Souters Seat XII: The Constitution in 2020

door GB op 10/08/2009

in Buitenland, Recensies

Post image for Souters Seat XII: The Constitution in 2020

Sotomayor ingezworen laten krijgen is één ding, een nieuwe Scalia naar voren schuiven iets anders. En aan dat laatste bestaat behoefte. Want terwijl de conservatieven de theorie van de ‘orginal understanding’ optuigden en succesvol aan de man brachten, bleven de progressieven achter in het ontwikkelen van een even aansprekende tegenhanger. ‘Living constitutionalism’ doet de ronde als alternatieve vlag (NPR), maar dat geldt ook ‘democratic constitutionalism’, ‘constitutional fidelity’ en het weinig creatieve ‘progressive originalism’.

In 2004, vlak na de herverkiezing van de jonge Bush, begon er een project om de theorievorming over de rol van de rechter een nieuwe, progressieve impuls te geven. De naam, The Constitution in 2020, was geïnspireerd op het document dat destijds binnen de Reagan administratie de koers uitzette: The Constitution in 2000. Er werd een congres georganiseerd en dit voorjaar verscheen de bundel. Balkin, een van de belangrijkste voortrekkers: ‘Now it is time for liberals to offer a positive vision of the Constitution in a new political era.’ Het is tijd voor de ‘living’ of ‘evolving constitution.’

De paar bijdragen die ik gelezen heb pleiten voor minimalisme, voor een uitbreiding van staatsaansprakelijkheid voor het schenden van positieve verplichtingen, voor meer en zinvoller gebruik van buitenlands recht en voor een meer solide onderbouwing van abortusrechten. Vermoedelijk heeft de WSJ dan ook gelijk als het schrijft: ‘The 2020-book, a collection of entries by law professors, lacks the ideological consistency of the Reagan documents. But the contributions suggest some of the directions liberals want to go.’

Posner en Vermeule brengen in hun recensie (The New Republic) meer systematiek aan: een verdeling tussen de minimalisten onder aanvoering van Sunstein en degenen met meer inhoudelijke plannen. Van de minimalisten is eigenlijk vooral Sunstein degene met een politiek neutrale theorie. (Zie ook de bijdrage van Sunstein op de blog van de conferentie.) De andere ‘minimalisten’ steunen op meer strategische gronden: minimalisme als argument tegen het terugdraaien van Roe v. Wade.

De tweede groep, degenen met meer inhoudelijke plannen voor de koers van Supreme Court, probeert – ik parafraseer Posner en Vermeule – een al te activistische positie te vermijden door te pleiten voor een ‘dialoog’. Balkin is daarbinnen aan de leiding. Hij pleit voor een dialoog met (eigenlijk: wisselwerking, of misschien wel: vertaling van) maatschappelijke en sociale ontwikkelingen. Het probleem daarmee is echter dat het Supreme Court dan nooit echt een voortrekkersrol zal vervullen: het hof is immers volger van de ontwikkelingen, geen aanjager.

Anderen pleiten dan ook voor een dialoog met ‘movements’. Posner en Vermuelen, met onverholen scepsis: ‘So the progressive agenda in legal theory boils down to this: wait for the eruption of a new left-wing social movement, and hope that enough Supreme Court justices sympathize with its aims.’

Prof. Balkin, op zijn eigen blog, doet een verdere poging om te systematiseren. Volgens hem wordt in het boek aan drie theorieën gewerkt.

Ten eerste, de constitutional fidelity. Die theorie wordt gebaseerd op werk van Balkin zelf en heeft verwantschap met het denken van Dworkin. Uitgangspunt is dat de tekst van de Grondwet gebaseerd is op principes, en de tekst bevat ook verwijzingen naar principes of beginselen. Die principes moeten door elke generatie op de eigen tijd worden toegepast. ‘What changes is how we apply its words, in particular its abstract and vague clauses, not the dictionary definitions of the words themselves.’

Ten tweede is er zoiets als democratic constitutionalism. Daarin is sprake van een constante dialoog met andere deelnemers aan het constitutionele debat. Onder deze vlag zitten ook de theorieën die erop wijzen dat de huidige constitutionele problemen (de implementatie van sociale grondrechten bijvoorbeeld) uit de aard der zaak meer bij de politieke organen thuishoort dan bij de rechterlijke macht.

Ten derde wordt er gewerkt aan vooruitgang onder het label redemptive constitutionalism: ‘the idea that the Constitution is part of an inter-generational project to create, in the words of the Preamble, a more perfect union.’ De constitutie levert dan een platform of een breekijzer om maatschappelijk onrecht de wereld uit te bannen, te beginnen in de USA. De Civil Rights movement is een voorbeeld, en de vrouwenrechtenbeweging. ‘Our Constitution is a work in progress, and it belongs to each generation to do its part to fulfill its great promises.’

We zullen zien, over 11 jaar.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: