Rituelen

door JAdB op 26/03/2009

in Uncategorized

De recente besluitvorming over de bestrijding van de crisis doet het principe van een dualistisch stelsel, zoals vaker op de blog is betoogd, geweld aan. Geert Wilders vat het als volgt samen:
”We zitten hier voor Piet Snot. Ik blijf hier niet zitten als een circuspaard. De kern van het debat is dat je als oppositie ook invloed kunt uitoefenen. Als van tevoren gezegd wordt dat daar bijster weinig kans voor is, dan zijn we hier een Noord-Koreaans parlement”. Misschien wat gechargeerd, maar een punt heeft hij wel. Wilders voegde overigens daad bij woord door de vergaderzaal te verlaten.

Hilbrand Nawijn zei ooit dat de Tweede Kamer één groot ritueel is. Daar was toen flink wat kritiek op. De gang van zaken van de afgelopen tijd doet die kritiek met terugwerkende kracht wellicht wat verstommen. En terecht, dunkt me.

Het wordt tijd dat de volksvertegenwoordigers gezamenlijk tegen de regering ten strijde trekken, zoals het hoort en zoals het ooit is bedoeld.

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 LD 26/03/2009 om 21:21

Deze bijdrage lijkt me ook wat gechargeerd. De taak van volksvertegenwoordigers is niet om ‘gezamenlijk tegen de regering ten strijde trekken’, maar enerzijds om samen met de regering wetten te maken, en anderzijds om diezelfde regering te controleren. Controle en strijd lijken mij geen synoniemen. Ik heb wel van ‘vechtkabinetten’ gehoord, maar ‘vechtparlementen’ zou ik niet kunnen noemen. Althans in Nederland niet (voor het buitenland: zie enige weken terug op deze blog).

In het kader van ‘zoals het hoort en zoals het is bedoeld’ lijkt het mij in elk geval geen goed idee als volksvertegenwoordigers demonstratief debatten gaan verlaten. Dat lijkt trouwens ook een nieuwe trend te worden: D66-leider Pechtold verscheen oktober vorig jaar zelfs helemaal niet tijdens een kamerdebat over de problemen in Gouda.

Ik citeer met instemming Femke Halsema, die vanmiddag stelde: “Ik vind het buitengewoon dramatisch als een democratische partij zegt dat ze geen deel meer wil uitmaken van het parlementaire debat.”

Dat vind ik ook.

2 WdH 26/03/2009 om 23:01

Als middenweg stel ik dan voor de oneliner van de (in elk geval dezer dagen door mij) veel geparafraseerde Jos de Beus: een parlement dat strijdt voor zijn rechten verovert daarmee de harten van de burgers.

3 JAdB 27/03/2009 om 10:33

LD: de bijdrage is inderdaad wat gechargeerd. En staatrechtelijk, zoals je terecht opmerkt, wat te kort door de bocht. Dat kan in ieder geval een leuke discussie opleveren over de taak van het parlement en de wijze van besluitvorming door regering + volksvertegenwoordiging.

Over die besluitvorming: wat ik erg vind, is niet dat de oppositie geen noemenswaardige invloed kan uitoefenen op de plannen van het kabinet. Dat is, gezien ons stelsel, volkomen logisch. Wat ik wel erg vind, is het feit dat de discussie over de voorgestelde plannen aan het oog voor de burger is onttrokken. De redenen waarom welke keuzes zijn gemaakt, en daarmee de vraag op welke wijze de belangen van het volk zijn vertegenwoordigd, zijn volstrekt oninzichtelijk.

Daarmee wordt het voor populistische politici wel erg gemakkelijk gemaakt.

4 GB 27/03/2009 om 10:41

Onderhandelingen vereisen volgens mij wel een zekere mate van vertrouwelijkheid. Hoe veel, valt te bezien.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: