Een dagje uit in Amsterdam

door PWdH op 07/08/2009

in Varia

Post image for Een dagje uit in Amsterdam

De Reclame Code Commissie (RCC) heeft uitspraak gedaan. Maurice de Hond, de man die zich door het publiek in de Amsterdamse tram heen worstelt, tussen de mensen met zijn kenmerkende tred een Amsterdamse zebra oversteekt, en ook nog even een Amsterdams toeterend IJveer meepakt (‘Ik zeg: doen!’): das war einmal.

De RCC is een zelfreguleringsorganisatie, hetgeen betekent dat zij de Nederlandse Energie Maatschappij (NEM) aanbeveelt ‘niet meer op dergelijke wijze reclame te maken’ wegens strijd met artikel 11.2 NRC. Overigens heeft de NEM beroep aangetekend.

Wat bepaalt nu artikel 11.2 NRC?

Reclame in audiovisuele media dient door optische en/of akoestische middelen duidelijk gescheiden te zijn van de rest van het programma-aanbod. Het gebruik van subliminale technieken is verboden. Ook is het gebruik van elementen uit een programma in reclame verboden indien redelijkerwijs moet worden aangenomen dat daardoor kijkers of luisteraars worden misleid of in verwarring gebracht. Het in reclame optreden van personen die krachtens hun deelname aan programma’s geacht kunnen worden gezag respectievelijk vertrouwen te hebben bij bepaalde publieksgroepen is verboden.

Helaas, helaas, De Hond worden geen ‘subliminale technieken’ verweten, maar heel wat prozaïscher slechts het in verwarring brengen van de kijkers en luisteraars. De NEM verweert zich onder verwijzing naar jurisprudentie van de RCC volgens welke andere bekende Nederlanders wel in reclames mochten optreden. Hierop overweegt de RCC:

Vast staat dat Maurice de Hond reeds jarenlang grote bekendheid geniet als onafhankelijk onderzoeker en dat hij uit naam van die functie regelmatig optreedt in actualiteitenprogramma’s. Gelet hierop is de Commissie van oordeel dat Maurice de Hond, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Angela Groothuizen (…), Daphne Deckers (…) en voormalig minister Van Boxtel (…), kan worden geacht (nu nog) een zeker vertrouwen te genieten bij een belangrijk deel van het televisiekijkend publiek, in die zin dat hem op het gebied van onafhankelijk onderzoek een zeker deskundigheid wordt toegeschreven. Dat Maurice de Hond geen autoriteit is op de energiemarkt, doet hier niet aan af. Anders dan in de reclame-uitingen met Frits Bom (…) en Natasha Froger (…) – voor zover daar al sprake was van een zeker vertrouwen of gezag – wordt er in de onderhavige reclame-uitingen onmiskenbaar op het bedoelde vertrouwen voortgeborduurd. Maurice de Hond verwijst immers naar zijn eigen onderzoek. Ook adverteerder erkent dat Maurice de Hond bekend staat om genoemde kwaliteiten en dat hij juist om die reden in de bewuste uitingen optreedt. Gelet op het voorgaande is de Commissie van oordeel dat het optreden van Maurice de Hond in beide reclame-uitingen in strijd is met artikel 11.2 NRC.

Het oordeel leest als de who is who van reclamemakend bekend Nederland. Alleen ING-vrienden Jan Mulder en Wouke van Scherrenburg ontbreken nog. Zij illustreren precies het punt. Toen deze BN’ers zich na een meer journalistieke carrière uitleverden aan het grootkapitaal, gaven ze die op en was dat voor iedereen duidelijk. De Hond blijft maar doorpeilen, terwijl zichzelf ook aan één commerciële partij verkoopt. Dan verlies je toch onafhankelijkheid en onpartijdigheid. Maar heeft met het filmpje eigenlijk niets te maken. Dat was al een en al afhankelijkheid en partijdigheid: het is een tenslotte een reclame-uiting.

Tegelijkertijd is deze ‘misleiding’ ook weer zo evident dat je je afvraagt welke domme consument daar nu nog tegen moet worden beschermd. Had De Hond zich met zijn eigenhandige vervolging van de klusjesman niet al enigszins ongeloofwaardig had gemaakt als nuchter onderzoeker? We prikken dus zelf wel door infomercials van de NEM heen. En door De Honds opiniepeilingen. Wellicht kan daar ook iemand over klagen en kan de RCC aanbevelen dat De Hond daarmee ophoudt?

Anders dan van de RCC had de NEM-reclame van mij dus niet van de buis gehoeven. Ik kan wel genieten van Maurice’ dagje uit in Amsterdam.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 Anonymous 07/08/2009 om 12:44

De grootste misslag van het RCC blijft hier helaas onbesproken.

Volstrekt onbegrijpelijk is de redening van het RCC voor zover het RCC meer "gezag" toekent aan De Hond dan aan Daphne Deckers.

Daphne Deckers presenteerde niet alleen in diverse televisieprogramma's, waaronder de allereerste Big Brother, maar was ook als actrice te zien in enkele series en bioscoopfilms.

Belangrijker: Daphne Deckers schrijft naast comedyseries voor de televisie ook columns voor De Telegraaf (hoezo niet-gezaghebbend?), publiceert boeken over opvoeden, vertaalt toneelstukken en schreef inmiddels drie kinderboeken. En last but not least is ze getrouwd met voormalig toptennisser Richard Krajicek.

Dat De Hond meer gezag heeft dan oudminister Van Boxtel vind ik dan wel weer logisch. Hij is immers niet getrouwd met Richard Krajicek en schrijft voor zover mij bekend geen kinderboeken.

Rolf

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: