Souters seat V

door GB op 20/05/2009

in Buitenland

Het is nog rustig rondom Souters seat. Uiteraard wordt Sotomayor doorgelicht, zowel ten aanzien van haar uitspraken vanaf the bench, alswel wat ze zei tijdens een lunch met studenten, namelijk dat het een ‘Court of appeals is where policy is made’. Desalniettemin heet het uitgelekte Republikeinse aanvalsplan zelfs in eigen kringen al redelijk kansloos.

De vraag of Obama zijn kandidaat door de senaat weet te loodsen is nu dus minder van belang. Beter is het te kijken naar de overige acht stoelen in het Supreme Court: waar moet de nieuwe rechter tegenop boksen? Met het oog daarop is het profiel van Roberts (de man die niet eens de eed kan voorlezen) interessant, geschreven door Jeffrey Toobin, auteur van The Nine.

Roberts wordt onder meer omschreven als extreem conservatief (‘According to Harvard’s Laurence Tribe, “The Chief Justice talks the talk of moderation while walking the walk of extreme conservatism’), als voorstander van vergaande judicial deference (‘As usual with Roberts’s jurisprudence, the citizen plaintiffs were out of luck.’) en als fel gekant tegen positieve discriminatie (op dat punt dus meestal níet deferential).

En dat is ook een beetje de truc van Roberts. Hij blijft weg van de voor een conservatief meest comfortabele maar ook kwestbare positie (die van de originalists) maar bereikt via zijn judicial-restraint benadering hetzelfde resultaat. “A conservative like Roberts wouldn’t look immediately at the question of whether all abortions should be outlawed, but examine the specific restriction on abortion rights at issue in the case and probably uphold it. He’d avoid the culture-war rhetoric and gradually begin cutting back on abortion rights without making lots of noise about getting rid of it altogether.” In 2007, Roberts joined Kennedy’s opinion that followed this approach in upholding a federal anti-abortion law. The Court’s two originalists, Scalia and Thomas, wrote a separate concurring opinion in that case, urging, as they had before, that Roe v. Wade be overturned once and for all.’

In de ogen van Toobin heeft het hof na de Bush-benoemingen dan ook een veel conservatievere richting ingeslagen; Roberts en Alito vormen samen met Scalia, Thomas en Kennedy een conservatieve meerderheid. Toobin citeert Breyer, die aan het eind van de eerste termijn met Roberts en Alito zei: “It is not often in the law that so few have so quickly changed so much.” Met dit hof wordt Souters opvolger dus geconfronteerd:

‘The first Democratic nominee to the Court in fifteen years will confront what is now, increasingly, John Roberts’s Court. Along with Scalia, Clarence Thomas, Samuel A. Alito, Jr., and (usually) Anthony Kennedy, the majority of the Court is moving right as the rest of the country—or, at least, the rest of the federal government—is moving left. At this low moment in the historical reputation of George W. Bush, his nominee for Chief Justice stands in signal contrast to what appears today to be a failed and fading tenure as President. Roberts’s service on the Court, which is, of course, likely to continue for decades, offers an enduring and faithful reflection of the Bush Presidency.’

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: