Tourblog I: Wordt Alberto Contador de DSK van de Tour?

door WvdW op 02/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog I: Wordt Alberto Contador de DSK van de Tour?

Als voetbal oorlog is, dan is wielrennen politiek. Een goede wielrenner moet kunnen sjacheren, toneelspelen, wheelen en dealen. En dan ook nog goed kunnen fietsen.

Er is wat discussie over de vraag welke van bovengenoemde kwaliteiten zouden moeten domineren. Zo wonden de verslaggevers van dienst bij het Nederlands kampioenschap van afgelopen zondag (Smeets en Ducrot) zich danig op over het gebrek aan blinde sportiviteit en de overdaad aan ploegentactiek. Pieter Weening (Rabobank) en Joost van Leijen (Vacansoleil) reden voorop en omdat de ploegleiders van Rabobank wisten dat Weening in een sprint tegen Van Leijen zou worden geklopt, gaven ze de doorgaans zo onstuimige Fries opdracht niet op kop te rijden. De reactie van de ploegleider van Vacansoleil volgde onmiddellijk: als Weening niet meehelpt, mag Van Leijen niet doorrijden met Weening in zijn kielzog. Conclusie: geen van beiden werd Nederlands kampioen.

Het is een beetje als politici die aanschuiven bij programma’s als Pauw & Witteman: ministers worden door hun adviseurs ingefluisterd nooit met backbenchers van andere partijen om tafel te gaan zitten. Op die manier zou het kamerlid immers in de ‘slipstream’ van de minister populariteit kunnen verwerven, met het risico dat de minister het sprintje dat een confrontatie in Pauw & Witteman is, uiteindelijk aan het kortste eind trekt.

Schande, aldus Smeets en Ducrot: de individuele wielrenner zou ten onrechte geofferd worden voor het ploegbelang. Ik vond het fantastisch. Niet alleen omdat boontje (de Rabobankformatie) alsnog om zijn loontje (een daverend verlies tegen weer een andere Vacansoleil-renner) kwam, maar ook omdat wielrennen zich op veel meer vlakken dan het individuele afspeelt.

Wielrennen als zuiver individuele sport … ik moet er eigenlijk niet aan denken. Dat zou betekenen dat we de komende drie weken naar 21 achtereenvolgende tijdritten zouden moeten kijken. Lijkt me geen kijkcijferkanon, laat staan een reden om in de wildste uitdossingen langs de kant van de weg te staan.

Vandaag bleek al dat wielrennen – net als politiek – weinig met sportiviteit te maken heeft, maar eigenlijk bikkelhard is. Als iemand valt, niet wachten. Sterker nog: liever geef je een trap na. Toen meer dan de helft van het peloton tegen het dampende asfalt lag, trokken Omega Pharma Lotto, BMC en Radioshack vol door. Hun kopmannen staan nu fier bovenaan in het klassement. De heerlijke hypocrisie van het wielrennen werd nog eens onderstreept door de mannen Leopard Trek (de ploeg van de gebroeders Schleck). Ook zij reden vol door, terwijl zij in de Tour van vorig jaar – toen nog in dienst van Saxo Bank – een etappe lieten stilleggen door Cancellara toen zij zelf in de problemen zaten. Nu de rollen dit jaar omgedraaid waren, deden de Schlecks alsof hun neus bloedde en demarreerde Cancellara vol weg. Prachtig! Te meer omdat hun oude ploeg (Team Saxo Bank) het belangrijkste slachtoffer in zijn gelederen heeft: Alberto Contador. Hoewel, misschien was dit wel een afrekening, omdat Contador aan het slot van de voorgaande Tour Andy Schleck met pech langs de kant liet staan… Hoe het ook zij, vanaf vandaag staat er weer een aantal nieuwe rekeningen open in de Tour en ik ben benieuwd hoe deze in het vervolg vereffend gaan worden.

En wat dan met Contador? Is zijn Tour nu voorbij? Welnee, hij trekt ongetwijfeld nog wel een DSK’tje (een onwaarschijnlijke come back) uit de hoge hoed.

Morgen een tijdrit. Wordt dat een showcase van individueel sportmanschap? Ach, gelukkig is het een ploegentijdrit.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 2 trackbacks }

Vorige post:

Volgende post: