Initiatiefrecht in de ministerraad

door GB op 18/02/2010

in Haagse vierkante kilometer

Bos bazuint rond dat hij vrijdag in de ministerraad een besluit wil nemen over Uruzgan. Rouvoet liet echter weten dat hij dat nog niet zo snel zag gebeuren. Kan Bos eigenlijk besluitvorming in de ministerraad juridisch afdwingen? Hieronder is daarvoor gekeken naar het Reglement van Orde van de Ministerraad, de toelichting daarop en de Aanwijzingen. Uiteraard zijn er meer procedureregels voor dit soort zaken. Aanvullingen kunnen hieronder!

Ik neem aan dat Van Middelkoop (de eerst verantwoordelijke minister) geen voorstel op de agenda heeft laten zetten, anders had Rouvoet zich wel bij Bos aangesloten. Bovendien: de minister-president stelt de agenda vast en houdt daar vervolgens strak de hand aan (artikel 9 lid 1 en artikel 10 RvO MR). Toch kan de PvdA daar wel onderuit. De ministerraad beraadslaagt en besluit over het algemeen regerinsbeleid, zegt artikel 4 lid 1 RvO MR. Bos (of Koenders) kunnen proberen het daaronder te laten vallen. Ze kunnen dan altijd nog terugvallen op artikel 5 van het reglement: over aangelegenheden waarbij het algemeen regeringsbeleid betrokken kan zijn plegen ministers overleg met de minster-president. ‘Indien het overleg niet tot overeenstemming leidt, worden deze aangeleden in de raad gebracht.’ En Balkenende is verplicht het reglement in acht te nemen (artikel 27). Dat had ze echter allemaal niet voor aanstaande vrijdag gelukt.

Daarom is het waarschijnlijk (ook gezien het feit dat Bos er gisteren over begon) dat hij gebruik heeft gemaakt van de zogenaamde ‘woensdaglijst’. Dat verwijst naar het vaste agendapunt  ‘Behandeling van de bij de voorzitter aangemelde onderwerpen die niet in de agenda zijn opgenomen’:  ‘In bijzondere gevallen, zoals bij voorbeeld een spoedeisende standpuntbepaling, bij onvoorziene gebeurtenissen en zaken die niet schriftelijk kunnen worden voorbereid, is het mogelijk onderwerpen aan te melden tot woensdagmiddag 12 uur.’ (Artikel 7 Algemene aanwijzingen inzake aangelegenheden van de ministerraad en onderraden) Bos zal het wel tot ‘spoedeisende standpuntbepaling’ gepromoveerd hebben.

Maar is dit voldoende om een besluit te forceren? Ik heb niets gevonden over de mogelijkheid om een soort motie in de ministerraad in te dienen. Maar misschien kan het wel. Alleen zie ik dan niet in wat de strategie van de PvdA is. De meerderheid van de ministers (alle aanwezige ministers hebben één stem) beslist als het op stemming aankomt. De CDA- en CU-bewindslieden zullen tegen stemmen. Dus wordt het voorstel verworpen. Bos kan dan intern gaan protesteren, maar hij heeft – als een besluit is genomen – twee mogelijkheden: of aftreden, of het besluit verdedigen. Wie breekt er dan?

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: