SGP vs. Dijksma

door GB op 10/12/2009

in Haagse vierkante kilometer

Post image for SGP vs. Dijksma

Staatssecretaris Dijksma is in aanvaring gekomen met de SGP. Van der Vlies noemde een speech van haar ‘dom, dwaas, kwalijk en ongepast’ en stelde schriftelijke vragen. Nu neemt de nestor niet dagelijks dergelijke teksten in de mond. Dus is de nieuwsgierigheid gewekt. Aan welke ergelijke zonde heeft Dijksma zich schuldig gemaakt?

De speech bevat in de eerste plaats een weinig zeggende lofzang op het ‘opbrengstgericht werken’ (dit, kennelijk, in tegenstelling tot het tot voor kort gebruikelijke niet-opbrengstgericht werken) aangevuld met een pleidooi voor opvoeding tot burgerschap. Maar tussendoor staan er inderdaad een paar opmerkingen die niet helemaal helder zijn. ‘De rechtsstaat weegt zwaarder dan enige geloofsopvatting,’ bijvoorbeeld. Van der Vlies vond dat het ten onrechte tegenover elkaar zetten van de vrijheid van godsdienst en de rechtsstaat. Maar dat had hij dan weer niet goed begrepen, aldus Dijksma, want zij stelde de godsdienstvrijheid juist ‘in de context’ van de rechtsstaat. En meer van dit soort diepzinnige gedachtenwisselingen passeren dan de revue.

Eén ding gaat nog wel iets dieper. Dat is de stelling van Dijksma dat op scholen de ‘geestelijke vrijheid’ van de leerlingen moet worden beschermd. Tegen onderwijzers die geloofsoverdracht tot hun takenpakket rekenen, neem ik dan aan. Mogelijk bedoelt zij daarmee dat schoolkinderen ook recht hebben op vrijheid van godsdienst. Artikel 14 van het Kinderverdrag (en artikel 6 Grondwet) kennen kinderen inderdaad vrijheid van godsdienst toe, zij het, dat het Kinderverdrag daar in lid 2 aan toevoegt dat ouders het kind mogen ‘leiden in de uitoefening van zijn of haar recht op een wijze die verenigbaar is met de zich ontwikkelende vermogens van het kind.’

Ouders mogen hun kind dus religieus opvoeden. De keuze voor een bepaalde school ligt in het verlengde daarvan. Volgens mij is het goed dat zo te houden. Een kind dat een beroep wil doen op de vrijheid van godsdienst (wanneer het begrijpt wat dat is) zal zich dus bij de ouders moeten melden. Dat een bepaalde schoolkeuze de vrijheid van godsdienst van de kinderen beperkt, kan de school (zeker een bijzondere school) dan niet worden tegengeworpen, maar geldt de ouders. Stellen dat een school de ‘geestelijke vrijheid’ moet bevorderen is dan hetzelfde als stellen dat ze in de kerk ook uit de koran moeten lezen. Vrij onzinnig dus.

Maar het kan onzinniger: stellen dat de babyfoon een schending is van de privacy van de baby. Iemand?

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: