Rommel-leningen, toxic waste en bad banks

door PWdH op 27/04/2009

in Uncategorized

In Buitenhof somberde oud-premier Verhofstadt er zondag op los. Hij vreest Japanse toestanden: een structureel stagnerende economie als Europa niet snel maatregelen neemt. Hij pleitte voor een vergelijkbaar stimuleringspakket als in de VS en het opschonen van de balanzen van financiële instellingen.

De VS stimuleert voor veel meer dollars per inwoner dan Europa, aldus Verhofstadt. Ik vraag me af of zijn rekensom wel terecht is. Immers, Europa, de lidstaten althans, stabiliseren de economie al door hier veel grotere collectieve sector, bijvoorbeeld met de uitgaven in de sociale zekerheid.

Belangrijker lijkt mij daarom zijn tweede punt, het opschonen van de balanzen. Zolang de als toxic waste bekend geworden kredieten daar blijven rondspoken, zullen banken huiverig blijven aan elkaar te lenen. Herkapitaliseren van de banken heeft dan niet het gewenste effect: in plaats van bedrijven kredieten te verstrekken potten ze het geld alleen maar op. Net zo hard als de ECB het geld in de banken pompt, parkeren die het weer in een deposito bij diezelfde ECB, zoals DNB-president Wellink uiteenzette in een lezing onlangs in Leiden.

Je vraagt je af waarom de schoonmaakactie ondanks deze inzichten niet heel vlot op gang lijkt te komen. In de VS is er het Troubled Assets Relief Program, maar dat lijkt – ondanks dat het zijn naam mee heeft – (nog?) onvoldoende vruchten af te werpen. In Europa, zoals Verhofstadt terecht klaagde, beproeven de lidstaten op eigen houtje verschillende technieken. Nederland heeft een ingenieuze garantieconstructie bedacht voor de Alt A-hypotheken van ING, die de Staat uiteindelijk geen geld hoeft te kosten. Inmiddels zijn de Belgische staat, Fortis en BNP het eens geworden over een ‘vehikel‘ waarin de rommel-lening van Fortis in worden geparkeerd. In Duitsland ondertussen is men voornemens min of meer hetzelfde op grotere schaal te gaan door oprichting van ‘bad bank’. Engeland houdt het op nationalisering.

Crux van het probleem lijkt mij – behalve het ontbreken van Europees politiek leiderschap – dat het allemaal wel erg veel geld kost. In het Belgische plan is er eerst verlies doordat het vehikel de kredieten voor ca. 8 miljard euro onder de waarde koopt. België, Fortis en BNP betalen vervolgens 1,7 miljard zelf, de rest wordt geleend (met staatsgarantie). De vraag is of ze nog iets terugzien van deze bedragen.

In dat verband is de oproep van Wellink in dezelfde lezing om toch vooral de lange termijn in de gaten te houden relevant. We moeten nadenken over een exit-strategie. Ooit zullen de overheidsfinanciën op orde moeten worden gebracht. Denk aan de vergrijzing, maar bijvoorbeeld ook aan het letterlijk onvoorstelbare tekort op de betalingsbalans van de VS. Met het laten draaien van de drukpersen ligt bovendien voortdurend het gevaar van inflatie op de loer.

Je zou er bijna somber van worden. Als schrale troost: Verhofstadt, kandidaat-Europarlementariër, maakte op mij in elk geval een deskundige indruk. Ik zou haast op hem stemmen. Jammer alleen dat dat dan weer niet kan.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: