Rapport commissie Scheltema: ‘lessen’

door PWdH op 03/07/2010

in Varia

Welke lessen kunnen er worden getrokken uit het rapport over de ondergang van DSB, zoals dat heet? De commissie realiseert zich ter dege dat op zich een casus niet zoveel zegt, zeker niet als het daarbij ook nog om een bijzondere bank met een eenhoofdige leiding als DSB gaat. De hamvraag waarom DNB niet ‘krachtdadiger’ ingreep laat zich niettemin ook rechtvaardigen door de Icesave- en Fortis-casus.

Opvallend is toch wel dat de commissie opmerkt dat zij de indruk heeft dat de terughoudende houding van DNB deels voortkomt uit de angst voor aansprakelijkheidsclaims. Steeds laat de directie zich uitgebreid adviseren over de eigen juridische positie vooraleer bepaalde maatregelen worden getroffen. Dat lijkt mij overigens niet onverstandig en de commissie uiteraard ook niet. Zij bepleit dan ook niet dit niet langer te doen, noch toezichthouders als DNB immuniteit van privaatrechtelijke aansprakelijkheid toe te kennen (zoals in Engeland de FSA). Het antwoord van de commissie is in feite dat toezichthoudersaansprakelijkheid (in elk geval jegens derden) in Nederland niet snel wordt aangenomen, althans dat de rechter toezichthouders de nodige beleidsruimte gunt. Zijn er goede argumenten om in te grijpen, dan moet dat dus gewoon gebeuren.

Een ander mechanisme dat terughoudendheid bij DNB in de hand werkte, is volgens de commissie de vrees terug te moeten komen op eerdere beslissingen, dan wel door later ingrijpen eigen fouten bloot te leggen. Bijvoorbeeld bij de beoordeling van bestuurders. In plaats van een eenmalige beoordeling zou deze doorlopend moeten plaatsvinden, zodat het ‘gemakkelijker’ wordt een eerdere goedkeuring in te trekken.

De commissie merkt ook nog het nodige op over de validiteit van het toezicht door DNB. Dat is (nog) teveel gericht op techniek: solvabiliteits- en liquiditeitsratio’s en te weinig op de organisatie van financiële instellingen, de wijze waarop deze worden bestuurd en in het bijzondere daarbij risico’s worden beheerst. DNB begon – flauw gezegd – pas echt boze brieven te sturen toen harde cijfermatige indicatoren in het rood gingen, terwijl de achterliggende problemen (geen tegenmacht ten opzichte van Scheringa, ongeformaliseerde verhouding tussen bank en beheer) er al sinds de vergunningverlening lagen. Er moet, in de woorden van het rapport, veel meer aandacht worden besteed aan de governance van banken.

Meer in het algemeen beveelt de commissie aan dat de mogelijkheid van ‘prompt corrective action’ uit Amerika te introduceren, waarmee de toezichthouder tijdelijk het roer overneemt (de regering spreekt in typisch Nederlands kennelijk al over het instellen van een ‘interventieladder’). Daarnaast zou de wetgever meer moeten werken met open normen, die ruimte geven voor professionaliteit van instellingen en recht doen aan de complexiteit van het bankbedrijf (vgl. het preadvies van Scheltema en diens zoon). Ook zou DNB in het geheel moeten afzien van het verstrekken van inlichtingen over individuele financiële instellingen. Dat creëert uiteindelijk alleen maar onzekerheid en ondermijnt ‘het systeem’.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: