Tourblog II: Bernhard Eisel was bijna de Jack de Vries van het peloton

door WvdW op 03/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog II: Bernhard Eisel was bijna de Jack de Vries van het peloton

Gisteren bleek dat wielrenners – net als politici – meedogenloos zijn als een tegenstander op de grond ligt. Vandaag bleek dat wielrenners er ook niet vies van zijn hun eigen ploeggenoten een professioneel oor aan te naaien. Ook hier vergelijkingen te over met de politiek.

De mooiste was misschien wel de valpartij van Bernhard Eisel in de eerste meters van de ploegentijdrit. Omdat in een ploegentijdrit de tijd van de vijfde wielrenner bepalend is, besloot HTC High Road met de acht resterende renners door te rijden en Eisel aan zijn lot over te laten. Dat zou geen probleem zijn als laatstgenoemde op zijn dooie akkertje de etappe had kunnen uitrijden, ware het niet dat er een maximum is aan het tijdverlies dat achterblijvers mogen oplopen (vandaag niet meer dan 30% van de tijd van de winnende ploeg). Aangezien in ploegentijdrit waanzinnig hoge snelheden worden bereikt, is de eenzame fietser die kromgebogen.over zijn stuur … (enfin, u weet het wel) ernstig de pineut. Gelukkig voor Eisel kwam hij op tijd binnen, maar het zal een hoop krachten hebben gekost.

Het had weinig gescheeld of Eisel was de Jack de Vries van het wielerpeloton geworden. Immers, toen Jack de Vries aan het begin van de campagne voor de jongste Kamerverkiezingen onderuit ging, reden de overige CDA’ers zonder omkijken door en dat terwijl De Vries binnen het CDA – net als Eisel binnen HTC High Road – kon worden beschouwd als strateeg/wegkapitein. In de komende veldslagen die in de Tour moeten worden geleverd – bijvoorbeeld meteen morgen als HTC-topsprinter Mark Cavendish een gooi zal doen naar de etappeoverwinning – zou Eisel ongetwijfeld op een soortgelijke manier gemist zijn, als het CDA thans zijn huisstrateeg mist.

Ook bij Leopard Trek zullen er vanavond wat scheve blikken worden gewisseld. De gebroeders Schleck zetten zich op een gegeven moment achteraan hun ploegentrientje en rookten hun ploeggenoten één voor één op om uiteindelijk met de minimale vijf renners de streep te passeren. Bij de gratie van wereldkampioen tijdrijden Cancellara reed Leopard nog een behoorlijke tijd, maar niet dankzij de twee aangewezen kopmannen. Toch was het wel slim van de Luxemburgse broers. Het is eigenlijk een vorm van hogere politiek om zo af en toe de spotlights niet op te zoeken en de mindere goden de hete kolen uit het vuur te laten halen. Het mooiste is misschien wel dat erkende Tourvolgers als Boogerd, Dijkstra en Ducrot het gedrag van de Schlecks interpreteerden als een teken van zwakte. Ik ben daar niet van overtuigd. Zij hebben zich in de luwte gehandhaafd en ‘they live to fight another day’. Zoals de Schlecks zich verscholen achter de brede rug van Fabian Cancellara, zo liet George W. Bush zich bijvoorbeeld graag piloteren door secondanten als Dick Cheney, Donald Rumsfeld en Colin Powell, waarbij de laatste twee hebben geweten hoe het voelt om gaandeweg de ploegentijdrit door de voortdenderende trein te worden achtergelaten. En zo werd Leopard-renner Joost Posthuma vandaag eigenlijk de Colin Powell van het wielerpeloton.

{ 2 reacties… read them below or add one }

1 GB 05/07/2011 om 13:43

Waarom waren de Angelsaksische ploegen zo goed in de ploegentijdrit?

2 WvdW 05/07/2011 om 18:48

Misschien hebben ze goede ‘whips’?

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: