Poezie in een politiek getinte conclusie AG

door SV op 08/09/2009

in Rechtspraak, Varia

Alsof hij de post Poezie in de jurisprudentie had gelezen en concludeerde dat de rechtspraak in Nederland stylistisch niet voor die in Engeland hoeft onder te doen: AG Spier publiceerde afgelopen vrijdag zijn conclusie over de toelaatbaarheid van toepassing van de kantonrechtersformule (al dan niet met korting) op kennelijk onredelijk ontslag zaken.

“3.8.1 Op grond van een aantal grond- en mensenrechten ligt het op de weg van de overheid om (zoveel mogelijk) te zorgen voor werkgelegenheid. Daarenboven moet de overheid zorgen voor sociale voorzieningen voor werkeloze en arbeidsongeschikte werknemers.Verplichtingen die zich tevens uitstrekken tot/ten behoeve van derzelver gezinnen en kinderen.

3.8.2 (Mede?) onder de invloed van de kille overzeese winden, die de wereld en talloos vele individuen op een aantal gebieden in diepe ellende hebben gestort, is de sociale zekerheid in en buiten ons land afgekalfd. Daargelaten of overheden in ons deel van de wereld zich genoegzaam hebben ingespannen voor voldoende en adequate werkgelegenheid, feit is dat deze er – in elk geval thans – niet is. Hopelijk is dat een tijdelijk verschijnsel. Of dat zo is, ligt nog in der goden schoot verborgen.”

Hij concludeert dat de voorliggende vraag, hoewel anders te formuleren, in de kern neerkomt op een politiek oordeel over voor wiens risico de gevolgen van de recessie moeten komen. Dit sluit mooi aan bij het beeld dat uit de post Politieke Rechtspraak rees: Spier is niet bang zich uit te laten over de motivering van zijn oordeel:

“3.10 Hoewel de zo-even geschetste problematiek een explosief rechtspolitiek gehalte heeft, ontkomt de rechter er, naar ik vrees, niet aan om zich dergelijke vragen te stellen. Sterker nog: in zekere zin zal hij ze zelfs moeten beantwoorden. Weliswaar heeft hij daarvoor weinig steun in het bestaande recht, maar hij ontkomt er niet (helemaal) aan. Naarmate de vergoeding voor de werknemer lager uitvalt, wordt het risico in belangrijke mate op zijn schouders gelegd. Valt zij hoger uit, dan wordt het afgewenteld op de werkgever. Natuurlijk kan de rechter schijnbaar de vraag/problematiek negeren. Hij kan doen alsof het door hem gegeven antwoord (de door hem gepresenteerde formule) wortelt in het geldende recht of daaruit voortvloeit. Of hij kan voorwenden dat dit antwoord zich opdringt. Die redenering zou evenwel de werkelijkheid geweld aandoen.”

Uitspraak van de Hoge Raad zal nog enkele maanden op zich laten wachten.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: