Gratuite Houdini-act van Tofik Dibi

door SvdL op 10/11/2011

in Haagse vierkante kilometer

GroenLinks-politicus Tofik Dibi stelde gisteren in een opiniestuk eindelijk de fundamentele vraag: ‘Mag een politicus met een individu het systeem ter discussie stellen?’ Zijn antwoord: ‘Ja.’ Dat antwoord is verschrikkelijk.

Je zou Dibi’s analyse het einde van de politiek kunnen noemen. Niet politici, schrijft Dibi, maar een jongen en zijn pleegouders legden de manco’s van het systeem bloot. Ik geloof oprecht dat GroenLinks voortdurend de uitwassen van het immigratiebeleid op de agenda heeft gehouden. Maar, blijkt uit de hele kwestie-Mauro, zonder succes.

Probleem: er is een politieke meerderheid nodig die de minister aan dit gewenste andere beleid gaat houden. Die is er niet, en dat vindt Dibi ontoelaatbaar. Daarom ontvouwde hij gisteren in zijn stuk een politieke Houdini-act: ‘Een individu is soms essentieel om de tekortkomingen van het systeem in alle rauwheid bloot te leggen.’

Door Mauro op een politiek en publicitair schild te hijsen, ontstond er een kleine kans dat hij mocht blijven, en anderen hopelijk ook. ‘Soms heeft beleid een ‘gezicht’ nodig’, vindt Dibi. Dus nam Dibi een ‘gok’, zoals hijzelf het debat over de verblijfsvergunning zo hartverwarmend samenvatte. Een gok met Mauro. En hij verloor. En Mauro ook. Om over de politiek maar te zwijgen.

Dibi pleit voor een lange-termijnoplossing, om te voorkomen dat de Kamer van individu naar individu holt. Dat is gratuit. Die oplossing ligt er namelijk al: dat is het huidige asielbeleid. Dat Dibi het daar niet mee eens is, weten we. Maar hij moet geen individuen in willen zetten om dat te veranderen. Als straks nieuwe Mauro’s hun opwachting maken om in nog fellere schijnwerpers te stappen, mag dat Dibi worden aangerekend. Zijn strategie: hij duwt ze praktisch het podium op.

In Dibi’s wereld is niet het persoonlijke politiek, maar is politiek persoonlijk. Dat maakt politiek willekeurig, emotioneel en onsamenhangend. Niet doen, dus.

Sebastiaan van der Lubben

Deze column verscheen eerder als opiniebijdrage in Trouw.

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 Joke Mizée 10/11/2011 om 17:31

Dat is inderdaad een lenige wending van Dibi, want begin dit jaar verkondigde hij nog het tegenovergestelde: http://www.trouw.nl/nieuws/politiek/article3389910.ece. Individuele gevallen konden weliswaar prima als voorbeeld dienen, maar niet als onderwerp van debat. Laten we het er op houden dat hij onhandig formuleert, en dat het hem om die lange-termijnoplossing gaat. Maar wat bedoelt u (@SvdL) met de opmerking: “Die oplossing ligt er namelijk al: dat is het huidige asielbeleid.”? Hoezo zou het huidige beleid dit soort schrijnende gevallen in de toekomst voorkomen – omdat de procedure korter is? Diverse mensenrechtenorganisaties zijn het met Dibi c.q. de oppositie eens dat ons asielbeleid op gespannen voet staat met allerlei verdragen.

2 Jaap 10/11/2011 om 18:53

Wat emotionele politiek betreft ben ik het met je eens. Theodore Dalrymple schreeft het al: ‘sentimentaliteit kan geen kwaad wanneer het beperkt blijft tot de privesfeer.’ Neemt niet weg dat het huidige asiebeleid niet goed werkt, maar dat wisten we al. Daarvoor was deze poppenkast niet nodig geweest.

3 RK 10/11/2011 om 21:01

‘Mag een politicus met een individu het systeem ter discussie stellen?’ een formeel antwoord is ‘Ja’. Er is een politieke meerderheid nodig die de kamer c.q. Dibi aan een ander, door SvdL gewenst beleid gaat houden.

4 Richard Westerbeek 11/11/2011 om 10:44

Op het moment dat een parlement zichzelf de mond snoert door in meerderheid rechtlijnig vast te houden aan datgene wat in een regeer- (dan wel gedoog-) akkoord is vastgezet (een politiek compromis), zonder dat daar echt diepgaand debat over is gevoerd, vind ik dat de oppositie (een minderheid) gerechtigd is om op wat voor manier dan ook de gevolgen van die afspraken in de Kamer ter sprake te brengen.

In plaats van nu de aandacht te richten op de heer Dibi zelf, kan er beter aandacht worden besteed door na te denken hoe wij het politiek systeem zo kunnen veranderen dat er ook echt goed debat plaatsvindt dat niet is dichtgetimmerd door coalitieafspraken. Juist om te voorkomen dat ons beleid de menselijkheid uit het oog verliest, en daarmee ook de rechtvaardigheid.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: