Souters Seat XI

door GB op 27/07/2009

in Buitenland

De hearings van Sotomayor zitten er inmiddels op, en langzaam wordt duidelijk wie er morgen voor haar gaat stemmen en wie tegen. Dát zij benoemd gaat worden, was al langer duidelijk. Was het ergens goed voor? Een kleine bloemlezing van internet.

Anders dan het woord ‘hearing’ suggereert, waren de senatoren twee keer zoveel aan het woord als de kandidaat. Ze moeten immers proberen een beetje in de kijker van hun thuisstaat te spelen. Het was eerder een soort Dancing with the stars: ‘senators perform complex leaps and turns while admiring their hair in the mirror, while the nominee shuffles her feet a bit and calls it the foxtrot.’ Of directer: het was een soort Seinfield, ‘a show about nothing’.

Want een show was het in ieder geval. Vooral toen beide vleugels getuigen mochten laten opdraven om hun zegje over de kandidatuur van Sotomayor te doen. De republikeinen hadden een mooi palet samengesteld. Ricci en een latino-brandweerman probeerden de empathy van de commissie op te wekken, omdat zij slachtoffer waren geworden van de affirmative action die Sotomayor had goedgekeurd. En er trad een ‘wise latino woman’ van Fox op om te waarschuwen voor de angry latino activiste die op het punt stond om het land serieus te verbouwen. Het ontbrak alleen nog aan een zwarte diabetespatient die kwam verklaren dat hij een Supreme Court Justice met diabetes onverantwoord vond. Liefhebbers van dit soort vuurwerk kunnen voor de herhaling nog op C-SPAN terecht.

Alom ruimte voor scepsis en cynisme derhalve. Maar er is meer. De Amerikaanse professor Balkin heeft (op zijn blog) bijvoorbeeld de theorie ontwikkeld van de ‘Constitutionele Catechismus‘. Centraal daarin staat de stelling dat het Supreme Court gevoelig moet zijn voor lange termijn ontwikkelingen in de samenleving, wil het gezaghebbend blijven. Het publiek verwacht dat ‘judges will be responsive to long-term changes in public attitudes and public values.’ Een geschikt moment om dat proces te stroomlijnen is dat van de hearings.

Tijdens een hearing wordt namelijk van een genomineerde verwacht dat hij of zij zich aansluit bij een aantal uitspraken die samen de Constitutionele Catechismus zijn gaan vormen. Brown v. Board of Education is een voorbeeld daarvan, maar er zijn er meer. En er zit beweging in. Sinds Bork er in zijn hearing over struikelde is ook Griswold een dealbreaker en dus onderdeel van de Constitutionele Catechismus. Roe v. Wade daarentegen verdient weliswaar het respect van een precedent (een soort tussenstadium), maar hij is niet ‘off the table for revision’ zoals bijvoorbeeld Marbury v. Madison.

Aldus beschouwd, zijn hearings interessante momentopnames van de constitutionele ontwikkelingen. ‘By shaping the constitutional catechism at hearings, the Senate gives an account of what Americans expect from their Supreme Court Justices.’ Discussie hierover kan verder in de NRC-rubriek De Uitspraak over de vraag of hearings ook voor Nederland een goed idee zijn.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: