EVRM-brief: ‘meedenken met de oplossing voor andere landen’

door GB op 05/10/2011

in Europa, Haagse vierkante kilometer, Uitgelicht

Minister Opstelten heeft de Tweede Kamer bericht omtrent het regeringsstandpunt over het EVRM en het EHRM. Dat is deze dagen een heikel onderwerp. Deels omdat het hof tegenwoordig als een soevereiniteits-vijandig-Fremdkörper wordt beschreven, maar vooral omdat het Hof de macht heeft om hier vliegtuigen met teruggestuurde Irakezen aan de grond te houden. Dat is de samenwerkende fracties in de Kamer ook opgevallen, en daarom verscheen vorig jaar al een motie van Çörüz en Omtzigt dat het EHRM terug in het hok moest. Door stevige interne druk werd die motie van de agenda afgevoerd, maar dat weerhoudt Opstelten er niet van om toch expliciet op die motie te wijzen, ‘ter aanvulling’ op de wel aangenomen moties in de Eerste Kamer die een stuk vriendelijker waren voor het EHRM.

De brief laat zich denk ik goed samenvatten als de wens om het Hof te helpen de schendingen in andere landen beter aan te pakken. ‘Het Hof fungeert met name in landen in Midden- en Oost Europa vaak als hefboom bij de aanpassing van wetgeving en bij de hervorming van nationale justitiële stelsels.’ Nederland wordt eigenlijk niet zo vaak veroordeeld. Afgelopen jaar slechts 10 keer – even vaak als San Marino. Het arme Hof verzuipt in klachten tegen Italië, Oekraïne, Roemenië, Rusland en Turkije en daar moet wat op gevonden worden. Wie de nationale discussie volgt voelt de oplossing aankomen: ‘een impuls om klagers tot reflectie te manen voordat zij een klacht indienen bij het Hof.’ Lees: griffierechten vragen. Verder zou het Hof de griffie kunnen inzetten om de kansloze gevallen eerder af te poeieren.

Het is duidelijk niet de bedoeling dat Nederland vaker veroordeeld wordt, als we straks de grenzen gaan opzoeken. Dat blijkt op een aantal punten. Allereerst doet de regering een poging om het EHRM zijn ‘living instrument’ doctrine te laten inslikken: omwille van de rechtszekerheid, schrijft Opstelten, is het belangrijk dat Hof in beginsel niet afwijkt van eerdere precedenten. Overigens noteren we hier dan even met tevredenheid dat de optie om terug te keren naar de bedoeling van de oorspronkelijke opstellers van het EVRM, van tafel is. Verder moet het het Hof de afwegingen van de nationale rechter  in beginsel overnemen en mag het geen feiten mee laten wegen die dateren van na de laatste nationale uitspraak.

In meer institutionele zin toont de regering zich bezorgd over de ‘democratische legitimiteit’ van het Hof. Ten behoeve daarvan moet de afstand tussen het Hof en ‘de politiek-maatschappelijke actualiteit in de lidstaten’ zo klein mogelijk zijn. Meer dialoog derhalve, en dan met name met het Comité van Ministers. Wat we daar ons bij moeten voorstellen wordt niet duidelijk. Dat geldt wel voor het idee om een soort prejudiciële procedure in te voeren bij het EHRM: een advisory opinion vragen om vervolgens te verwerken ‘rekening houdende met de eigen juridische, sociale en politieke achtergronden.’

Het zijn de dunne draden waarmee de Lilliputters Guilliver probeerden vast te binden.

{ 3 reacties… read them below or add one }

1 Mihai Martoiu Ticu 05/10/2011 om 20:08

De soevereiniteit kan de pot op. Ik wil dat mijn rechten gerespecteerd worden en dat ik de staat via een internationale rechtbank kan dwingen om mijn rechten te respecteren. Zoals ICJ-rechter Weeramantry in zijn separate opinion het zei:

“Moreover, a State, in becoming party to the Convention, does not give away any of its rights to its subjects. It does not burden itself with any new liability. It merely confirms its subjects in the enjoyment of those rights which are theirs by virtue of their humanity. Human rights are never a gift from the State and hence the State, in recognizing them, is not imposing any burden upon itself. We have long passed the historical stage when a sovereign, granting to his subjects what we would today call a human right, could claim their gratitude for surrendering to them what was then considered to be a part of his absolute and undoubted right as sovereign. Human rights treaties are no more than a formal recognition by the sovereign of rights which already belong to each of the sovereign’s subjects. Far from being largesse extended to them by their sovereign, they represent the entitlement to which they are born.” Christopher Weeramantry Separate Opinion in Bosnia and Herzegovina v Yugoslavia, I.C.J Reports, 1996 (II), p. 595 at 640

2 Mihai Martoiu Ticu 05/10/2011 om 21:40

Trouwens het is een mythe dat het Europese Hof slechts de inferieure rassen in Oost-Europa verbetert: “In the past four decades, criminal justice in the Netherlands has experienced profound transformations. The European Convention has broken through its traditional national isolation and has exposed it to new and unfamiliar concepts and ideas. The Convention has opened up the Dutch system to the world and forced it to adapt itself to international standards of fairness. In a way, one could say that the Dutch system of criminal justice has become less naive, more sophisticated and more mature.”, B. Swart, “The European Convention as an Invigorator of Domestic Law in the Netherlands,” 26 Journal of Law and Society 38-53 (1999): p.52.

3 a.zecha 07/10/2011 om 18:20

Nederlandse burgers zijn de facto en de jure slecht beschermd tegen de politiek “totalitaire” willekeur van Nederlandse wetgevers vermits zij zich bij geen nationale rechtbank kunnen verweren tegen nationale/nationalistische wetten; ook tegen die zeer grote inbreuken maken op hun grondwettelijke, hun mensen-, kinder- en burgerrechten.

Reeds lang vóór de nationale (nationalistische?) landelijke EPD de kracht wet verkreeg, werd wet- en regelgeving in het leven geroepen die vele miljoenen (miljarden?) Euro’s uit de zorg wegzogen, waardoor er op de werkvloer van de zorg grote tekorten ontstonden aan professionele menskracht en andere noodzakelijke voorzieningen.

Hoe beperkter de werking van de Eerste Kamer wordt en hoe beperkter de invloed van het EHVRM op de nationale rechtsspraak is, hoe meer totalitair de Nederlandse politieke wetgevers kunnen opereren.
a.zecha

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: