Federalist Papers no. 41: General View of the Powers Conferred by the Constitution

door JAdB op 08/01/2017

in Buitenland, Varia

Post image for Federalist Papers no. 41: General View of the Powers Conferred by the Constitution

Dat staande legers “een dingetje” waren voor de Founding Fathers blijkt ook weer uit Federalist Paper nummer 41. Nummers 8, 24, 25, 26, en 29 gingen er al over. James Madison herhaalt het bekende stramien: een staand leger is nu eenmaal nodig om de Verenigde Staten te beschermen tegen binnenlandse en buitenlandse gevaren. De volksvertegenwoordiging krijgt de bevoegdheid om een staand leger in stand te houden, maar de wet die daarvoor nodig is geldt ten hoogste voor twee jaar. Uiteraard kan die bevoegdheid, zoals iedere discretionaire bevoegdheid, misbruikt worden, maar je moet toch wat. De Amerikaanse Grondwet is dan ook geen perfecte oplossing, maar wel de beste die voorhanden is.

A standing force, therefore, is a dangerous, at the same time that it may be a necessary, provision. On the smallest scale it has its inconveniences. On an extensive scale its consequences may be fatal. On any scale it is an object of laudable circumspection and precaution.

Om dit betoog kracht bij te zetten gaat Madison nog in op de behoefte aan een goede marine, die voornamelijk gevoeld wordt door staten die bij de Atlantische kust zijn gelegen. Hij noemt Virginia, Maryland, en New York:

If we except perhaps Virginia and Maryland, which are peculiarly vulnerable on their eastern frontiers, no part of the Union ought to feel more anxiety on this subject than New York. Her seacoast is extensive. A very important district of the State is an island. The State itself is penetrated by a large navigable river for more than fifty leagues. The great emporium of its commerce, the great reservoir of its wealth, lies every moment at the mercy of events, and may almost be regarded as a hostage for ignominious compliances with the dictates of a foreign enemy, or even with the rapacious demands of pirates and barbarians. Should a war be the result of the precarious situation of European affairs, and all the unruly passions attending it be let loose on the ocean, our escape from insults and depredations, not only on that element, but every part of the other bordering on it, will be truly miraculous.

Een vooruitziende blik! Inderdaad werd er tussen 1812 en 1815 tussen het Verenigd Koninkrijk en de VS een oorlog uitgevochten, die het uitvloeisel was van de Napoleontische Oorlogen. Aanleiding was onder zeer veel meer de handelsblokkade die het Verenigd Koninkrijk opwierp tegen Frankrijk, alsook de zgn. impressment van Britse – en soms ook Amerikaanse – onderdanen aan boord van Amerikaanse schepen die deze blokkade trachtten te negeren. Zij werden aldus gedwongen in de Britse marine te dienen. Voor de Amerikanen was dit aanleiding om aan het Verenigd Koninkrijk de oorlog te verklaren. Doel was het bevestigen van de eigen soevereiniteit en het uitbreiden van de grenzen in de richting van wat we nu als Canada kennen (maar destijds natuurlijk nog een Britse kolonie was). Voor de Britten was het vooral zaak om zo min mogelijk mankracht aan de oorlog kwijt te zijn, aangezien de oorlog tegen Napoleon voorrang had. Aan de Atlantische kust werden desalniettemin wel wat veldslagen uitgevochten. Washington D.C. werd in de brand gestoken in augustus 1814. De Battle for Baltimore werd door de Amerikanen gewonnen; het naar aanleiding daarvan door Francis Scott Key geschreven gedicht “Defence of Fort M’Henry” is de tekst geworden van het Amerikaanse volkslied (the star-spangled banner). Ook het door Madison genoemde New York moest eraan geloven. De Britse invasie van die staat liep echter op niets uit. De oorlog kende strategisch gezien uiteindelijk geen echte overwinnaar. De Vrede van Gent van december 1814 leidde niet tot verandering van de landsgrenzen. Wel zien de Amerikanen zichzelf op zijn minst als de morele overwinnaars: de War of 1812 wordt beschouwd als de Second War of Independence.

Wie was eigenlijk president in deze oorlogstijd? Exact. James Madison, die voorafgaand aan de oorlog het staande leger, uit wantrouwen ten opzichte daarvan, juist had verkleind.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: