Opvolgen rechterlijke uitspraak

door GB op 29/04/2009

in Rechtspraak

Al eerder hekelde LD het feit dat de gemeente Amsterdam doorging met het ontruimen van kraakpanden op een wijze die door de rechter in Amsterdam was verboden. De gemeente was overigens wel in hoger beroep gegaan, maar dat doet aan het principiële punt niet af.

Inmiddels speelt er een vergelijkbaar akkefietje; namelijk de zondagsopenstelling van deC1000 aan het Buiksloterplein. In beginsel verbiedt de Winkelsluitingstijdenwet een winkel voor publiek open te hebben op zondag. Dat geldt niet wanneer de gemeente het gebied waar de winkel zich in bevindt heeft aangewezen als ‘toeristisch gebied’. De wet eist daarvoor wel dat ‘de aantrekkingskracht voor dat toerisme geheel of nagenoeg geheel is gelegen buiten de verkoopactiviteiten die door de vrijstelling of ontheffing mogelijk worden gemaakt.’ Stadsdeel Amsterdam-Noord zag er geen probleem in en wees het hele gebied maar meteen aan als toeristisch gebied, zij het bij wijze van proef.

In een procedure, aangespannen door collega-winkeliers, oordeelde de voorzieningenrechter van het CBB echter dat dit niet door de beugel kan. Je kunt veel zeggen over Amsterdam-Noord, maar niet dat het een toeristisch gebied is. ‘Meer een ambitie dan een gegeven,’in de subtiele formulering van de voorzieningenrechter. De aanwijzing tot toeristisch gebied werd geschorst: case closed, shop closed, zou je zeggen.

Maar dan begint de in Het Parool sappig beschreven soap. De winkel ging namelijk niet dicht. Er komen dan wel agenten langs, maar die kopen een gevulde koek en gaan weer weg. Dus gaat de ‘briesende’ advocaat van de collega-winkeliers naar de politie om aangifte te doen van dit economische delict. Op het bureau poeieren ze hem echter af: er worden geen aangiftes opgenomen op zondag. Zodat de advocaat ‘woest’ maar ‘met lege handen’ achterblijft. Dat wordt een kort geding tegen de gemeente, aangifte op maandag en kamervragen van de SGP.

De winkelier mag dus niet werken op zondag, de politie moet het juist wel doen en of de advocaat zijn uren gedeclareerd heeft is niet bekend. Toch is het merkwaardig dat de uitspraak van de hoogste voorzieningenrechter op dit terrein niet wat actiever wordt nageleefd. Toegegeven, er is geen gerechtelijk bevel tot handhaving gegeven. Maar er gaan geruchten dat er wel een interne instructie aan de politie is gegeven om niet handhavend op te treden. Of dat waar is, heb ik nog niet kunnen verifiëren. Als dat het geval is, wordt de zaak er des te merkwaardiger door. Of zie ik hier belangrijke beginselen van (bestuurs- en strafrechtelijke) handhaving over het hoofd? In ieder geval kunnen we een interessant vonnis over de naleving van rechterlijke uitspraken tegemoet zien.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: