Im Osten Neues

door TdB op 16/09/2010

in Buitenland, Uitgelicht, Varia

De politieke instabiliteit in de lage landen is geen nieuws meer. Daarentegen blijft de Duitse situatie, op de incidentele rellen na, redelijk onopgemerkt. Een overzicht van de situatie.

Der Fall Sarrazin

De rel rond SPD-politicus en (inmiddels voormalig) Bundesbank-bestuurder Thilo Sarrazin zal niemand met hartslag in West-Europa ontgaan zijn. Sarrazin, die na zijn ervaring als minister (‘Senator’) van Financiën van stadstaat Berlijn, was vorig jaar benoemd in het bestuur van de Buba en stond al nooit echt bekend om zijn politieke correctheid. Zo liet hij zich niet al te positief uit over ontvangers van Hartz-IV (soort bijstand) en immigranten. Met de publicatie van zijn boek Deutschland schafft sich ab deed hij er een schepje bij. Hij stelt onder meer dat arme en domme mensen meer kinderen krijgen dan rijke, hoogopgeleide medelanders, hetgeen de toekomst van Duitsland in gevaar brengt. Daarnaast zijn Turken in Berlijn uitsluitend goed voor groentehandel, holt de culturele ontwikkeling hard achteruit (schuldigen: Hartz-IV’ers) en ratelt hij wat over Joden en genen, hetgeen altijd goed ligt in het Duitsland van nu. Resultaat: mediarel, Sarrazin neemt ontslag bij de Bundesbank en de SPD royeert hem.

Erika Steinbach

De Union blijft echter ook niet gespaard van een querulant. Erika Steinbach, voorzitter van de Bund der Vertriebenen (een organisatie die opkomt voor de belangen van Duitsers die na de oorlog uit o.m. Polen en Tsjechië verdreven zijn) en (gewezen) bestuurslid van de CDU, laat zich niet altijd even positief uit over buurland Polen, de huidige bewoners van haar geboortegrond. Haar laatste faux-pas: roepen dat in 1939 Polen zich eerst mobiliseerde. Door de commotie trekt Steinbach zich terug als bestuurder van de CDU, maar blijft als lid van de Unionsfraktion in de Bundestag zitten. Ondertussen levert ze veel commentaar op de koers van de CDU, omdat ze vindt dat de conservatieve pijler te weinig aandacht krijgt. De eerst volgende bijeenkomst van de CDU-top ging vervolgens alleen maar over de vraag hoe de conservatieven binnen te houden. Vandaag zinspeelde Steinbach echter subtiel nog op een vertrek (rond 10:00 min in het filmpje), nadat ze nog wat extra zout in de Poolse wonden had gestrooid.

Gat op rechts?

Sarrazin en Steinbach zijn het ultieme voer voor de pers en politicologen om te speculeren over een nieuwe rechtse partij. Maar niet alleen deze twee  laten zien dat er een politiek gat op rechts ligt. Recentelijk stapte de populaire conservatieve CDU’er Roland Koch op als minister-president van Hessen en legde daarbij alle partijpolitieke functies neer, officieel om een baan te nemen buiten de politiek. Ook de CDU-prominent en oud-Unionsfactievoorzitter Friedrich Merz verliet vorig jaar de politiek, met als reden onenigheid over de partijlijn. Merz zegt echter geen nieuwe partij na te streven. Beiden worden wel genoemd als mogelijke gevaren voor Merkel op rechts. Zoals te verwachten, worden er peilingen gehouden of een dergelijke partij succes zou hebben en analyses gezocht waarom een degelijke partij nog niet bestaat.

En de regering-Merkel

Ook de christelijk-liberale coalitie zelf gaat niet sterk. De populariteit is gedaald tot ongeveer 35% (met een 10-procentpunt daling voor de FDP, oftewel een daling van zo’n 65%). De CDU/CSU hebben, tot woede van delen van de achterban, moeten inleveren op hun verkiezingsbeloftes ten aanzien van het behouden van de dienstplicht en het sluiten van kerncentrales. De oppositie ruikt dus mogelijkheden. Bij de Haushaltsdebatte (soort Algemene Beschouwingen) werd de frictie tussen de coalitie en de oppositie maar al te duidelijk. Eerder werd door de Süddeutsche Zeitung al gespeculeerd dat de aankomende deelstaatsverkiezingen van Baden-Württemberg de laatste kans voor Merkel zijn om haar gezag te behouden. Gisteren werd dit impliciet bevestigd door Merkel zelf. Zij trok de joker uit haar pak kaarten en verklaarde het controversiële miljardenproject Stuttgart 21 (een treinstation) tot hét verkiezingspunt van deze lokale verkiezingen (pdf). Een stem voor links is een stem tegen het project. De Baden-Württembergische kiezer is gewaarschuwd. Uiteraard wordt de vraag gesteld die u zich ook gelijk afvroeg: is Merkel niet het zicht op daadwerkelijk relevante thema’s verloren?

Hoewel Duitsland momenteel mét regering leeft, is de politieke stabiliteit ver te zoeken. Of er een nieuwe rechtse partij opstaat, is nog onzeker. Wel duidelijk is dat zij voor 27 maart 2011 georganiseerd moet zijn.

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 Matsoe Matsoe 16/09/2010 om 15:34

Nou, voorlopig heb die Jokertje anders geen suc6 bij de vrouwtjes, dus of je daar nah verkiezingen meer ken winnen?

2 PB 17/09/2010 om 09:35

Volgens mij is er in elk geval 1 nieuwe rechtse partij, met als naam “Die Freiheit”. De partij heeft 3 oprichters en niet 1. Een van de oprichters is Stadtkewitz, die uit de Berlijnse CDU was gezet omdat hij Geert Wilders had uitgenodigd. Mede-oprichter is eveneens Marc Doll (voormalig CDU) en Aaron Koenig (voormalig Piratenpartij). Hun standpunten zijn gedeeltelijk hetzelfde als de PVV, democratisering en anti-islam. Uit een interview leek mij dat er toch ook binnen deze partij, net als de PVV, eigenlijk twee ideologische stromingen zijn: een conservatieve stroming (denk aan de nieuwe persoonlijk medewerker van Wilders Belien), en een liberale stroming. Beiden hebben gemeenschappelijk dat ze een libertijnse houding hebben ten opzichte van de overheid en een afkeer van de Islam en van links, als gemeenschappelijke vijand.

3 TdB 17/09/2010 om 12:19

Ik vraag me sterk af of Die Freiheit door de Geert Wilders-connectie niet onevenredig veel aandacht in Nederland heeft gekregen voor het (gebrek aan) potentieel dat het heeft. De Duitse media hebben er dan ook nauwelijks aandacht aan besteedt. Waarschijnlijk om twee redenen. Ten eerste zijn de oprichters allemaal backbenchers, at best. Hoeveel impact zou een break-away partij in Nederland hebben die is opgericht door Werner Toonk, Maurice Piek en Ruud Poutsma? (Willekeurige namen van de VVD Amsterdam en de Nederlandse Piratenpartij). Ten tweede is het in het federale Duitsland moeilijk om als beweging van lokaal naar nationaal te gaan. Voorbeeld was de rechtspopulistische Partei Rechtsstaatlicher Offensive, beter bekend als de Schillpartei. Zij heeft ook nooit echt populariteit buiten Hamburg weten te krijgen.
M.i. is Die Freiheit eerder een van de tekenen aan de wand dat er electoraal potentieel op rechts is dan dat ze zelf dat potentieel gaat waarmaken. We zullen het moeten afwachten…

4 PB 20/09/2010 om 11:27

TdB: zeer mee eens

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: