Kabinetsformatie: verslag van een debat

door GB op 29/06/2010

in Haagse vierkante kilometer

Het debat over de kabinetsformatie werd door Wilders op de voor hem gebruikelijke wijze geopend: in superlatieven sprekend vertolkte hij de woede van de PVV kiezer die zich buitengesloten voelt op een wijze die zijn partij zelfs de Marokkanen niet aandoet. Wilders probeerde dat alles in de schoenen van het CDA te schuiven. Dat lukte slechts ten dele. De VVD draaide namelijk weg bij zijn eerdere standpunt over de absurditeit van de eis van het CDA. Als Mohammed niet naar de berg komt, dan moet de berg naar Mohammed komen, redeneerde Rutte, en hij nodigde Wilders herhaaldelijk uit om dan toch maar gezamenlijk een ´offer you can´t refuse´ voor het CDA in elkaar te knutselen. Rutte creëerde daarmee nieuwe ruimte op rechts.

Wilders was daar niet happig op, waarna Pechtold en Halsema naar de microfoon holden om Wilders deze weigering flink onder de neus te wrijven. Daarmee probeerden zij wellicht om de door Rosenthal verzegelde achterdeur van Rutte weer stevig dicht te timmeren. Het is immers slecht onderhandelen over PaarsPlus als ieder moment het sms-je van Wilders kan binnenkomen dat hij toch wil ingaan op het aanbod van de VVD. Ook Verhagen, die het parlementaire straatvechten zeker niet verleerd bleek, werd met name door de fans van PaarsPlus onder vuur genomen. Zeker toen Verhagen aangaf dat hij niet van plan was om de rechtsstaat in te ruilen tegen de AOW-leeftijd, stonden ze klaar om Verhagen daarop vast te timmeren zodat ook daarmee een rechtse coalitie afgesloten werd. Verhagen kwam daarover nog wel in een fel conflict met Pechtold terecht.

Vanaf de andere kant probeerden Rouvoet en Van der Staaij PaarsPlus moeilijker te maken door de conclusies van Rosenthal te relativeren. Uiteindelijk zijn er tussen Rechts en PaarsPlus alleen maar relatieve verschillen en is er dus geen onderbouwing voor het verschil in behandeling door de informateur. Rosenthal probeerde dat uiteraard te betwisten in een ultieme poging om nog iets van zijn erfenis overeind te laten. Hij was echt ´tot het gaatje gegaan´ met de rechtse route. Maar in ieder geval Rouvoet overtuigde hij niet. Tot een echt debat met de informateur kon het niet komen omdat de Voorzitter geen interrupties toestond. Het Reglement van Orde spreekt immers over ‘inlichtingen’ en niet over verantwoordelijkheid afleggen.

Ondertussen probeerde Roemer zijn eigen, linkse variant weer in de kijker te spelen. Samen met Cohen wilde hij een conceptakkoord in elkaar zetten om GroenLinks en het CDA te verleiden. Maar Cohen hapte daar niet op. Hij herhaalde in plaats daarvan zijn rammelende redenering over ´winnaars´, dit keer GroenLinks en D66, die een soort recht zouden hebben om te regeren.

Dat werd verder geen voorwerp meer van debat. Dat gold ook voor de korte uitval van Wilders in de richting van de koningin. Zij moest voortaan uit formaties geweerd worden. Want nu Henk in Ingrid dan eindelijk PVV hebben gestemd benoemt Beatrix een PvdA-er om diens vriendjes weer aan een baantje te helpen. Pechtold was het er op gepaste afstand op zich wel mee eens, maar wees Wilders er wel op dat je je op deze manier niet weer terug het proces in wurmt. Wilders liet het daar verder bij, zodat de ingewikkelde situatie, waarin hij de minister-president alsnog om een koninklijke uitnodiging verzocht, zich niet voordeed.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: