Eerlijk, helder, hoofdpijn

door CM op 24/05/2012

in Grondrechten, Haagse vierkante kilometer

Post image for Eerlijk, helder, hoofdpijn

Het zijn moeilijke tijden voor Henk Bleker. Als je een relatie hebt met een vrouw die qua leeftijd gemakkelijk je dochter had kunnen zijn, vindt een deel van Nederland je misschien een held, maar of het binnen gezinspartij CDA werkt, valt te betwijfelen. Dat geldt nog meer als je je campagne laat orkestreren door iemand die als vader van twee kinderen een buitenechtelijke relatie aanknoopte met een ondergeschikte op het ministerie waar hij staatssecretaris was. Het mes dat CDA-prominent Herman Wijffels Bleker onlangs in de rug stak – “die heeft vooral toekomst bij zijn pony’s” – heeft de kandidaat voor het politiek leiderschap van het CDA ongetwijfeld ook geen goed gedaan. De uitslag van de lijsttrekkersverkiezingen liet er in elk geval geen misverstand over bestaan: Bleker kreeg een schamele 7,3% van de stemmen. En als je als partij iemand echt niet als nieuwe leider wil, dan kun je niets beter doen dan hem 7,3% van de stemmen geven. Dat is niet eens een fooi.

Terug naar de pony’s dan maar? Volgens de media wil Bleker niet de Tweede Kamer in voor het CDA, maar sluit hij een toekomst als bewindsman in een nieuw kabinet niet uit. De komende tijd wil hij zich vooral nog inzetten als staatssecretaris. Want dat zouden we bijna vergeten: Bleker is nog altijd staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. In die hoedanigheid mag hij zich de komende tijd weer bezighouden met een typisch hoofdpijndossier, dat al maanden bij de Eerste Kamer ligt. Het betreft het initiatiefwetsvoorstel van de Partij voor de Dieren dat een compleet verbod op de onverdoofde rituele slacht wil invoeren, met als enige uitzondering een door een onleesbaar en onuitvoerbaar amendement gefabriceerde escape, waarbij de gelovige mag bewijzen dat zijn manier van rituele slacht echt niet meer dierenleed veroorzaakt dan de conventionele slacht met het schietmasker. Nu dacht u misschien dat dit wetsvoorstel allang verworpen was door de Senaat, maar dat is niet het geval. Er is inderdaad geen meerderheid voor het voorstel in de Eerste Kamer, zo bleek uit een debat in december van het vorig jaar, maar de senatoren wensen het nekschot pas uit te delen als initiatiefneemster Marianne Thieme terug is van zwangerschapsverlof (en dat zou ze rond deze tijd moeten zijn).

Ook al toonde een meerderheid van de Eerste Kamer zich geen voorstander van dit wetsvoorstel, zorgen over misstanden bij de onbedwelmde rituele slacht waren er wel degelijk. De senatoren vroegen staatssecretaris Bleker dan ook of hij geen mogelijkheden zag voor het sluiten van een convenant met de betrokken religieuze groeperingen van joden en moslims. Daarin zouden dan afspraken kunnen worden gemaakt over het aantal halssneden, staande fixatie bij de slacht in plaats van stressvolle kantelboxen en een systeem van certificering van vlees. Bleker vond het een goed idee en beloofde een convenant te sluiten met de betrokken religieuze organisaties, vertegenwoordigers van de slachthuizen, dierenartsen, wetenschap en NGO’s. Voor het klaren van de klus meende de staatssecretaris aan drie maanden genoeg te hebben. De brief waarin hij het convenant aankondigde, was van eind december 2011, dus eind maart 2012 zou het convenant er liggen.

Dat bleek toch wat te optimistisch ingeschat. Voor een zo gevoelig onderwerp blijkt een termijn van drie maanden echt te kort. Uit de media sijpelen berichten door over een hoop gedoe. Het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK) heeft geen vertrouwen in de voorzitter van de wetenschappelijke commissie die het convenant moet toetsen, Bleker wil deze deskundige niet slachtofferen en de niet voor de gesprekken uitgenodigde Raad voor de Koosjere Slacht (RKS) heeft weer wél vertrouwen in de deskundige, maar niet in het NIK. En ondertussen rammelt de Eerste Kamer ook al enige tijd aan de deur. Want er was een convenant toegezegd, en wel binnen drie maanden. Een rappel volgde, waarop de staatssecretaris mededeelde dat er keihard gewerkt werd en de Eerste Kamer begin mei het convenant kon verwachten. Maar wat volgde er? Geen convenant in elk geval.

Men kan zich de groeiende irritatie van de senatoren wel voorstellen. Die willen verbetering van het dierenwelzijn, maar niet het voorstel-Thieme. Zodra er een goed convenant over de rituele slacht ligt, kan het wetsvoorstel (toch een drukmiddel richting Bleker) van tafel. Het is dan ook wel te begrijpen dat de toon van de brieven die vanuit de Eerste Kamer naar Bleker gingen wat strenger (lees: pissiger) werd:

“De leden van de commissie wensen het (ontwerp)convenant tijdens hun commissievergadering van 22 mei 2012 te bespreken. Om dit mogelijk te maken verwachten deze leden uiterlijk vrijdag 18 mei 2012 het toegezegde (ontwerp)convenant en beantwoording van hun brief van 31 januari 2012 (148165.74u). Mede gelet op het feit dat toezending van informatie over het convenant oorspronkelijk voor 20 maart 2012 was toegezegd, namelijk drie maanden na 20 december 2011, gaan deze leden ervan uit dat u aan dit verzoek zult voldoen.”

Verwacht echter geen spijtgevoelens van Bleker. Sterker nog, de altijd zo op zorgvuldigheid hamerende senatoren wordt botweg de les gelezen:

“Gelet op het complexe karakter en de gevoeligheden inzake dit onderwerp, hecht ik meer waarde aan een zorgvuldig proces waarbij alle partijen ruim de tijd krijgen met hun achterban te overleggen dan aan het onverkort vasthouden aan eerdergenoemde streefdatum. Mijn streven is u het convenant begin juni toe te sturen.”

De senatoren zagen het al voor zich: juni wordt juli, en net als in juli de deuren van het Senaatsgebouw worden gesloten voor het zomerreces, ploft er een envelop met een convenant op de deurmat. In september zien we wel verder. Maar dit scenario vonden de betrokken senatoren niet aanvaardbaar. Ze schakelden zelfs de voorzitter van de Eerste Kamer in, die een scherp getoonzette brief schreef:

“De commissie heeft tijdens deze bespreking geconstateerd dat u, ondanks haar uitdrukkelijke verzoek, de Eerste Kamer voor 18 mei 2012 geen convenant hebt toegestuurd, noch alle informatie hebt toegestuurd die op dat moment beschikbaar was. Daarop heeft de commissie besloten u te berichten dat zij uiterlijk 5 juni aanstaande het convenant, dan wel alle op dat moment daarover beschikbare informatie, wenst te ontvangen. Voorts heeft de commissie voorgesteld op 12 juni 2012 plenair met u te beraadslagen over de stand van zaken met betrekking tot het toegezegde convenant.

Ingevolge deze besluitvorming in de commissie voor Economische Zaken, Landbouw en Innovatie zal ik de Kamer op 5 juni aanstaande voorstellen om op 12 juni 2012 een debat met u te voeren over de stand van zaken met betrekking tot het convenant. Ik ben op de hoogte van uw verplichtingen in Europees verband op die dag, maar gelet op het herhaalde uitstel van de informatievoorziening verzoek ik u dringend om aanwezig te zijn bij deze beraadslagingen in de Eerste Kamer.”

Een strakke deadline en het vooruitzicht van een pittig openbaar debat in een toch al sterk geïrriteerde Eerste Kamer. Niemand zal graag in de schoenen van Henk Bleker staan. De Eerste Kamer is nog strenger voor hem dan voor minister Rosenthal. Die mocht van de Kamer tenminste nog wegblijven als hij in Europees verband een Raad moest bezoeken, maar zelfs dat is eerlijke, heldere Henk niet gegund. De Kamervoorzitter neemt kennis van diens Europese verplichtingen, en negeert die vervolgens. Wellicht moet Bleker zich maar gewoon ziek melden. Met dat mes van Wijffels nog vers in de rug heeft hij nog best een geloofwaardige zaak ook.

Clara Mens

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: