Rutte, Finland en de lessen van het lidwoord

door WTE op 26/08/2011

in Buitenland

Mag Finland in zijn eentje onderhandelen over Griekse dekking van zijn zekerstellingen? In de slotverklaring van de Eurozone-top van 21 juli zijn de taalversies daarover verschillend. Het doet frappant denken aan de beroemde VN-resolutie 242 uit 1967 over de toen (en nog) door Israel bezette gebieden.

De Engelse versie luidde dat ‘Israël should withdraw from territories occupied…’. Dat kan betekenen: uit alle gebieden, maar ook uit een aantal gebieden. In de Franse versie moet Israel zich terugtrekken ‘des territoires occupés’, dus ‘uit de (=alle) gebieden. De Franse taal dringt altijd aan op scherp onderscheid en het lidwoord speelt daarin een hoofdrol. Het Engels laat het lidwoord graag weg en biedt meer plaats aan creatief misverstand. In die resolutie 242 was het verschil tussen de taalversies overigens opzettelijk en een deel van het compromis.

Is dat ook zo in het compromis van 21 juli? In het Engels staat er dat zekerheid kan worden geregeld voor ‘the risk arising to euro area Member States’. Dat kan betekenen: voor alle landen, maar ook voor afzonderlijke landen. In de Duitse en de Franse versies staat er respectievelijk; … den Mitgliedstaaten …. erwachsende Risiko’ en ‘le risque résultant, pour les États membres de la zone euro..’. In beide teksten gaat het dus om de, ofwel alle, landen. Volgens deze teksten kan Finland niet in zijn eentje afspraken maken.

Ook hier zal het verschil in de versies een deel van het compromis zijn geweest. De Finnen kijken liefst naar de Engelse tekst, neem ik aan, terwijl anderen weten dat Duits en Frans in het Brusselse talenreservaat minstens even zwaar tellen.

Naar welk concept keek Rutte? De Nederlandse versie spreekt van ‘de’ landen, maar bij verschil tussen landen beslist niet de eigen versie van een klein land (ook niet de Finse).

Dat onze historicus Rutte op die beruchte 21 juli de cijfers niet op een rijtje had, is bekend. Nu blijkt dat hij ook in de woordenstrijd niet bij de les was. In de inmiddels over deze zaken gevoerde kamerdebatten is nog niet gezien wat daarvan precies het belang is. Als Rutte de cijfers en de woorden wel had begrepen, had dit voor het resultaat weinig verschil gemaakt. Belangrijker is dat onze premier er kennelijk voor spek en bonen bij zit, daar in Brussel. Dat drukt hij uit in zijn weinig scherpe en laconieke gedrag.

Dit versterkt in dit land het gevoel dat er in Brussel over onze hoofden heen over onze spaarcenten wordt beslist. Maar het getuigt ook van een verkeerde rolopvatting en begrip van de situatie.

Waarom? Dat is het best als volgt te zien. Het gezelschap dat bijeen was op 21 juli heet inmiddels, althans in het Frans, de ‘regering’ (le gouvernement) van de Eurozone. Dit is besloten in het laatste gesprek van Merkel en Sarkozy. Die naam is niet zo belangrijk, maar kan het begrip wel helpen. Een regering is iets anders dan een diplomatieke conferentie.

Als Rutte zou bedenken dat hij volwaardig deel uitmaakt van de (Eurozone) regering waarin deze grote besluiten worden genomen, en als hij zich daarnaar zou gedragen, dan zou hij beter opletten. Want dan zou hij als politicus beseffen, voor genomen besluiten de volle verantwoordelijkheid te moeten nemen en uitdragen, tegenover alle Europeanen en tegenover de markten. In naam van de eenheid van het Europese regeringsbeleid.

Nu laat hij in Brussel het koppel van Merkel en Sarkozy de rotklus opknappen. En in Den Haag laat hij na, te vertellen wat er daar gebeurt.

{ 7 reacties… read them below or add one }

1 PWdH 26/08/2011 om 08:32

Volgens mij is ‘des territoires occupés’ niet ‘de’ in de zin van alle bezette gebieden, maar juist onbepaald: bezette gebieden in het algemeen, zoals wij dat zonder lidwoord schrijven. In het compromis van 21 juli gaat het ook om ‘les Etats membres de la zone euro’. Wellicht moet ‘des’ dus ‘les’ zijn?

2 Likoed Nederland 26/08/2011 om 13:18

Er staat dat de Israel ‘de’ gebieden nog bezet.

Dit is niet juist.
99% van de Palestijnen woont in autonoom gebied, onder zelfbestuur, met eigen regering, politie enz. enz. (Gaza 100%, Westbank 98%).
In oppervlakte gerekend liggen de percentages wel ruimer, maar dat komt omdat Israel uit veiligeidsoverwegingen nog onvruchtbaar en vrijwel onbewoond berggebied vast houdt.

3 Martin Holterman 27/08/2011 om 16:22

@Likud Nederland: Dat doet er niet aan af dat die gebieden nog steeds bezet zijn in de zin van de Geneefse Conventies.

@OP: Dit soort dingen gebeuren vaker dan je eigenlijk wilt weten. Tijdens mijn Brusselse stage onderhandelden we met een Finse rapporteur, die in haar Finse versie van het relevante stuk “of” had staan, terwijl in alle andere versies “en” stond. Dus wij dachten dat ze incompetent/gek/weetikveel was, maar het bleek gewoon een vertaalfout te zijn.

4 WJLH 30/08/2011 om 17:38

On topic
‘Dit versterkt in dit land het gevoel dat er in Brussel over onze hoofden heen over onze spaarcenten wordt beslist. Maar het getuigt ook van een verkeerde rolopvatting en begrip van de situatie.’

Minister Donner denkt hier heel anders over en zijn opvattingen zullen, ook op andere terreinen zoals Europese Zaken waarschijnlijk zwaar wegen: (…) Maar in een open internationaal systeem waarin meerdere landen onderling afspraken maken en gemeenschappelijke belangen behartigen, vergt de bescherming van de vrijheid van burgers andere uitgangspunten [dan die van Montesquieu]: dan is de behartiging van nationale belangen meer gediend met eenheid van besluitvorming en niet van scheiding ervan, van slagvaardigheid en ook in zekere mate van een beperkte openheid omdat men anders zich op voorhand in de kaarten laat kijken.’ Aldus Donner op 25 augustus jl. tijdens een lezing voor het Montesquieu Instituut. (De podcast is op de website te vinden.)

Rutte gedraagt zich misschien wel naar de rolopvatting van Donner – en wie zou willen beweren dat die verkeerd is…

5 Likoed Nederland 31/08/2011 om 13:27

@Martin Holterman

Het gebied is in 1922 door de wereldgemeenschap toegewezen voor een Joods huis, dat is nog steeds rechtsgeldig.
Zie uitgebreider: http://www.likud.nl/persnl143.html

6 Martin Holterman 31/08/2011 om 20:07

[Excuses voor de off-topic, maak ik vind deze wel geinig.]

@Likud Nederland: Voor zover die beslissing uit 1922 al juridische waarde zou hebben, is die overruled door de latere VN besluiten uit 1947-1949.

7 PB 01/09/2011 om 12:04

@ Martin Holterman… Inderdaad off topic, maar niettemin zeer interessant. Lees het proefschrift van Gauthier maar eens door…

De rechtsbasis van het Joods zelfbeschikkingsrecht is de San Remo conferentie en het daaropvolgende Palestina-mandaat. Daar hebben de Principal Allied Powers het gewonnen gebied op het Osmaanse Rijk verdeeld tussen Joden en Arabieren. Volgens het VN-overgangsrecht zijn de rechten van volkeren (niet staten) onder deze mandaten nog steeds geldig.

Er zijn geen VN-besluiten uit 1947-49 die iets overrulen. Het VN-delingsplan was een advies en werd verworpen door de Arabieren. De bestandslijn van 49 is natuurlij sowieso alleen een bestandslijn.

Wel is het zo dat de staat Israel nooit een eigen soevereiniteitsclaim heeft geuit ten opzichte van de westelijke jordaanoever; waarmee ze impliciet de claim van arabieren daar erkennen en afstand doen van hun mandaatrechten. Dit geldt echter niet voor Jeruzalem, waar het eigenlijk om gaat.

De Joden die zich daar vestigen hebben technisch gezien wel eventueel een recht op basis van het oorspronkelijke mandaat; maar mij lijkt dat het doel van het mandaat, het Joods zelfbeschikkingsrecht, reeds is volbracht in de staat Israel. En de staat Israel heeft blijkbaar geen behoefte aan de Westbank. Als Joden zich daar vestigen is dat natuurlijk een beetje op eigen risico. Maar ja, in Israel zijn ze het er natuurlijk ook niet helemaal over eens met elkaar wat ze ervan vinden…

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: