Staatsrecht in crisistijd: de put, het kalf en De Nerée tot Babberich

door GB op 15/06/2009

in Haagse vierkante kilometer

Wouter Bos bleek teleurgesteld over het electorale effect van zijn nieuwe rol als redder van de banken. Terwijl hij daarvoor toch door roeien en ruiten is gegaan. Onbestaande bevoegdheden gebruiken, wetsovertredingen en liegen in de kamer; alles was geoorloofd.

Dat vond de Tweede Kamer ook, al verscheen wel het onderwerp: informatieverstrekking kredietcrisis op de agenda. Onder dat kopje nam de kamer dan ‘het-had-toch-anders-gemoeten’-moties aan, maar werden de indieners door het kabinet per kerende post terug het bos in gestuurd.

Vorige week was er weer een oprisping van parlementarisme. Als de kamer dan geen inspraak had gehad bij de aankoop van de banken, dan in ieder geval wel bij de verkoop. Bos bleek inmiddels echter geoefend in het betere raison-d’état-werk. Hij ‘piekerde er niet over om de kamer te informeren tijdens ingewikkelde onderhandelingen over een grote beursgenoteerde onderneming, ook niet vertrouwelijk.’ Voor je het wist kieperde de beurskoers en dus de waarde naar beneden. GroenLinks en SP pakten uit: ‘bruuskering van het parlement’ en ‘er komt een einde aan de parlementaire vergevingsgezindheid.’ En zelfs vanuit het fiscale paradijs in België klinkt er nu protest: de – overigens omvangrijke – mantel der liefde van De Nerée tot Babberich kent zijn grenzen.

Bos heeft zich eruit gered door een brief toe te zeggen. We wachten met spanning op de volgende ronde. Mogelijk wil Bos zijn status als ‘redder van de banken’ aanvullen met die van ‘redder van de schatkist.’ Laten we zeggen, ergens in februari volgend jaar?

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: