Onschuldige mensen castreer je niet

door SvdL op 15/12/2010

in Rechtspraak, strafrecht

Tussen verdachte en dader zit een lang, moeilijk en pijnlijk onderzoek. En een rechtzaak, misschien wel meer. Pas als de laatste rechter zijn hamer slaat, mogen wij er iets van vinden. Tot dan is Robert M. net zo onschuldig als ik.

Ze wilden een kind maar de Raad voor de Kinderbescherming wees hen af. Waarom weten we (nog) niet. Ze wilden zelf een kinderopvang beginnen – het bedrijf was al ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. We wisten in no time zijn volledige naam en adres. De politie moest daardoor niet alleen de ouders van de slachtoffers opvangen, maar ook het huis van de verdachte, Robert M., beschermen.

Nederland is sinds zondagavond in rep en roer vanwege een grote zedenzaak in Amsterdam. Ingrediënten: een homoseksuele Let, een bekentenis, kinderporno op een server in Boston en een aangeslagen ‘vierhoek’ van politie, OM, GGD en de burgervader, nog maar te zwijgen over de kinderen zelf en hun ouders.

Rechtvaardigen die ingrediënten de publicatie van een foto zonder balkje? De journalistieke terughoudendheid om verdachten hun anonimiteit te gunnen, is in deze zaak ver te zoeken. Omdat niet alle slachtoffers bekend zijn, wilde Van der Laan geruststellen (het is mijn oppas niet) en angst aanjagen (het is mijn oppas dus wel).

Waar bij Opsporing Verzocht vaak de daders onbekend zijn en politie de slachtoffers wel kent, is het in deze zaak precies omgekeerd: de dader hebben ‘we’, we weten alleen niet wie hij precies misbruikt heeft. We zagen de foto van een duimzuigende peuter die de zaak uiteindelijk aan het rollen bracht.

De verdachte werd opgepakt en vastgezet. Verdachte. Dat maakt hem net zo onschuldig als ik in deze zaak. Zijn bekentenis doet daar niet aan af – niemand weet onder welke omstandigheden die is verkregen. Er zijn te veel zaken in het verleden waarin ook verschrikkelijke zedenzaken werden bekend. Van die biecht bleek na jaren onderzoek (mede door de journalistiek) geen spaander heel.

Verdachte dus – en dan past wel enige terughoudendheid van Neerlands journaille. En Nederlandse politici. Ook ik zie de dader het liefst aan de hoogste boom. Ook ik wil dat al zijn slachtoffers zich kunnen melden. Ook ik had in mijn eerste tweets – vanuit de heup – schijt aan wat terughoudendheid. Eerst de slachtoffers, dacht ik, dan pas de dader. Dus laat dat balkje maar achterwege. Maar Robert M. is nog geen dader. Robert M., dat ben ik. Dat bent u. Onschuldig. En onschuldige mensen castreer je niet.

Sebastiaan van der Lubben

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 Wolfgang Xavier 15/12/2010 om 23:28

“Pas als de laatste rechter zijn hamer slaat, mogen wij er iets van vinden.”. Gelukkig niet, zeg. Ik mag er nu al wat van vinden, en dit ook zeggen. (art. 7. Gw)
Meer in het algemeen kan je stellen dat nadat de éérste rechter met zijn hamer heeft geslagen men er wat van mag vinden. De verdachte is vanaf dat moment namelijk dader. Hij kan in hoger beroep tegen dit oordeel opkomen, maar tot het Hof of de HR zich hierover hebben uitgelaten blijft dit de status quo.
Chemisch castreren en andere onomkeerbare straffen vind ik overigens niet geoorloofd. Er is trouwens bij zulk opsporingsonderzoek altijd sprake van inequality of arms, en ik vind dat er ook best foto’s mogen worden verspreidt om de opsporing te vergemakkelijken. Het is natuurlijk achterlijk om daar dan balkjes in aan te brengen.

2 JP2010 19/12/2010 om 18:21

Er is wel een juridisch relevant verschil tussen u, mij en Robert M: Robert M. wordt op goede grond aangemerkt als verdachte. Vandaar dat het rechtmatig is dat, door de toepassing van (strafvorderlijke) dwangmiddelen, zijn grondrechten worden aangetast.

De publicatie van zijn foto vindt overigens volgens mij zijn grondslag in artikel 2 van de Politiewet.

3 Kelap Beurstel 20/12/2010 om 10:33

@Wolfgang Xavier:
U schreef:”Meer in het algemeen kan je stellen dat nadat de éérste rechter met zijn hamer heeft geslagen men er wat van mag vinden. De verdachte is vanaf dat moment namelijk dader. ”
U pretendeert enige juridische kennis, maar wat u daar zegt is onjuist. De status verschuift van verdachte naar dader vanaf het moment dat de veroordeling onherroepelijk is. Je zult zien dat rechterlijke instanties vanaf dat moment ook pas spreken van ‘veroordeelde’ i.p.v. ‘verdachte’.

Verder complimenten aan Sebastiaan van der Lubben voor dit geluid. Je moet het toch maar doen, voor deze meneer opkomen. Verder sla je de spijker volledig op zijn kop door te stellen dat wij Robert M. zijn. Om de een of andere reden identificeert ‘de gewone burger’ zich vrijwel automatisch met slachtoffers in deze samenleving. Iedere burger kan echter net zo goed een keer als verdachte worden aangemerkt. Terecht of onterecht. Daarna piep je wel anders.

4 Matthijs 20/12/2010 om 14:59

Wilders heeft het over ‘de dader’. Niet per se over ‘Robert M’, ‘de verdachte’ of ‘een onschuldige’.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: