Hells Angels en de vaste jurisprudentie van het EHRM

door GB op 01/09/2009

in Rechtspraak

Nadat het Openbaar Ministerie de vervolging van de Hells Angels verprutst had, (de zaak strandde in niet-ontvankelijkheid) vonden de Hells Angels het tijd voor slagroom op de taart: een claim twee miljoen, omdat ze wel degelijk in voorarrest hebben gezeten en natuurlijk enigzins negatief in het nieuws zijn gekomen. Terwijl hun schuld niet is komen vast te staan en we in een beschaafde rechtsstaat uitgaan van iemands onschuld.

Maar ze zijn gestuit op het billijkheidsoordeel van de Rechtbank Amsterdam, en krijgen over het algemeen geen schadevergoeding. De inhoudelijke motivering van één van die zaken kent een aantal interessante kenmerken. Een daarvan is het gegoochel met ‘vaste jurisprduentie van het EHRM.’

De rechtbank roept eerst de ‘vaste jurisprudentie van het EHRM’ aan om zich te onderwerpen aan de onschuldpresumptie, namelijk dat iedereen onschuldig is totdat het tegendeel is vastgesteld. Maar vervolgens stuit de rechtbank op arresten van het Hof Amsterdam waarin het op grond van ‘vaste jurisprudentie van het EHRM’ concludeert dat een verdenking tegen iemand niet meer mag meewegen bij het verzoek om een schadevergoeding. Vanwege de onschuldpresumptie.

Maar van die conclusie distantieert de rechtbank zich. Ook dat: op grond van ‘jurisprudentie van het EHRM.’ Technisch maakt het EHRM namelijk – als je goed leest en andere uitspraken erbij betrekt – een onderscheid tussen ‘het doen van een uitspraak over de schuld van verzoeker’, en ‘het doen van een uitspraak over het bestaan van een bepaalde verdenking.’ Dat laaste is tot op zekere hoogte mogelijk. Daar ziet de rechtbank ruimte voor de conclusie dat er geen billijkheidsgrond is om de clubkas van de Hells Angels te spekken. Er waren tenslotte wapens en drugs gevonden, en daar weigerden ze een goede verklaring voor te geven. Bovendien was de periode relatief kort.

Rechtbank en Hof zijn dus een discussie verwikkeld over de exegese van het EHRM. In welke zin dat bijdraagt aan de motivering in de richting van de Hells Angels zelf is niet duidelijk. Niet groot, naar verwachting – maar het is ook waar dat hun advocaat juist een beroep op het EVRM had gedaan. En voor specialisten is het interessant. Maar spijtig is wel, dat de rechtbank zich niet eerst zelfstandig afvraagt wat de onschuldpresumptie in dit verband betekent. Heeft de Nederlandse rechterlijke macht daar geen eigen mening over?

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: