Federalist Papers no. 40 – On the Powers of the Convention to Form a Mixed Government Examined and Sustained

door JAdB op 01/10/2014

in Buitenland, Uncategorized

Post image for Federalist Papers no. 40 – On the Powers of the Convention to Form a Mixed Government Examined and Sustained

Was de convention wel bevoegd om een geheel nieuwe constitutie voor te stellen? Het korte antwoord: wat maakt het uit? Als de Amerikaanse staten een federale overheid wensen te vormen, moeten ze dat vooral doen, of het voorstel daarvoor nu door een een bevoegde conventie van prominente afgevaardigden is vastgesteld of door een toevallige, briljante passant, dat maakt niet zoveel uit. Desalniettemin behandelt Madison deze vraag door een analyse van de opdracht die de convention meekreeg van o.a. het congres.

Het gaan dan met name over de volgende tekst:

Whereas there is provision in the Articles of Confederation & perpetual Union for making alterations therein by the assent of a Congress of the United States and of the legislatures of the several States; And whereas experience hath evinced that there are defects in the present Confederation, as a mean to remedy which several of the States and particularly the State of New York by express instructions to their delegates in Congress have suggested a convention for the purposes expressed in the following resolution and such convention appearing to be the most probable mean of establishing in these states a firm national government.

Resolved that in the opinion of Congress it is expedient that on the second Monday in May next a Convention of delegates who shall have been appointed by the several states be held at Philadelphia for the sole and express purpose of revising the Articles of Confederation and reporting to Congress and the several legislatures such alterations and provisions therein as shall when agreed to in Congress and confirmed by the states render the federal constitution adequate to the exigencies of Government & the preservation of the Union.

Het komt erop neer dat twee interpretaties tegenover elkaar staan. Madison zegt: het was de bedoeling dat het voorstel zou zorgen voor een firm national government. Al hetgeen de convention daartoe nodig acht, mocht worden voorgesteld.

Tegenstanders wijzen erop dat de convention moest worden gehouden voor de sole and express purpose of revising the Articles. Het was dus niet de bedoeling om een volstrekt andere tekst voor te stellen, maar enkel om de bestaande tekst waar nodig aan te passen.

Tja, wie heeft dan gelijk? Volgens Madison is het zo dat het belangrijkste onderdeel van de bepaling voorrang heeft op minder belangrijke onderdelen, indien zij onverenigbaar met elkaar zijn. Daarbij stelt hij dat het doel van de bepaling belangrijker is dan de middelen waarmee dat doel dient te worden bereikt.

There are two rules of construction, dictated by plain reason, as well as founded on legal axioms. The one is, that every part of the expression ought, if possible, to be allowed some meaning, and be made to conspire to some common end. The other is, that where the several parts cannot be made to coincide, the less important should give way to the more important part; the means should be sacrificed to the end, rather than the end to the means.

Madison zegt dus eigenlijk dat als het doel van de bepaling absoluut niet kan worden bereikt met de geboden middelen, dat dan het doel van de bepaling leidend moet zijn. Aan de hand daarvan kunnen extra bevoegdheden worden ingelezen. Als dit als juist wordt aanvaard, merk ik op dat de executieve onbedoeld veel macht zou kunnen krijgen. Degene die de bevoegdheid toedeelt doet er dan ook goed aan het doel van de bepaling zeer goed af te bakenen, zodat tegenstellingen tussen doel en middel worden vermeden.

Madison bespreekt vervolgens drie mogelijke betekenissen, aan de hand van het geschetste kader omtrent intrepretatie.

Hij gaat er eerst van uit dat middel en doel onverenigbaar met elkaar zijn. Dan is de vraag: wat is het middel, en wat is het doel (het laatste gaat immers voor)? Is het doel van de opdracht aan de convention is geweest om het oude te behouden, of is het doel van de opdracht het vormen van een overheid “adequate to the national happiness”. Het eerste ligt niet voor de hand, zodat overblijft dat de convention bevoegd moet zijn geweest om ieder voorstel te maken dat (bij wijze van spreken) een goede overheid zou vormen. De convention beschikt dan ook  over alle daarbij behorende bevoegdheden.

Madison vraagt zich vervolgens af of een tussenweg ook mogelijk is. Derhalve, of de bepaling wel onverenigbare elementen bevat. Een mogelijke interpretatie kan immers ook zijn  dat de convention bevoegd is om nieuwe regels voor te stellen zolang die maar binnen de contouren van de Articles of Confederation blijven. Die interpretatie heeft zelfs de voorkeur, aangezien het daarmee mogelijk wordt om alle onderdelen van de bepalingen betekenis te laten houden, aangezien niet één onderdeel prevaleert boven een ander. Madison stelt overigens dat het voorstel binnen genoemde contouren blijft, o.a. omdat de staten nog steeds als aparte entiteiten worden beschouwd, etc. etc.

Madison sluit af waar dit stuk mee begon:

If, according to the noble precept, it be lawful to accept good advice even from an enemy, shall we set the ignoble example of refusing such advice even when it is offered by our friends? The prudent inquiry, in all cases, ought surely to be, not so much from whom the advice comes, as whether the advice be good.

Dat lijkt mij ook. Het 40ste paper is desalniettemin interessant voor hen die warm worden van interpretatievraagstukken.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: