Ondertussen in België

door GB op 21/08/2009

in België, Buitenland

Post image for Ondertussen in België

De Belgische premier Leterme viel, nadat hij getackeld werd door de voorzitter van het Hof van Cassatie. Een familieband van een rechter in de Fortis-zaak was de oorsprong van de ellende. Destijds kwam er iemand op de Nederlandse TV (ik weet niet meer wie) die vertelde dat het eigenlijk goed nieuws was. De Belgische elite hangt van dit soort dwarsverbanden aan elkaar, en het was een goed teken dat dit in toenemende mate als problematisch werd ervaren. Een mooi voorbeeld daarvan is ook de lijst op Wikipedia met familieverbanden tussen Belgische politici, om nepotisme voor te zijn.

De verhoudingen waren destijds duidelijk: een (hoge) rechter werpt de eerste steen en de politiek maakt zonder veel nadere vragen het werk af. Zelfs een parlementair onderzoek naar de vraag of de scheiding der machten nu wel of niet in geding was, werd als problematisch (want: in zichzelf in strijd met de scheiding der machten) gezien. Al eerder is er op dit blog gewezen op de merkwaardige verhouding tot de rechterlijke macht die hierachter schuilgaat. Alsof er geen discussie mogelijk is. Leterme zelf kwalificeerde het later als een mini-staatsgreep, zoals dat overigens ook gezegd werd toen de koning in het formatieproces intervenieerde .

Recente geruchten rondom de Fortiszaak hebben de rechterlijke macht weer keihard teruggeplaatst in zijn positie tussen de ‘three equal branches of government’: ook aan de kant van de rechterlijke macht stinkt het aan alle kanten. Meest saillant is wel de tweede man van het Hof van Cassatie betrokken was bij het lekken van Fortisinformatie. De voorzitter wist dat, maar deed dat af met een geheim tuchtonderzoek en een berisping. Om nog maar te zwijgen over de geruchten over een rechter die de tekst van haar Fortisvonnis verkocht. Misschien is het tijd voor een aftredende voorzitter van het Hof van Cassatie, een stevige parlementaire enquête en een serie impeachments?

1 WdH 21/08/2009 om 08:21

Was het niet Yves Desmet, hoofdredacteur van De Morgen, volgens wie het goed nieuws was dat in het land van politieke benoemingen van rechters de rechterlijke macht zijn poot stijf had gehouden?

2 CIC. 14/09/2009 om 18:55

De auteur van dit verhaal schreef in het artikel met de titel "Ondertussen in België" op maandag 23 [drieëntwintig] februari 2009 [tweeduizend negen]: "een parlementair onderzoek naar de mogelijke schending der machten is zelf een schending der machten." (sic).

Zoals genoegzaam bekend zal zijn, moet de ene macht de andere macht stoppen. De leer van de "Trias Politica", waarin dit wordt weerspiegeld, werd beschreven door Montesquieu. Het gaat niet alleen om een scheiding van de machten, maar ook om het toezicht van de ene macht op de andere. Voorkomen van almacht en tirannie is het doel.

De hamvraag is (dan) natuurlijk, waarom kon en/of kan het principe "Il faut que le pouvoir arrête le pouvoir" al dan niet worden toegepast?

3 GB 15/09/2009 om 10:42

Inderdaad kreupel geformuleerd. Excuus.

In bedoeld stukje was de stelling dat een onderzoek naar een mogelijke schending van de scheiding der machten zelf [een schending] van de scheiding der machten zou zijn niet van mij afkomstig. Maar van een onderzoekscommissie.

Ik (en LD) hebben daar toen kritiek op geleverd, ongeveer volgens dezelfde lijnen als CIC.

Vorige post:

Volgende post: