Neither purse nor sword

door GB op 09/02/2011

in Haagse vierkante kilometer

Waar de Nederlandse overheid vooralsnog de academische toga’s het Malieveld op weet te krijgen en vandaag dan de pleitende toga’s in de boom klimmen, zijn de Britten al een stapje verder. Daar trekken nu ook de rechtsprekende toga’s aan de bel. Al eerder werd hier gesignaleerd dat de Cameron wat bezuinigen betreft een aanpak kiest die wij hier vooralsnog gereserveerd hebben voor het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen. Die aanpak kreeg gisteravond een vervolg in de speech van Lord Phillips, de president van het Supreme Court. Hij trekt fel van leer:

My conclusion is that our present funding arrangements do not satisfactorily guarantee our institutional independence. We are, in reality, dependent each year upon what we can persuade the Ministry of Justice of England and Wales to give us by way of ‘contribution’.

De rechterlijk macht heeft zich dan wel los weten te maken uit de omstrengeling van het House of Lords, nu dreigt ze in de armen van de uitvoerende macht te lopen:

This is not a satisfactory situation for the Supreme Court of the United Kingdom. It is already leading to a tendency on the part of the Ministry of Justice to try to gain the Supreme Court as an outlying part of its empire.

Hoe zit het eigenlijk met de financiering van de Nederlandse rechterlijke macht? Want ook hier krijgen we telkens te horen dat ‘iedereen moet inleveren,’ zodat het een kwestie van tijd lijkt voor we rechters gaan wegbezuinigen.

Voor de instelling van de Raad voor de Rechtspraak was de Nederlandse situatie ongeveer vergelijkbaar met de huidige Britse: gewoon onderdeel van de begroting van de minister van Justitie. Sindsdien is die iets verbeterd. Nu mag de Raad voor de Rechtspraak een voorstel doen, maar dat blijft slechts een leidraad voor de minister. Wel ligt het voor de hand dat de minister – als hij afwijkt van een voorstel van de raad – aangeeft waarom hij dat doet. Op die manier is enige tegenspraak georganiseerd. De financiering van de rechtspraak is verder door de wetgever aan de regering overgedragen; die kan bij AMvB ingewikkelde systemen in elkaar sleutelen – en doet dat ook. Dat creëert mogelijkheden voor een vergaande bemoeienis met de werkwijze in de gerechten, zij het dat de Raad voor de Rechtspraak er vaak tussen zit. Maar hoe onafhankelijk is die Raad eigenlijk?

Bovend’Eert signaleert daar vooral personeel afkomstig van het ministerie van Justitie en een onduidelijke vorm van samenwerking die verkocht is als ‘juridisch poldermodel’. Het brengt hem in ieder geval tot de conclusie dat ook onze beheersstructuur op diverse punten afbreuk doet aan het beginsel van de rechterlijke onafhankelijkheid. (Bovend’Eert, Rechterlijke organisatie, rechters en rechtspraak)

Corstens kan zich alvast gaan inlezen. De eerste inleverronde heeft zich al aangekondigd, en de Raad voor de Rechtspraak is ‘zeer ongelukkig’ maar werkt gewoon mee.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 GB 10/02/2011 om 10:30

UPDATE: de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (dat is niet ‘de Raad’ maar een soort vakbond van rechters en officieren van justitie) en de nationale Ombudsman hangen al wel aan de bel: gisteravond in Nieuwsuur.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: