Obama’s moment

door GB op 01/03/2010

in Buitenland

Post image for Obama’s moment

Eind vorig jaar liep de spanning in het Amerikaanse Congress op: zou Obama zijn health care reform door de Senaat krijgen? Vanwege het bestaan van de filibuster is een meerderheid van 60 senatoren nodig om je zin te krijgen. De democraten beschikten wel over een dergelijke meerderheid, maar niet elke democraat was even enthousiast over de plannen. Op weblogs in Amerika werd constitutioneelrechtelijke munitie verzameld om met het fenomeen van de filibuster af te rekenen. De geesten werden rijp gemaakt voor een heus ‘constitutional moment’ waarin Amerka zijn meerderheidsregering weer zou terugkrijgen.

Obama koos daar toen niet voor. Hij paste het voorstel aan om de zestigste democraat over de streep te trekken en de Senaat kon de plannen aannemen. Daarmee hadden Huis en Senaat ingestemd met hervormingsplannen. Maar niet allebei met hetzelfde voorstel. Eén mogelijkheid is dan dat het Huis van Afgevaardigden alsnog instemt met het voorstel waarmee de Senaat heeft ingestemd. Het is echter de vraag of de Huis-democraten dat zomaar willen. Een andere mogelijkheid is het aanpassen van de verschillende voorstellen tot een compromistekst, en die opnieuw in stemming brengen. Daarvoor is echter in de Senaat weer een zestig-zetels-meerderheid vereist, en die hebben de Democraten niet meer sinds Ted Kennedy is vervangen door een Republikein. Hoe dan verder?

Obama belegde een bipartisan topconferentie in een ultieme poging om de geesten te verzoenen:

Aan het einde daarvan maakte hij duidelijk dat hij hoe dan ook door zou gaan met zijn hervormingsplannen.

Having said that, what I’d like to propose is that I’ve put on the table now some things that I didn’t come in here saying I supported, but that I was willing to work with potential Republican sponsors on. I’d like the Republicans to do a little soul-searching and find out are there some things that you’d be willing to embrace that get to this core problem of 30 million people without health insurance and dealing seriously with the preexisting condition issue.

I don’t know, frankly, whether we can close that gap. And if we can’t close that gap, then I suspect Mitch McConnell and Harry Reid, Nancy Pelosi and John Boehner are going to have a lot of arguments about procedures in Congress about moving forward.

Maar de confronatie waar Obama op aanstuurt schijnt die te zijn van de ‘reconciliation procedure’. Het Huis stemt dan in met het voorstel zoals de Senaat het aangenomen heeft, maar vervolgens kunnen via een ‘reconciliation bill’ nog wat aanpassingen doorgevoerd worden. Zo’n ‘reconciliation bill’ vereist maar 51 stemmen in de Senaat, zodat Obama op die manier om de filibuster heen kan. Maar de mogelijkheden van deze procedure zijn beperkt, omdat het oorspronkelijk bedoeld is om begrotingsproblemen op te lossen. Op Wikipedia wordt de strijd al gevoerd.  Bovendien is er politieke schade, want dit soort procedurele omwegen zijn niet het nieuwe Washington dat Obama voor ogen stond.

En de procedure van de Reconcilition schijnt ook weer te kunnen worden lek geschoten door een oneindig aantal amendementen in te dienen waarover hoofdelijk moet worden gestemd, of een hoofdelijke stemming aanvragen over elke zin in het wetsvoorstel. Zoals in de New Republic geciteerd staat: the Senate basically only has two rules: unanimous consent and exhaustion. Wellicht krijgen we vlak voor een reces nog een fysieke uitputtingsslag te zien. Hoewel geen constitutional moment, toch voldoende drama.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 2 trackbacks }

Vorige post:

Volgende post: