Souters Seat IX: de rol van de Senaat

door GB op 07/07/2009

in Buitenland

De hoorzittingen voor Sotomayor gaan binnenkort van start. Met het oog daarop alvast een link naar wat wetenschappelijk voorwerk: een kritische bespreking van het boek The Next Justice van Christopher L. Eisgruber.

Benoemingen van rechters (niet alleen in de Supreme Court, maar ook in de lagere federale rechtbanken) zijn sinds de jaren 80 steeds meer onderdeel van een heftig politiek debat en diepe politieke verdeeldheid. De gang van zaken rond Robert Bork geldt daarbij als het voorlopig hoogtepunt. Of dieptepunt.

Sindsdien – zo signaleert Eisgruber – houden genomineerden zich in de Senaat bij voorkeur op de vlakte. De senatoren zouden dus beter moeten nadenken over hun vragen, om de hoorzittingen nog een beetje zinvol te houden. Vervolgens is het daarbij niet de bedoeling om ideologische hokjes te hanteren. Senatoren moeten op zoek naar ‘moderate justices’, zonder hun eigen kandidaten als neutrale scheidsrechters te beschrijven en zonder de kandidaten van de politieke opponent als een politicus in toga af te doen. De waarheid ligt immers ergens in het midden. Verder zou de Senaat zichzelf wat steviger kunnen positioneren ten opzichte van de president. Met name tegenover dat laatste bestaat cynisme. West Wing-kijkers kennen namelijk de vele manieren van een president om de Senaat door de bocht te duwen.

Als opmaat voor het nieuwe hoofdstuk van Sotomayor wat hoogtepunten uit het verleden:

Wat er verder ook van zij: recent is ten aanzien van het Rehnquist Court duidelijk geworden dat wat er tijdens de hearings gezegd wordt, eigenlijk weinig voorspellende waarde heeft. Met name de voornemens ten aanzien van de Stare Decisis bleken

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: