Hard Leers…

door SvdL op 28/09/2011

in Haagse vierkante kilometer

Wie zijn reguliere gelijk niet kan halen, wacht een laatste gang naar het Binnenhof. De politieke meerderheid is een sterk argument in een verloren zaak. Dacht ook Mauro (18, Angolees/Limburger). Hij heeft er één: een kamermeerderheid. Na een potje voetbal op het Binnenhof, een optreden in Pauw & Witteman weet hij nu de CDA-fractie in de Tweede Kamer aan zijn zijde. Zijn advocaat maakte de rekensom: vijftig procent plus één: dat is genoeg voor een verblijfsvergunning.

Netjes, want daarmee is hij een wig tussen de christen-democraten in het parlement en de christen-democraat in het kabinet, Gerd Leers. En die was toch heel duidelijk: Mauro moet terug naar Angola. Maar na een directe confrontatie met de vijftig procent plus één bindt Leers in. Dat is prettig voor Mauro (en eerlijk: ik gun het die jongen), maar onbegrijpelijk van Leers. Hoe heeft hij de regie over zijn principiële standpunt zo kunnen verliezen? Sterker: zo’n principieel standpunt neem je toch juist in om gerommel in de marge te voorkomen?

Blijkbaar niet. Leers is dus geen knip voor de neus waard. Je houdt je poot stijf of je buigt. Maar je buigt niet als er een paar parlementariërs met je stijve poot gaan piemelen. Erger: Leers zet de deur wijd open voor een nieuw loket van de IND; gevestigd aan het Binnenhof te Den Haag. De zaak-Mauro (nogmaals: ik gun het de jongen, echt) maakt voor veel anderen de Haagse politiek volstrekt onbegrijpelijk. Dat is niet hardvochtig, dat is niet rechts, dat is wel zuiver. Je mag het overal in de Hofstad over individuele dossiers hebben, maar niet op die vierkante kilometer rond het parlement. Daar worden algemene belangen afgewogen – en dat is Mauro niet.

Hoewel: Leers kan zich nog verdedigen door te wijzen op een structurele erfenis van zijn voorgangers en een slecht functionerend hoofd van de IND. Het tijdig en zorgvuldig toewijzen (of afwijzen) van een (permanente) verblijfsstatus is natuurlijk een potje. Als je op je tiende bent binnengekomen en op je achttiende hoort dat je er weer uit moet, dan heb je als parlementariër met een hart een argument jegens deze minister. Waar is dit fout gegaan? Waarom ging het fout en om hoeveel meer dossiers hebben wij het hier? Wat gaat de minister daarmee doen? Is er een humane oplossing denkbaar en hoe ziet die er dan uit? Want je mag, ook als vreemdeling, van de Nederlandse overheid enige zorgvuldigheid verwachten.

En precies daarom is de Mauro-zaak zo’n paradoxale schijnvertoning die Leers vooral aan zichzelf te danken heeft. Of je hebt geen humane oplossing en je roeit met riemen die je hebt: je laat mensen achttien jaar in de waan dat ze mogen blijven en stuurt ze als nog het land uit. Want zo is het Nederlandse systeem nu eenmaal. Klote, naar, pijnlijk, maar hé: politiek is niet voor bange mensen. Of je komt met een oplossing voor al die onbekende Mauro’s die niet konden voetballen of door P&W werden afgebeld. Die laatste variant heeft mijn inziens meer met politiek te maken dan wat er nu in Den Haag in de marge wordt gerommeld. Nogmaals: ik gun het die jongen, echt waar, maar wat glijdt de minister hier ongelofelijk hard uit over een dossier dat hij natuurlijk stilletjes had moeten wegwerken. Net als al die andere dossiers.

Sebastiaan van der Lubben

{ 6 reacties… read them below or add one }

1 PB 28/09/2011 om 10:02

Hmmm… ik dacht dat Leers nog niet besloten had. Maar jij verwacht blijkbaar wel dat dit positief voor dhr. Mauro zal uitvallen.

Eerlijk gezegd stoor ik me ook enorm aan deze gang van zakken. Sinds wanneer gaat de TK zich bemoeien met individuele besluitvorming van een bestuursorgaan dat onder de Minister valt. We gaan toch ook niet elke uitkeringsaanvraag heroverwegen na een kamermeerderheid. Natuurlijk heeft de minister een bijzondere bevoegdheid, waarvan hij verantwoording moet afleggen tegenover de Kamer, maar dat is iets anders als dat de Kamer op eigen initiatief de Minister onder druk zet om een ander besluit te nemen.

2 PB 28/09/2011 om 10:49

Ik begrijp dat Fritsma (PVV) in trouw een andere kant van het Mauro-verhaal wil laten zien, waaruit blijkt dat hij en zijn nederlandse begeleiders meerdere malen de instanties hebben geprobeerd te bedriegen. Als de TK moet gaan beslissen over het Mauro-dossier moet zijn dossier ook maar in openbaarheid worden gebracht.

3 Johan de Waal 28/09/2011 om 11:51

Wat heeft SVDL eigenlijk met piemels? Eerst dat plaatje van die Amerikaanse politicus en nu weer piemelen met stijve poten…. Ik word er een beetje onpasselijk van, en dan ook nog zo vlak voor de lunch.

4 PB 28/09/2011 om 14:53

Hier is de uitspraak Mauro: LJN: BQ9503, Raad van State , 201010430/1/V1. Als je zoekt bij de RvS krijg je een pdf (zo irritant), maar daar zit wel het beroepschrift van de Minister bij.

Volgende overweging geeft m.i. genoeg aan wat er speelt:

“Ook heeft de minister van belang mogen achten dat het langdurig verblijf van de vreemdeling hier te lande, gedurende welke periode het gezinsleven tussen hem en de pleegouders is ontstaan, voor een niet onaanzienlijk deel het gevolg is van de beslissingen die de pleegouders hebben genomen, in het bijzonder dat, nadat de rechtbank het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag en de weigering ambtshalve een verblijfsvergunning regulier onder de beperking ‘verblijf als alleenstaande minderjarige vreemdeling’ te verlenen ongegrond had verklaard, ruim tweeënhalf jaar is gewacht met het aanvragen van een verblijfsvergunning regulier onder de beperking ‘uitoefenen gezinsleven op grond van artikel 8 van het EVRM’. Er is voor gekozen om de vreemdeling – hoewel hij vertrekplichtig was – nog ruim tweeënhalf jaar zonder verblijfstitel in Nederland te laten blijven, in plaats van voorbereidingen te treffen gericht op zijn terugkeer naar het land van herkomst. Dit terwijl de minister, zo blijkt uit de zich in het dossier bevindende stukken, op uitzetting van de vreemdeling gerichte handelingen heeft verricht.”

5 Sebastiaan 28/09/2011 om 16:00

Ik heb niet zo veel met piemels, behalve dat het af en toe uitdrukt wat ik bedoel – een kwaliteit van woorden. De overweging vind ik prachtig, het gaat mij om de opstelling van Leers in deze. Je houdt je poot stijf (gewone uitdrukking, toch?) of niet. Dit geschipper maakt politiek voor veel mensen volstrekt ongrijpbaar.

6 Martin van de Wardt-Olde Riekerink 29/09/2011 om 17:22

Handige mensen, die pleegouders. Ze hebben een situatie die op papier zo klaar als een klontje is omgevormd in een zielig verhaal waarbij iedereen denkt dat de minister de kwaaie pier is.

En de tweede kamer heeft geen geheugen en geen vooruitziende blik maar laat zich voor het karretje spannen. Ik gun het die jongen van harte hoor.

Maar ik gun ons ook een beter bestuur.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: