Gastpost: Crisis en Herstelwet I

door Redactie op 30/09/2009

in Haagse vierkante kilometer

De Crisis en Herstelwet moet ervoor zorgen dat het vlijtig anti-cyclisch-investerende-kabinet niet wegzakt in een zompig moeras van procederende milieuclubs. Het kost wat, maar dat levert dan ook ‘Herstel’ op. Maar wat gaat het nu ongeveer kosten? Een serie gastposts van prof. Bart Jan van Ettekoven.

Allereerst beperkt artikel artikel 1.4 van de wet het beroepsrecht voor ‘niet tot de centrale overheid behorende rechtspersonen die krachtens publiekrecht zijn ingesteld of een niet tot de centrale overheid behorend bestuursorgaan, geen beroep kan instellen tegen een besluit indien dat besluit niet is gericht tot (een orgaan van) die rechtspersoon, onderscheidenlijk tot dat bestuursorgaan of tot de rechtspersoon waartoe dat bestuursorgaan behoort.’ Kortom: Schiedam kan zijn stoere taal tegen de aanleg van de A4 bij Delft wel vergeten.

Uit de toelichting blijkt dat het de bedoeling van de wetgever is decentrale organen niet toe te staan op te komen tegen besluiten van de centrale overheid, althans voorzover het gaat om besluiten over projecten genoemd in de bijlage bij de wet. Decentrale overheden zouden alleen tegen besluiten mogen opkomen als ze geadresseerde van dat besluit zijn, of als ze geraakt worden in hun burgerlijke rechten. Over de reden van deze beperking is de toelichting kort: ‘In de onderlinge verhoudingen tussen overheden past de gang naar de rechter minder goed.’

Niet duidelijk is of de bedoeling van de wetgever wel strookt met de tekst van de wet. Voor de realisatie van grote infrastructurele projecten kunnen immers ook besluiten van lagere overheden benodigd zijn. Kan tegen die besluiten dan niet worden opgekomen door andere decentrale overheden? Wat als de eigendomsrechten van gemeente A in het geding zijn bij een besluit gericht aan buurgemeente B? De toelichting meldt dat de gemeente dan wel in beroep kan, maar de tekst van de wet lijkt die mogelijkheid niet te bieden. Dat zou betekenen dat die gemeente zich voor rechtsbescherming tot de burgerlijke rechter moet wenden. Het gevaar van tegenstrijdige rechterlijke oordelen is dan aanwezig. En wat moet onder de geadresseerde worden verstaan? Wat als B&W van de gemeente A zienswijzen hebben ingediend over een ontwerpbesluit van de minister, en ze krijgen het definitieve besluit toegezonden; kunnen ze als geadresseerde toch in beroep?

De wetgever zou nog eens goed naar de tekst van de wet moeten kijken, en de bedoeling beter in de tekst van de wet tot uitdrukking moeten brengen. Dat is nu wat extra werk, maar dat kan in de (rechts)praktijk een hoop gedonder voorkomen.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 JAdB 30/09/2009 om 08:44

Interessant. Ik kan me voorstellen dat voor sommige projecten een bestemmingsplanwijziging nodig is, die ook door de centrale overheid kan worden afgedwongen via het rijksinpassingsplan. Daartegen zal een gemeente toch beroep tegen kunnen instellen.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: