Grand Paris

door PWdH op 22/09/2009

in Buitenland

De documentaire ‘Grand Paris: de president en de architect’ biedt een aardig inkijkje in de Franse politiek. Hoe gaat dat? Iets met ‘grandeur’. De president nodigt een serie prominente architecten uit hun visie te geven op de toekomst van Parijs. De architecten maken er prachtige tekeningen en filmpjes over, overigens over het algemeen op zo’n hoog abstractieniveau dat je je af kan vragen wat het nut er van is.

Een politieke ondergeschikte wordt tenslotte ingehuurd om al het zwoegen van de kunstenaars te ‘belonen’ met de belofte: binnen twaalf jaar komt er (zoals elke vijftig jaar) een nieuw metrostelsel om de stad. Volgt nog een mooie tentoonstelling van alle plannen, tot troost van de architecten. Uiteindelijk is het Sarkozy – zoals elke Franse president – er natuurlijk vooral om te doen om zijn plaats van de geschiedenis letterlijk in beton te gieten.

Toch is duidelijk dat er iets moet gebeuren. De megatrend van verstedelijking – de VPRO wijdt daaraan de special ‘De eeuw van de stad’ – vraagt om politiek ingrijpen om steden ‘leefbaar’ te houden. Wie wel eens naar Parijs reist, weet wat een afzichtelijke ring van oostblokbouw eromheen ligt. De jaarlijkse rellen zijn ook bekend. Interessant is de inzet van Sarkozy met Grand Paris, dat de verbindingen op het Ile-de-France moet herstellen, tussen Parijs binnen en buiten de muren. Zijn inzet is niet: we lappen de wijken op. Zijn inzet is het fysiek uitbannen van het concept ‘banlieu’ en daarmee de daarmee samenhangende sociale problematiek. Dat lijkt (te) hoog gegrepen. Maar misschien rechtvaardigt de schaal van de Franse problematiek dat wel.

Uit de documentaire blijkt dat ook de Fransen zelf menen dat ze niet meer in de tijd van Napoleon leven. Kon hij nog eigenhandig de boulevards van Haussmann aanleggen, inmiddels kent zelfs Frankrijk het fenomeen inspraak. Bovendien is Parijs niet langer het absolute centrum van de meest gecentraliseerde democratie van de wereld: ook allerlei voorsteden hebben tegenwoordig wat in de melk te brokkelen. Parijs zelf heeft met Bertrand Delanoë voor het eerst een echte eigen burgemeester, in plaats van de premier die Parijs er bij doet. De vraag is dus of Sarkozy van Grand Paris echt zijn persoonlijke monument kan maken.

Tot besluit dan maar een monumentaal citaat van de Franse president: ‘De beschaving begint wanneer esthetiek en politiek zich verenigen’. Kom daar in Den Haag maar eens om.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: