De stemverhouding doet er niet toe. De arabische landen stemden in met een stemming; aan de uitslag van die stemming houd je je dan. Dat is een essentie van de democratische rechtsstaat.

19 WvdB 14/10/2010 om 11:35

@PB

Ik zie geen juridische nog andere reden waarom Israel dat niet zou mogen.

20 MD 14/10/2010 om 13:12

@WvddB

Je zegt “De arabische landen stemden in met een stemming; aan de uitslag van die stemming houd je je dan. Dat is een essentie van de democratische rechtsstaat.” Volgens mij haal je hierbij echt internationaal recht en democratietheorie door elkaar. De VN (welk orgaan daarvan dan ook) is geen democratisch orgaan. De VN is vermoedelijk ook geen rechtsstaat, maar daar gaat het nu even niet om. Het hele idee van de ‘democratische rechtsstaat’ (zo die er al is) is niet toepasbaar op de VN omdat de verhoudingen totaal anders zijn. Het maakt uit dat de VN-vergadering bestaat uit delegaties van lidstaten die advies geven, terwijl parlementen bestaan uit vertegenwoordigers van een volk die wetten vaststellen. Een verschil is bijvoorbeeld dat er in een parlement namens één volk besloten wordt, terwijl dat in de VN apert niet het geval is. De vergelijking gaat dus echt niet op.

PB wees er al op dat de Algemene Vergadering geen juridisch bindende besluiten kan nemen. Palestijnen zijn aan de stemming in kwestie dus sowieso al niet gebonden omdat niemand dat is.

@ PB
Als ik je goed begrijp is je punt vooral dat je vindt dat Israël het recht heeft naar internationaal recht om erkenning als (Joodse) staat na te streven. Dat lijkt me wel het geval, maar de vraag is dan: Heeft de Palestijnse Autoriteit dat niet evenzeer? En is het probleem dus niet juist vooral dat beide autoriteiten hetzelfde gebied claimen?

21 WvdB 14/10/2010 om 13:45

@MD,

Je haalt verschilendfe zaken doorelkaar. Een essentie van de democratische rechtsstaat is dat als je je voor een oplossing van een conflict, een oplossing ter stemming voorlegt aan een orgaan (waarvan jezelf nota bene deeluitmaakt), dat je je dan houdt aan het resultaat van de stemming. Terwijl ze instemden met een stemming, hielden ze zich niet aan het resultaat ervan; ze begonnen een oorlog, die Israel won (dat je dan ook nog gebieden wint (wat nu ‘bezette gebieden’ heten) , tja, dat is in dan all in the game). Maar inderdaad, de arabische palestijen(!) waren zelf niet vóór een stemming (zo begrijp ik de geschiedenis) en deden ook niet mee aan de stemming. Het was over hun hoofden heen.

22 PB 14/10/2010 om 14:50

@ WvdB: Resolutie 181 is een aanbeveling van de Algemene Veragdering op basis van artikel 10 van het VN-handvest. Natuurlijk is de aanbeveling rechtsgeldig totstand gekomen. Maar het blijft wel een aanbeveling.

@MD: Ja de PA als vertegenwoordiger van de arabieren in de betwiste gebieden en de arabieren die als vluchteling leven in Syrie en Jordanie mogen streven naar een arabische islamitische staat. Daartoe kunnen ze allerlei territoriale claims maken. Maar voordat je daarover kan onderhandelen, is het nodig dat je erkent dat de staat Israel uitdrukking geeft aan het Joodse zelfbeschikkingsrecht. Dat was het oorspronkelijke idee van het delingsplan: een Joodse staat en een Arabische staat.

Maar dat is onacceptabel omdat het streven naar zelfbeschikking door Joden in het land Palestina, hetgeen historisch en politiek wordt aangeduid met de term Zionisme, uitsluit dat het gebied onder arabische heerschappij komt. De Arabieren weigeren in die zin nog altijd het zionisme te erkennen. En in die zin is de situatie geen cm opgeschoven sinds 1947.

Overigens zijn we nu zelfs verder weg dan in 1947. De terugkeer van vluchtelingen vormt een belangrijke eis van de PA, maar gaat rechtstreeks in tegen het Joodse karakter van de staat.

Elke oplossing begint dus bij het erkennen van de staat Israel als Joodse staat en het compenseren van vluchtelingen, bijvoorbeeld doordat andere arabische staten tegen betaling door Israel deze mensen nationaliteit geven in hun land.

23 WvdB 14/10/2010 om 15:02

@PB,

Aanbeveling of niet, waarom zou je een oplossing ter stemming voorleggen, als je geen boodschap hebt aan een negatieve stemming?

24 Likoed Nederland 15/10/2010 om 14:14

@PB

Theoretisch heeft u gelijk met resolutie 181, die was niet bindend. Helaas zochten de Arabieren met een militaire inval een andere oplossing:
De voorzitter van de Arabische Liga voorspelde:
“Het zal een oorlog zijn van uitroeiing en van reusachtige slachting, waarover gesproken zal worden zoals over de Mongoolse bloedbaden en de kruistochten.”
De moefti van Jeruzalem valt hem bij: “Ik verklaar een heilige oorlog, mijn Moslim broeders! Vermoord de Joden! Vermoord ze allemaal!”

Maar wat wel nog rechtsgeldig is, was het besluit van de Volkerenbond tot een nationaal tehuis voor de Joden in het mandaatgebied Palestina (waarbij Jordanie als Arabisch deel is afgesplitst).
Zie: http://www.likud.nl/historie.html

25 PB 15/10/2010 om 15:06

@ Likoed NL

De huidige juridische betekenis van het oorspronkelijke mandaat is volgens mij een van de meest onderbelichte thema’s in het juridische debat over dit onderwerp. Het Mandaat van 1922 stipuleert in artikel 2 dat “the mandatory shall be responsible for placing the country under such political, administrative and economic conditions as will secure the establishment of the Jewish national home.” In dat kader konden Joden zich vestigen in het mandaatsgebied. Dat gold (na 1924) voor het gehele gebied ten westen van de Jordaan. Toen de volkenbond werd omgezet tot de Verenigde Naties werd het mandaatsschap omgezet in een trustschap systeem. Volgens het overgangsrecht van het VN-handvest zijn deze rechten van het Joodse volk niet opgeheven (art. 80(1) VN-Hv). Dus technisch juridisch zou je kunnen zeggen dat Joden nog steeds het recht ehbben zich te vestigen in het gehele mandaatsgebed, inclusief de betwiste gebieden op de westelijke jordaanoever.

Hiertegen spreekt voor mij dat de Staat Israel zich d.m.v. zijn vertegenwoordigers zo heeft geuit dat het geen aanspraak doet op deze gebieden, noch aanspraak doet op het mandaat. Mijns inziens heeft het mandaat in die zin geen internationaalrechtelijke betekenis meer. Het Joods nationaal thuis heeft vorm gekregen in de staat Israel. En in die zin is het doel van het mandaat vervuld. De positie van de westelijke Jordaanoever en het oosten van Jeruzalem blijven vooralsnog betwiste gebieden. Hoewel Israel geen aanspraak maakt op de Westbank.

In welke zin zou het mandaat nog juridische betekenis hebben….?

26 Likoed Nederland 16/10/2010 om 18:55

@PB

Het is inderdaad betwist gebied, in plaats van bezet gebied zoals vaak gezegd, juist door het mandaat. De Westbank is nog nooit formeel van een natie geweest na de mandaatsperiode. Het was slechts bezet door Jordanie van 1948 tot 1967, een bezetting die internationaal niet erkend is.

Israel heeft weliswaar geaccepteerd (in 1947 en in de Oslo-akkoorden bijvoorbeeld) dat het mandaatgebied gedeeld wordt met de Arabieren.

Echter, de definitieve grenzen zijn nog niet vastgesteld. Tot nu toe waren er alleen de wapenstilstandsgrenzen van 1949 – vaak nogal misleidend aangeduid als de ‘grenzen van 1967’. Het zijn echter geen grenzen, want ze zijn door geen natie erkend, ook uitdrukkelijk niet door de Arabische landen en Israel.

Vandaar – en op basis van VN resolutie 242, die stelt dat Israel recht heeft op veilige grenzen – dat Israel aandringt op nieuwe grenzen in een definitief vredesakkoord.

Bijvoorbeeld de voorstellen van de premiers Barak en Olmert – gesteund door de presidenten Clinton en Bush – waarbij circa 5% van de Westbank – waar in meerderheid Joden wonen – bij Israel worden getrokken. Mogelijk in ruil voor gebied elders.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: