Ondertussen in Roemenië

door GB op 17/03/2010

in Buitenland

Bezorgd mompelend in een geleende regenjas of bewonderend filosoferend over het Amerikaanse systeem: de wens tot aanpassing van het systeem hoort bij verwarrende tijden. Hierbij lijkt de klassieke roep om ‘de sterke man’ een rol te spelen. Ook al gaat die verscholen achter een niet onmiddelijk glashelder betoog van Frank Ankersmit over ‘verticale structuren’ van machtsuitoefening in de NRC van zaterdag.

In Roemenië hebben ze al een presidentieel stelsel, maar daar blijven ze aan hun systeem aan het sleutelen. In een referendum eind vorig jaar sprak de bevolking zich op verzoek van de president (maar tegen de wil van het parlement) uit over zijn idee om het bicamerale stelsel af te schaffen en het aantal parlementariers te reduceren. De bevolking stemde voor (met slechts 0,95 % meer opkomst dan de vereiste 50%) en deze dagen opende de president een meeromvattend debat over de meest wenselijke regeringsvorm voor Roemenië. Vanaf het internet is dat een klein beetje te volgen. En in Roemenië blijken ze het net veel breder uit te werpen over de beschikbare alternatieven: sommigen zien een soort Duitse Bundesrat wel zitten. Anderen worden juist weer warm van een semi-presidentieel Frans model. En er speelt een alternatief dat geënt  zou zijn op het Verdrag van Lissabon: een direct gekozen kamer en een kamer vol met locale functionarissen. De president doet er een beetje schamper over, omdat het Verdrag van Lissabon geen bicameraal stelsel eist maar wellicht wordt een soort werkverdeling bedoeld als die tussen de Europese Raad en het Europees Parlement, waarbij de Raad dan gevuld wordt met locale bonzen?

In ieder geval blijven het verwarrende tijden. In het Verenigd Koninkrijk willen ze juist hun Hogerhuis omvormen tot een rechtstreeks gekozen Senaat.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: