Leidse burgemeester op oorlogspad

door GB op 25/01/2010

in Grondrechten

Post image for Leidse burgemeester op oorlogspad

In Leiden heeft het stadsbestuur zich blijmoedig begeven naar het meest glibberige stukje van de vrijheid van meningsuiting: de vrijheid van een journalist om in een opiniestukje kritiek te hebben op gezagsdragers. Kritiek op een wethouder, in dit geval. Kritiek die, in dit geval, bestond uit de (niet bijster feitelijk onderbouwde) suggestie van een blunderende wethouder, in de rug gedekt door een antedaterend college.

De wethouder was – uiteraard – kwaad en postte dat op zijn weblog. Maar de Burgemeester (Lenferink) pakte groter uit en eiste rectifcatie, later gevolgd door een kort geding. Nogal grof geschut dus.

Natuurlijk zijn er grenzen. Ook voor journalisten. En die mogen ook worden afgedwongen. Maar in een democratische samenleving (iets met hakken en spaanders) lijkt het mij toch vooral zaak om dat grove geschut te bewaren voor clearcut-cases. Dat is deze zeker niet. Grof geschut is dan al gauw contraproductief.

Juridisch moet afgewogen worden het recht om niet te worden blootgesteld aan lichtvaardige verdachtmakingen en het recht van de pers om het publiek te voorzien van informatie over mogelijke misstanden in de samenleving. Daarbij zijn alle omstandigheden van het geval van belang, zoals de mate waarin de beschuldigingen steun vinden in de beschikbare feiten, de toon van de beschuldigingen, de aard en ernst van de misstanden, koppeling met eerdere misstanden, het gegeven dat het om een publieke figuur gaat etc. Relevante arresten: HR Gemeenteraadslid (1983) en HR Van Gasteren (1995).

Tegen deze achtergrond is weliswaar sprake van enige verdachtmakingen, maar die worden voorzichtig geformuleerd en, wat belangrijker is, ze worden ogenblikkelijk gerelativeerd. Nergens wordt gesteld dat er boos opzet in het spel is, behalve dan dat het college geen openheid wil geven, klaarblijkelijk om Witteman uit de wind te houden. De aangevoerde bronnen zijn inderdaad niet sterk. Uit de woorden van de twee geciteerde wethouders valt weinig af te leiden. Maar dat maakt het artikel nog niet onrechtmatig. Een wethouder is een publieke figuur die scherp door de pers gecontroleerd moet worden. Zelfs als er sprake is van geruchten rondom zijn handelen, is het de taak van de pers daar aandacht aan te besteden. Zeker wanneer dat op een voorzichtige, relativerende manier gebeurt, zal dat niet snel onrechtmatig zijn. Moeilijk voorstelbaar om al na dit stukje de eer en de goede naam in te roepen.

{ 2 reacties… read them below or add one }

1 Peter Bootsma 25/01/2010 om 20:23

Geerten,

Ga je vrijdagochtend gezellig mee naar de rechtbank? Ben, met jou, heel benieuwd hoe dit zal gaan – al heb ik er wel een verwachting van, zoals je op de D66-Leiden-site kunt lezen.

Grtz,
Peter

2 Spectator 25/01/2010 om 21:56

Hulde voor deze ook voor een leek zeer begrijpelijke analyse. Het is altijd treurig om te zien hoe politici vanwege onbenulligheden beginnen te zagen aan de wortels van onze vrijheden. Leiden ligt toch niet in Rusland?

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: